سبز آسمونی، آبی چمنی!

|امید|

در سایه‌ی جنگ...

چقدر پارسال این موقع زندگی قشنگ‌تر بود

به‌قول عباس کیارستمی: بازنگشتند؛ رودهایی که به دریا رفتند، سربازانی که به جنگ و یارانی که به دیار غریب.

تقلا کردن برای شاد بودن، مسئله ای غمگینیست...

امشب دل گرفته‌ترین آدم این شهر، منم.

پارسال این موقع تخت جمشید بودم و بوی بارون میزد به صورتم امسال نگران اینم برق و گاز از دست بدم.

دلم تنگ شده برای چنلم برای زندگی معمولیم...

چه چیزایی که تجربه نکردیم :)

خدایا مراقبمون باش

یه آشوبی تو مدرسه بین همکارا شد که بیا و ببین

یاخدا زدننن

از گریه کردن خسته شدم اما از گریه کردن برای شما هیچوقت خسته نمیشم.

قلبم میترکه وقتی فکر می‌کنم نیستید که الان شکوفه هایی که توی اسفند زده رو ببینید، وقتی یه چیز قشنگ میبینم قلبم تیکه تیکه میشه که دیگه نیستید تا شماهم ببینیدش.

حیف بودید خیلی حیف بودید.

💔💔💔💔

امروز خیلی ترسیدم و هنوز ترسیدنم تموم نشده.

مشهد بارونی‌ست.