✒️"МЕНИНГИТ" ЙЎЛДАЯМ ЎЛДИРИШИ МУМКИН.
Кеча болаларим билан келаетган таксининг орқасидан "Трекер" автомобили келиб қарсиллатиб урди.
Бир зум нима бўлганини тушунмай, гарангсираб қолдим. Миям гувиллаб кетди.
Мен олдинда, иккита болам ва жияним орқада эди.
Марям чириллаб йиглай бошлади. Темур қаттиқ қўрққан, Мумтозанинг бошидаги соч тўгногичи синиб, енгил жарохат етказган экан.
Бир пас довдираб, хавфсизлик камарини ечиб, машинадан тушиб болаларни машинадан чиқариб, битта -битта багримга босдим.
Шу пайт "Трекер" дан шошиб тушган аел кичкиналаримга сув тутиб, йигламсираганча хол сўрашга тушди;
-Ҳеч нима қилмадими опа? Болаларингиз яхшими? Мени кечиринглар.... Билмай қолдим.
Аелни урворгим келди.
Лекин кўз ешларини кўриб, ўзимни босдим.
-Ойиии....
Овоз қаердан келаетганини англамай, уччаласи багримда турсада машина ичида яна кимдир қолиб кетдими, деб такси олдига чопдим. Ҳеч ким йўқ.
Шундагина овоз "Трекер" ичидан келаетганини фахмлаб, ўша томонга чопдим.
Қарасам, у ердаям иккита кичкина бола бор экан. Жахлим чиқиб, йигламсираб эрига қўнгироқ қилаетган аелга танбеҳ бердим;
- Ўзингизнинг фарзандларингиз ҳам бор экан, эҳтиет бўлиб минмайсизми? Улар ҳам қўрқиб кетишибди.
Яхшиям Аллох асради. Ҳаммамиз соғ-саломатмиз. Бошқача бўлиши ҳам мумкин эдику. Болаларингизни юпатинг синглим.
Аёл айтганимни қилиб, гапларимни сўзсиз тасдиқлаб, қайта-қайта кечирим сўраб қизига ишора қилди:
-...Қизимни касалхонага олиб боргандим. Менингитга гумон қилишганди. Шок бўлиб қолдим. Кейин текшириб "менингитмас экан" дейишди. Дўхтирлар ваҳима қилиб, кейин юпатишган бўлсада, ўзимда эмасдим.
Қаттиқ стрес холатида рулга ўтирибман. Кечиринг опа..."
Ўзимнинг ҳам ахволим яхши бўлмасада аелни қўлимдан келгунча юпатдиму, ўйланиб қолдим.
Ҳамма болалар поликлиникаларида психолог штати бор. Лекин,
психологлар фақат кабинетида ўтириб бемор қабул қилиш учун керакми?
" Боланг менингитга ўхшаяпди" деса менам қаттиқ стресга тушиб қолишим мумкин эдику.
Уйга қайтиб, ҳеч кимни қўрқитмайман десам, халиям йигламсираетган болаларим воқеани борича айтиб қўйишди. Уларни юпатиб, ўзим иккита тинчлантирувчи ичдим.
Болалар психологи эканим, болаларимга асқоттию, ўзимни тинчлантириш қийин бўлди. Тонггача миямга учиб келаетган "Трекер" қарсиллатиб уравериб, алахсираб, болаларим нафас оляпдими, йўқми? деб бошларида ўтириб чиқдим.
Европа давлатларида ЙТХ га учраган она-болаларни шунчалик уйига қўйворишмайди.
Жабрланувчиларнинг холати қониқарли бўлсада тўлиқ тиббий кўрикдан ўтказилиб, махсус психолог ердами берилгачгина уйга руҳсат берилади.
Ахир иккита машинада жаъми бешта бола бор эди. ЙТҲ фожеали якун топиши ҳам мумкин эди.
У болажонларнинг ахволи нима бўлди экан?
" Онани хали тасдиқланмаган ташҳис билан қўрқитиб, кейин тинчлантира олмаган, пашша қўриб ўтирган психологни кабинетидан чиқариб беролмаган тиббиетни, психологик ёрдами йўқ ДАН ини ислох қилиш вақти келмадими?
“Болангиз менингитга ўхшаяпти”, деган биргина жумланинг она қалбига қандай зарба бўлишини тасаввур қиласизми?
Албатта, шифокор хавфли касалликдан шубҳаланса, уни яширмаслиги керак. Текширувни ҳам кечиктирмаслиги шарт. Лекин ташхисга гумон борлигини айтиш билан инсонни ваҳима ичида ташлаб қўйиш ўртасида катта фарқ бор.
Тиббиёт фақат ташхис қўйишдан иборат эмас.
Тиббиёт — оғир хабарни қандай айтишни билиш ҳамдир.
Тиббиёт — ота-онага тушунарли тилда вазиятни изоҳлашдир.
Тиббиёт — “ҳозир нима қиламиз?”, “қайси белгилар хавфли?”, “қаерга мурожаат қиласиз?” деган саволларга аниқ жавоб беришдир.
Тиббиёт — қаттиқ қўрққан инсонни шифохона эшигидан чиқариб юборишдан олдин унинг руҳий ҳолатини ҳам баҳолашдир.
Кечаги ҳодиса менга бир ҳақиқатни яна бир бор кўрсатди: даволаш муассасасида айтилган гапнинг таъсири шифохона эшиги олдида тугамайди.
У гап инсон билан кўчага чиқади.
Автомобиль рулига ўтиради.
Уйига боради.
Йўлда авария қилади.
Бошқаларнинг ҳаетини ҳавф остига қўяди.