چای ‌لب سوز.

«بوی سبکی و خنکی.»

«محبت می‌خوام،اطمینان ‌خاطر و زمان، زمانی برای خودم.»

«آرامش من همینه، که فنجون چایی رو به صورتم بچسبونم تا سردرد ناشی از فکر زیاد رو کمتر کنه، چشم‌ها رو ببندی، و عطر و گرمای فنجونت رو نفس بکشی، و جمع بشی کُنج‌ترین گوشه‌ی اتاق چون دل شکسته.»

‏«به موقع بودن، به موقع رسیدن.»

«کاش قدر دل همو می‌دونستیم. +چایی داری بریزی یه دل سیر درد و دل کنیم؟ _چایی هم داریم.»

‏«بعضی وقتا آدم یه چیزی رو میدونه.ولی نیاز داره از دهن کسی هم بشنوه تا دلگرم بشه.»

‏«فکر کن تو هر روز بیدار میشی شروع میکنی به تمیز کردن ذهنت. داری کار میکنی یاد میگیری، به خودت ثابت میکنی از پس چیزها برمیای‌ و واقعا هم بر میای. از اون ور یهو خیلی چیزا مثل یه مشت خاک ریخته میشه روی تمیزکاری‌ها.»

«میل است، میل که می‌داند.»

«‏از آدم‌هایی که ته همه چیز رو درمیارن خوشم میاد.اون‌هایی که می‌دونن از امکانات‌شون چطور استفاده کنن، از موقعیت‌هاشون، از امروز و فرداشون. اون‌هایی که درهای پشت سرشون رو باز نمی‌ذارن و پنجره‌های فراوون توی ذهنت ایجاد نمی‌کنن. این آدم‌ها، درست و امن و قابل‌اعتماد هستن.»

«لطفاً هفته‌ی مهربونی باش. ممنونم.»

«خوشحالم که زنده‌ام، خوشحالم هوا داره خنک میشه و پاییز شروع میشه، خوشحالم بخار چای می‌شینه رو عینکم.خوشحالم بارون میزنه، روز‌هایی که بارون نمیزنه هم خوشحالم، چون بالاخره یه روزی می‌باره، مگه‌ نه؟.»

‏و هر روز من یک ماجراست.

«یه وقتایی کم طاقتی ذاتی بزرگسالی‌ نمیزاره وارد چیزهایی بشی که همراهشون درد میارن.که اینا یعنی"سخت به این مرحله رسیدم".»

فضای این چنل خیلی دوست داشتنی و زیباست، شما عکسای دلبرشو نگاه کن✨.