ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
前往频道在 Telegram
💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖 Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot
显示更多📈 Telegram 频道 ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ 的分析概览
频道 ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ (@ibratli_nomalar) 乌兹别克语 语言赛道中的 是活跃参与者。目前社区聚集了 44 140 名订阅者，在 宗教与灵性 类别中位列第 1 320，并在 乌兹别克斯坦 地区排名第 1 714 位。
📊 受众指标与增长动态
自 невідомо 创建以来，项目保持高速增长，吸引了 44 140 名订阅者。
根据 02 十月, 2026 的最新数据，频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 5 670，过去 24 小时变化为 812，整体触达仍然可观。
- 认证状态： 未认证
- 互动率 (ER)： 平均受众互动率为 18.65%。内容发布后 24 小时内通常能获得 12.05% 的反应，占订阅者总量。
- 帖子覆盖： 每篇帖子平均可获得 8 227 次浏览，首日通常累积 5 318 次浏览。
- 互动与反馈： 受众积极参与，单帖平均反应数为 132。
📝 描述与内容策略
作者将该频道定位为表达主观观点的平台：
“💖Ishq haloldir. Ikki qalbning bir - birini deb urishi , yuraklarning sevgi ila jo'sh urib, ishq daryosida oqishi Allohning rahmatini jilvasidir. 💖
Reklama uchun👉👉 @reklamala_arzon
Talab taklif shikoyat uchun👉👉 @Neiba_bot”
凭借高频更新（最新数据采集于 03 十月, 2026），频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动，使其成为 宗教与灵性 类别中的关键影响点。
44 140
订阅者
+81224 小时
+7227 天
+5 67030 天
帖子存档
44 104
❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ❤️❤️❤️❤️❤️
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
❤️❤️❤️❤️❤️
🩵FAQAT ROMANTIK AYOLLAR UCHUN MAXSUS !!!
💃💋💋💋💋💋💋💋🏃♀️🩸💋
👎 ILTIMOS, ERKAKLAR KIRMASIN! 🧕
┏━━━━━━━━━━━━━━┓
彡👉🏻❤️ K I R I SH ❤️👈🏻 彡
┗━━━━━━━━━━━━━━┛
📌https://t.me/+W_BCqojmho0xZjQy
📌https://t.me/+W_BCqojmho0xZjQy
📌https://t.me/+W_BCqojmho0xZjQy
✨✨✨✨✨✨✨✨
44 104
Наима 5 яшарлик қизининг бўйнидаги кўкаришни кўриб қорқиб кетди. Бу из катта одамларнинг тиш излари эканлиги эса яққол билинарди..Наима қизининг кийимларини ечдию дахшаттан қотиб қолди..Бутун тана шундай излар билан тўлганди..
-Бу,буни ким қилди қизим-?
Наима лаблари титраб қизидан сўради
-Буними ? Бир амаки..У айтдики агар мен жим турсам менга ширинлик бераркан..-
Қизалоқ оғзига чупа-чупс солар экан Наиманини қўллари қалтираб кетди..
-Бу ерим оғрияпти-?Қизалоқ қовоғига қўлини қўйганча ғинширкан Наима музлаб қолди.
-Нега оғрийди-?
-Ўша амаки мени ётоққа ётқизиб оёқларимни силади.Қитиғим келди.Қизча бироз кулиб шундай дедию ўпкаси тўла бошлади.
-Кейин оёқларим орасига..
(Бўлган воқеа) давоми дахшат..🥲👇
44 104
ангнинг роса хуноби чиқ-япти. «Ярамас болани ни
ма қилсам қиламан, юртга қадам босмайдиган қилмасам, Камол отимни бошқа қўяман», деяпти. «Қизингдан сўра-чи, ораларидан нима гап ўтди экан?» деяпти аданг…
Садаф бирпас карахт бўлиб ўтирди-да:
— Билмайман, ҳеч нарсани билмайман, — дея бошини чангаллади.
Ростдан ҳам, Садаф бирор нарсани англаб, тўғри таҳлил қилиб, тўғри хулоса чиқарадиган ҳолда эмасди.
Кейинги кунларда Садафга берилаётган саволлар тобора аччиқ ва аламли эди. Кўзидан ёши тинмаётган онанинг ёнига холалар, аммалар қўшилган эди.
— «Билмайман»дан нарига ўтмаяптими, қизинг бир балони билади. Қистовга ол уни!
— Четда юриб, тўғри йўлдан озган боладир, балки. Эҳтимол, бирор касаллик юқтиргандир… Бир гулдай қизнинг умрига завол бўлмай дегандир, виждони уйғонгандир…
— Ундай бўлса, фалокатимиз арибди…
— Балки, бой-бадавлат, ялло қилиб яшаш имкониятига эга одамнинг қизига уйлангандир. Қайтмоқчи эмасдир… Бедорликлар, ҳориб-толишлар эвазига ўқиш жонига теккандир?
— Онаси ўғлининг бу қилмишини қандай изоҳлаяпти ахир? Бир нарса дегандир фотиҳани қайтарганида?
— Нимаям дерди? Шумшайиб келиб, шумшайиб кетди. «Бахтиёрнинг ўзи айтгани учун бошлаган эдик бу ишни, энди яна унинг хоҳиши билан тўхтатяпмиз», деб турибди.
— Бир балоси бор…
Садафнинг тоқати тоқ бўлди. Сабри косасидан тошди.
* * *
«Бахтиёр ака… Бу исм менга қадрдон бўлиб қолган эди. Гўё туғилганимдан буён шу исмнинг товушлари орқали нафас олаётгандек эдим. Энди бу изҳори дил нечун? Мен қарор қабул қилиб бўлдим, орқага қайтмайман, деяпсизми? Балки, қилган ишингизга изоҳ ҳам бергингиз келмаётгандир? «Мен сенга уйланганим йўқ-ку. Боз устига, ҳеч қачон ҳеч нарса деб ваъда ҳам бермадим, сенинг олдингда мутлақо мажбуриятим йўқ», демоқчидирсиз? Эҳтимол, «Сен қанақа ақли ноқис қизсан-ки, кўрмай, билмай, бир марта гаплашмай, фақат четда ўқиётганимга ишониб, мен билан тақдирингни боғлашга рози бўлдинг? Айб ўзингда. Мен бунақа калтафаҳм қизга турмуш ўртоқ бўлишни истамайман», деган баҳонангиз бордир. Нима бўлсаям қилган ишингизни изоҳланг! Менинг буни талаб қилишга ҳақим бор…»
Садаф компьютернинг олдида ўтириб, ўзини анчадан бери қийнаб келаётган саволларга жавоб топиш учун юқоридаги гапларни минг азоб билан ёздию, Бахтиёрга жўнатиб юборди.
* * *
«Салом, Садаф. Мен сизга бежиз совчи юбормаганимни бошидаёқ билгансиз, — Садаф йигитдан келган мактубни ўқий бошлар экан, вужудига титроқ кирди. — Сиз менинг таклифимни қабул қилганингизни», «танийман» деган гапимни муҳаббат ўрнида қабул қилганингизни эшитиб, «Бу қизнинг бемаъни кибри синибди, уйлансам, уйланавераман», деб ўйладим. Аммо кейин аёл бўлсангиз ҳам биринчи бўлиб ярим қадам ташламаганингизни ҳис этиб, «Фотиҳа қиляпсанми, энди уйланасан-да», деган писандангизни сезиб, фикримдан қайтдим. Сиз ўша мени «Чолиқуши» ресторанида ёмонотлиқ қилган Садафсиз, ўзгармабсиз…»
Бирдан Садафнинг кўз олди қоронғулашди. Ҳарфлар остин-устун бўлиб кетди. «Чолиқуши» ресторани. Нега шу пайтгача Садаф бу воқеани умуман эсламади? Бахтиёрни осмондан тушган шаҳзода деб хаёл қилди?
Лекин ўшанда — лицейнинг охирги босқичида ўқиётганида ўйловсизлиги рост эди. Аммо «Чолиқуши» ресторанига овқатлангани ё кўнгил ёзгани учун эмас, гуруҳдош дугонасининг тўйига борганди. Уларнинг столига хизмат қилаётган официант йигитча қадди-қомати келишган, жиддий, сиполиги билан бошқа ҳамкасбларидан ажралиб турарди. Табиийки, ўн еттидан ўн саккизга қараб кетаётган қизларнинг бир кўзи йигитларда бўлади.
— Садаф, ўзимизнинг чиройли эканимизни биларканмиз-а?
— Бе, ким бўлибмиз? Битта югурдакмиз-да бор-йўғи. Ҳозир манави идишдаги ичимлигимни тўкиб, ўрнига бошқа ичимлик қўй, десам, икки букилиб қуяди.
Садаф ёнидаги ўртоғи Гулранг билан муҳаббат фаслига мос ёшларига хос кибр билан киноя тўнини бир-бирига отишар, уларга қиё ҳам боқмаётган йигитчанинг эътиборини ўзларига тортмоқчи бўлишарди.
— Ичимлик қўйинг…
— Негадир бу ичимликни ичгим келмай қолди, яхшиси, бошқасини қуйинг…
— Йўқ, бошқасини хоҳлаётган эканман.
Официант йигитча бир-икки бор қизларнинг истагини бажо келтирди-ю, сўнг гапларини умуман эшитмаганга олди.
— Жа, ўзимизни оларканмиз-да…
— Ҳозир хўжайинига айтсак, думини лики
44 104
ангнинг роса хуноби чиқ-япти. «Ярамас болани ни
ма қилсам қиламан, юртга қадам босмайдиган қилмасам, Камол отимни бошқа қўяман», деяпти. «Қизингдан сўра-чи, ораларидан нима гап ўтди экан?» деяпти аданг…
Садаф бирпас карахт бўлиб ўтирди-да:
— Билмайман, ҳеч нарсани билмайман, — дея бошини чангаллади.
Ростдан ҳам, Садаф бирор нарсани англаб, тўғри таҳлил қилиб, тўғри хулоса чиқарадиган ҳолда эмасди.
Кейинги кунларда Садафга берилаётган саволлар тобора аччиқ ва аламли эди. Кўзидан ёши тинмаётган онанинг ёнига холалар, аммалар қўшилган эди.
— «Билмайман»дан нарига ўтмаяптими, қизинг бир балони билади. Қистовга ол уни!
— Четда юриб, тўғри йўлдан озган боладир, балки. Эҳтимол, бирор касаллик юқтиргандир… Бир гулдай қизнинг умрига завол бўлмай дегандир, виждони уйғонгандир…
— Ундай бўлса, фалокатимиз арибди…
— Балки, бой-бадавлат, ялло қилиб яшаш имкониятига эга одамнинг қизига уйлангандир. Қайтмоқчи эмасдир… Бедорликлар, ҳориб-толишлар эвазига ўқиш жонига теккандир?
— Онаси ўғлининг бу қилмишини қандай изоҳлаяпти ахир? Бир нарса дегандир фотиҳани қайтарганида?
— Нимаям дерди? Шумшайиб келиб, шумшайиб кетди. «Бахтиёрнинг ўзи айтгани учун бошлаган эдик бу ишни, энди яна унинг хоҳиши билан тўхтатяпмиз», деб турибди.
— Бир балоси бор…
Садафнинг тоқати тоқ бўлди. Сабри косасидан тошди.
* * *
«Бахтиёр ака… Бу исм менга қадрдон бўлиб қолган эди. Гўё туғилганимдан буён шу исмнинг товушлари орқали нафас олаётгандек эдим. Энди бу изҳори дил нечун? Мен қарор қабул қилиб бўлдим, орқага қайтмайман, деяпсизми? Балки, қилган ишингизга изоҳ ҳам бергингиз келмаётгандир? «Мен сенга уйланганим йўқ-ку. Боз устига, ҳеч қачон ҳеч нарса деб ваъда ҳам бермадим, сенинг олдингда мутлақо мажбуриятим йўқ», демоқчидирсиз? Эҳтимол, «Сен қанақа ақли ноқис қизсан-ки, кўрмай, билмай, бир марта гаплашмай, фақат четда ўқиётганимга ишониб, мен билан тақдирингни боғлашга рози бўлдинг? Айб ўзингда. Мен бунақа калтафаҳм қизга турмуш ўртоқ бўлишни истамайман», деган баҳонангиз бордир. Нима бўлсаям қилган ишингизни изоҳланг! Менинг буни талаб қилишга ҳақим бор…»
Садаф компьютернинг олдида ўтириб, ўзини анчадан бери қийнаб келаётган саволларга жавоб топиш учун юқоридаги гапларни минг азоб билан ёздию, Бахтиёрга жўнатиб юборди.
* * *
«Салом, Садаф. Мен сизга бежиз совчи юбормаганимни бошидаёқ билгансиз, — Садаф йигитдан келган мактубни ўқий бошлар экан, вужудига титроқ кирди. — Сиз менинг таклифимни қабул қилганингизни», «танийман» деган гапимни муҳаббат ўрнида қабул қилганингизни эшитиб, «Бу қизнинг бемаъни кибри синибди, уйлансам, уйланавераман», деб ўйладим. Аммо кейин аёл бўлсангиз ҳам биринчи бўлиб ярим қадам ташламаганингизни ҳис этиб, «Фотиҳа қиляпсанми, энди уйланасан-да», деган писандангизни сезиб, фикримдан қайтдим. Сиз ўша мени «Чолиқуши» ресторанида ёмонотлиқ қилган Садафсиз, ўзгармабсиз…»
Бирдан Садафнинг кўз олди қоронғулашди. Ҳарфлар остин-устун бўлиб кетди. «Чолиқуши» ресторани. Нега шу пайтгача Садаф бу воқеани умуман эсламади? Бахтиёрни осмондан тушган шаҳзода деб хаёл қилди?
Лекин ўшанда — лицейнинг охирги босқичида ўқиётганида ўйловсизлиги рост эди. Аммо «Чолиқуши» ресторанига овқатлангани ё кўнгил ёзгани учун эмас, гуруҳдош дугонасининг тўйига борганди. Уларнинг столига хизмат қилаётган официант йигитча қадди-қомати келишган, жиддий, сиполиги билан бошқа ҳамкасбларидан ажралиб турарди. Табиийки, ўн еттидан ўн саккизга қараб кетаётган қизларнинг бир кўзи йигитларда бўлади.
— Садаф, ўзимизнинг чиройли эканимизни биларканмиз-а?
— Бе, ким бўлибмиз? Битта югурдакмиз-да бор-йўғи. Ҳозир манави идишдаги ичимлигимни тўкиб, ўрнига бошқа ичимлик қўй, десам, икки букилиб қуяди.
Садаф ёнидаги ўртоғи Гулранг билан муҳаббат фаслига мос ёшларига хос кибр билан киноя тўнини бир-бирига отишар, уларга қиё ҳам боқмаётган йигитчанинг эътиборини ўзларига тортмоқчи бўлишарди.
— Ичимлик қўйинг…
— Негадир бу ичимликни ичгим келмай қолди, яхшиси, бошқасини қуйинг…
— Йўқ, бошқасини хоҳлаётган эканман.
Официант йигитча бир-икки бор қизларнинг истагини бажо келтирди-ю, сўнг гапларини умуман эшитмаганга олди.
— Жа, ўзимизни оларканмиз-да…
— Ҳозир хўжайинига айтсак, думини лики
44 104
Янги асар
ҚИМОРГА ТИКИЛГАН ҚАЛЛИҚ...
Йигит қиморбоз эди. Ота~онаси барча чорани кўриб ҳам қайтара олишмади. Йўлга солар деб ўзларидек бой оила қизига унаштириб қўйишди. Бошида масъулият ҳис қилиб жим юрди. Бироқ бир куни яна ўзини тутолмай эски танишларига қўшилди. Аввалига омади келган бўлса, кейин ютқиза бошлади. Ҳеч нарсаси қолмагач эса, қизишиб унаштирилган қизини тикиб юборди.
- Нима қилаётганингни биляпсанми?!- деди қиморбозлар каттаси.
- Ҳа... Ҳозир уни ҳам, қолган нарсаларни ҳам ютиб оламан.
- Агар ютқизсангчи... У бой оила қизи... Муаамо чиқади...
- Ютаман!
-Ютқизсанг, тўй куни қизни бизга берасан.
-Келишдик...
Қиморбозлар бир~бирига маъноли қараб қўйишди. Қани бошладик!
Орадан ярим соат ҳамма ўтирган ўрнида увиллаб юборди! Чунки...
44 104
ТУНДА УЙИМДА КИМ ИЗҒИБ ЮРГАНДИ 😱😱😱
Эрим тунги сменада бўлган кунлари онамникига кетардим. Аммо ҳар сафар қайтганимда уйдаги буюмлар жойидан сурилган бўларди.
Қўшимча калити бор қайнонамдан кўрдим.
Қайнонам эса уйга умуман келмаганини айтди. Мен атай уни калитини ўзим билан олиб кетдим, фойдаси бўлмади. Яна шу аҳвол. Шундан сўнг уйда тунда қайнукамни қолдирдик. Мен Эрталаб онамникидан ўз уйимга югуриб келиб дарвозани очдим-у, даҳшатдан бақириб юбордим! У ерда қайнукам... 😱👇
Уйда тунда ким кирарди. Қайнукага нима бўлди.
Билиш учун
👇👇👇👇👇
44 104
💥"АДОВАТ" (Хикоя)
Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
— Якшанба куни фотиҳа, Гули. Юрагим ҳапқириб кетяпти. Тақдир деганлари шумикин? Ўзини кўрмай, бир оғиз гаплашмай, розилик бериб ўтирибман-а?
Садаф шудай деб дугонаси Гулрангнинг елкасига бош қўйди. Аммо унинг овозида ҳадик, хавотир йўқ эди.
— Одам ҳам ўзининг тақдирига шунақа бепарво бўладими? Ибрат холам: «Йигит четда ишлаётган экан, ҳам ўқиркан. «Садафни яхши танийман, ўзим рози бўлиб, ўзим хоҳлаб, онамни уникига совчи қилиб юборяпман», дебди. Расмини кўрдик, бинойидек йигит экан. Садаф ҳам бу гал инжиқлик қилмай рози бўлди, шундай қилиб, фотиҳа, ёзда тўй», — деса, оғзим очилиб қолибди. Учрашувга чиққанида ботинкасининг ипидан тортиб, сочининг рангигача текширадиган, сўнг ётиб олиб бир ҳафта ўйланадиган Садафми шу, деб ҳайрон қолдим, — деди Гулранг.
Садаф кулимсиради:
— Ўзим ҳам ўзимга ҳайронман. Тағин четда ишлаётгани билан ҳали мен хоҳлаган йигит эмас экан. Дадаси моҳир ошпаз бўлган экан. Бадавлат одамларга хизмат қилган экан. Хўжайинларининг душманлари заҳарлаб қўйган таомдан еб, вафот этган экан. Адам: «Суриштирдим. Бўлажак куёвимизнинг дадаси таомни нафси ҳакалак отганидан емаган, балки, таомнинг рангига қараб, кўнглига шубҳа тушиб, хўжайинига беришдан аввал тотиб кўрган экан. «Еманг, заҳарланган», дейишга улгурибди. Шунақаям кучли заҳарлар бўларкан-да… Бу қабиҳликни қилганлар жазосини олишибди. Ошпазнинг содиқлиги учун хўжайинлари ҳануз бу оилага ёрдам бериб тураркан. Хуллас, яхши оиладан чиққан», деди. Онаси, синглиси ҳамшира экан…
Садаф ўртоғининг кўзига термилди, ундан бир қўлловчи ифода кутгандек бўлди. Лекин Гулранг индамай, бош чайқади. Сўнг:
— Расмини кўрсатарсан, — деди.
— Албатта, — деди Садаф ва сакраб ўрнидан туриб, ноутбукини очди.
Тугмачаларини бир-икки босганди, бир йигитнинг расми кўринди. У кўзойнак таққан, узун плашчда бўлиб, елкасига сумка осиб олганди.
— Хўш, қалай? — деди Садаф бир кўзини қисиб, расмга гоҳ узоқ, гоҳ яқиндан қараб кўраётган Гулрангга.
— Чаккимас. Кўзидаги кўзойнагини олса-ю… Ёққан-ёқмаганлигини ўшанда аниқ айтса бўлади, — деди Гулранг. — Кўзойнаксиз тушган расми йўқми?
— Бўлиб қолар, — деди Садаф. — Гули, чин дилдан айт, кўнглинг нима деяпти? Шу йигит билан бахтли бўлиб кетармикинман?
— Уни қаердадир кўргандекман… — деди Гулранг ва ўртоғининг юзи ўзгарганини кўриб, қўшиб қўйди. — Балки, кимгадир ўхшатганим учун шунақа туюлаётгандир…
* * *
— Куёв иштирокисиз ҳам фотиҳа тўйи бўларканми?
— Бўларкан-да. Мана, Садаф билан Бахтиёрнинг фотиҳа тўйи бўлди-ку. Ўртада дастурхон, тоғора, сарпо-суруқ бориб келаверди. «Ўзбекчиликда унаштириш билан фотиҳани хотин-халажлар ҳал қилади. Келин-куёв тўйда ўтириб берса бўлди», деган гаплар тўғри экан-да…
Бу тарздаги гаплар Садафнинг атрофида айланиб юрарди. Қилинган сарполардан кўнгли тўлган, аммо Бахтиёрнинг ўзидан интернет орқали бир оғиз гап келмаганига баъзан ҳайрон бўларди қизгина.
— Бахтиёрга қилинган сарполарни юбордик. Жуда хурсанд бўлди. Ҳаммаси ўзига қолипдек мос тушди. Раҳмат, деди…
— Бахтиёрга Садафнинг фотиҳа сарполарини кийиб тушган суратларини жўнатдик. «Паризод бўлиб кетибди», деди…
Садаф бундай гапларни эшитганда кўнгли сал ёришар, лекин: «Нега ўзи мен билан интернет орқали бўлса-да гаплашмайди? Балки, тўй оқшомида, йўқ, ундан бир ой аввал расмий никоҳдан ўтиш учун ариза берганимизда бутунлай «очилмаган қўриқ»ни кашф этишни истаяптими? Ахир «Ҳозирги ёшлар сюрприз қилишни яхши кўради», деган гапни кунда-кунора эшитамиз-ку. Балки, менинг сабримни синамоқчидир».
Садаф шундай гоҳ оғир, гоҳ енгил хаёллар билан ўзича тўйга тайёрланаркан, баъзан бу саволлар залворидан толиқиб кетгандек бўларди.
Бирдан…
Эҳтимол, «Фалончининг қизи писмадончининг ўғлига унаштирилибди», деган гапни уларнинг беш-олтита қариндоши ё уч-тўртта қўшниси эшитар, лекин «Фотиҳаси бузилибди», деган гапни шу атрофдаги тешик қулоқ борки, ҳаммаси эшитади. Аввал бу қайтиш — изтиробли қайтиш Садафга куёвнинг навбатдаги ғайритабиий одатидек туюлди.
— Куёв: «Фотиҳа тўй эмас, фотиҳани қайтаринглар, ота-онасидан узр сўранглар… Садаф билан мен ўзим гаплашаман», деганмиш, — дея онаси йиғлаб ёнига кирганида қиз аввал бир сапчиди.
— Ад
44 104
🩸🅰️🩸🫵🩸🩸🅰️ ➖
🔞JASUR VA JOZIBALI AYOLLAR TERITORIYASI💋
♥️Hanumka bilan nafis iforlar, zamonaviy ichki kiyimlar va qulay pijamalar har bir kuningizni yanada yoqimli qiladi🍫♥️
❌QIZ BOLALAR VA ERKAKLAR KIRMASIN❌🔞
📌https://t.me/+W_BCqojmho0xZjQy
📌https://t.me/+W_BCqojmho0xZjQy
44 104
Tug'ilgan kun yaqinmi?
Siz aytolmagan eng samimiy so'zlarni biz chiroyli tabrikka aylantiramiz. 💝
💌 Har bir tabrik (uzrnoma. tashakkurnoma)— yurakdan, faqat siz uchun!
✨ Oddiy tabrik emas, unutilmas tuyg'ular!
Siz uchun maxsus yozilgan ta'sirli tabriklar. 💖
💐 Eng yaqin insoningizni hayratda qoldiring!
🎁 Buyurtma asosida yozilgan betakror va ta'sirli tabriklar.
Murojaat uchun @sevaraadmin.
Guruhimizga albatta qo'shiling👇👇
https://t.me/+za3a-pPmQ582OTBi
https://t.me/+za3a-pPmQ582OTBi
44 104
#Шубҳа
204-қисм
Ойбекнинг мени тушунишига ва қўллаб қувватлашига ишонар эдим. Вазият шуни кўрсатяптики, камида беш йилга бу тергов иши тўхтаб туради. Мен барибир Ўзбекистонга кўп қатнашимга тўғри келади. Ёлғиз юриш қийин эканлигини билдим. Ҳамманинг тилига гап бӯлиб юргандан кўра, нима удуми бўлса ўтса-ми, деган қарорга бордим.
Пайтини топиб мақсадга киришдим.
"Буви, мен сиздан бир нарса сўрагани келдим."
Кўзлари чақнаб менга қаради.
"Бир йигит менга совчисини жўнатмоқчи. Биласиз, Америка узоқ..."
"Қизим, бегона миллатга турмушга чиқма. Жон қизим, уларни дини, тили бошқа, ундан кўра ўзимизни йигитлар яхши. Ўзимизни қишлоқда йигит кўп. Шу ерга турмушга чиқсанг, доим келадиган баҳонанг бўлади", -деб бувим мени бошқача тушунди.
"Табриклайман опа", -деб амакимнинг қизи орага кирди.
"Раҳмат!”, -деб яна бувимга юзландим.
“Буви, йигит ўзимиздан. Шаҳарда туради. Шу ерда танишдик. Уйланмоқчиман деди..."
"Ҳа, унда яхши. Кимни ўғли эканини айт. Амакининг бир суриштирсин", -деб яна гапимни охиригача эшитмади.
"Буви, ҳозир ёшлар унақа нарсага қарамайди. Эски замонларда қолиб кетган сиз айтаётган иш. Ҳозир ёшлар бир -бирига ёқса бўлди", -деб жияним ўзича фикр билдирар экан.
"Бекорларни айтибсан. Бу қизни отаси йўқ, деб яна ҳар хил хаёлга боришмасин. Аввалдан қолган гап бу. Келган одамни суриштиради", -деб мавзуни ёпди.
Бувим билан келиша олмаслигимни билиб, янгамга дардимни айтдим. Жуда хурсанд бўлди. Уларнинг уйига келишига рухсат борми, йўқми, деб сўраган эдим. Ҳеч иккиланмай, албатта бўлади, деб жавоб берди. Ойбекнинг оиласи келса, ҳолат қандай бўлади, нима бўлади, билмадим. Аммо Ойбекни, бувимнинг акам мавзусини билмаслиги ҳақида огоҳлантиришим керак.
🔦
"Мен ҳам шундай ўйладим. Жазосини албатта тортади. Мен қонун кучига ишонаман", -деб Моҳигул опа билан телефонда гаплашдим.
Сўрида ўтирган бувим суҳбатимизни эшитарди. Ҳар қанча усти ёпиқ гаплашмай, барибир жуда қўрқдим.
"Нима бўлган, қизим?", -деб қизиққанида, шубҳа уйғотмаслик учун унга онам, Нажжи ва акамнинг ҳолатини худди бошқа кишиларнинг ҳаётидек айтиб бердим.
Албатта, англаб қолмасин деб кўп ерини ўзгартирдим. Сокинлик билан мени тинглади. Сўнг эса, менга шундай бир мисол келтирдики, ҳақиқий ибрат олинса бўладиган турдан эди.
44 104
#Шубҳа
203-қисм
Кайфиятим тушганини кўриб, Сара менга юзланди.
"Тушкунликка тушма. Бу бир ҳуқуқий жараён. Қонунчилик ҳаммага бир хил ишлайди. Онанг ва синглингни ундан қутқариш учун бу ерда шикоят қилмасанг бўлмас эди. Аканг ўлдирилди, унинг қотили жазосини олиши керак. Лекин икки яшаб турган инсонинг ҳаётини, унинг инсофига қолдириб бўлмас эди", -деб шошмай тушунтирганида, бошим билан уни тасдиқладим, кўзимдан эса аччиқ ёш оқарди.
"Ака, шу ҳолатда ҳам бизнинг ҳақлармиз кеч олинадиган бўлди", -деб ичимдан ўтказдим.
"Бизга бирор гапинг борми?", -деб сўради Сара.
"Нажжининг қони керак."
"Ҳей, унчалик қўлимиз узун эмас. Уни ўлдира олмаймиз", -деб ҳазиллашди Жери.
"Учинчи кишининг қон излари топилган эди. Шу таққосланиши керак ва тергов ишига аниқ қотил сифатида киргизишимиз зарур", -деб очиқ қилиб тушунтирдим.
"Онанг ҳам ўз гувоҳлигини берсайди, яхши бўларди. Балкида Нажжи бу ердаги жазоси тугагунча яшамас", -деб ҳақиқатнинг бошқа юзини мисол келтирар экан.
"Жери!", -деб Сара уни огоҳлантирди.
"Мен бўладиган эҳтимолни айтяпман", -деди Жери.
Хуллас, online йиғилишимиз кутилаётган эҳтимоллар билан якун топди. Сара Нажжининг қони масаласида ҳуқуқий қандай ёрдам бера олишини айтди. Мен эса онамнинг уйғонишига етиб борсам, яхши бўларди, деб ўйладим.
🔦
"Яна келибсан, Миршодни ҳам олиб келсанг бўлмайдими?", -деб бувим мени бағрига босди.
Кўзим янгам ва амакимга тушди. Қариб қолган юраги яна бир жудоликни кўтаришини билганимда, унга ҳақиқатни айтар ва кўкрагига бошимни қўйиб тўйиб йиғлардим.
Холамлар билан бўлган суҳбатимиздан уч кун ўтиб, қишлоққа, бувимни кўргани ва уларга совчи масаласидан оғиз очгани келдим. Поччам ва холамга катта гапирдим. Балкида булар у вазифани олгиси келмас. Шунинг учун ҳам олдиларидан ўтишим лозим.
Бу уч кун ичида Ойбек билан гаплашмасликка ҳаракат қилдим. Аразлаганимдан эмас, аксинча, фикрларимни жамлаб олишим зарур. Озми-кўпми ташвишимдан ва ўтмишимдан хабари бор. Онам ва синглимни Ўзбекистонга олиб келиш фикри ўзимга ҳам маъқул келди. Поччам ўйламай, эски ҳовлида тураверинглар, деб юборди. Аммо акамнинг қони тўкилган у хароба ерда қандай яшарди? Менга бир суянчиқ ва елкадош бўладиган киши лозим. Ва ҳозир Ойбекдан яхшироқ номзод ақлимга келмаётган эди.
44 104
#Шубҳа
202-қисм
Ёки булар бир танадаги икки бошли илонми? Ойбекнинг Америкага ҳужжат олиши сенларга нима? Ўзи умуман, биров бошқага кўнгил берса, дарров бир манфаати бордек туюладими?
"Ўзинг биласан", -деб холам кесатиб хонадан чиқди.
Кетидан ота-ўғил эргашди. Мен нарсаларим турган хонага ўтдим. Телефонимга смс келганди.
"Ҳаммаси жойидами? Гап эшитмадингми", -деб Ойбек ёзган экан.
Ўқиб, жавоб бермадим. Шунчаки телефонимни ўчириб, бироз ухлаб оладиган бўлдим. Тун ярмида Сара ва Жери билан online йиғилишимиз бор эди. Мени тўйдан ҳам муҳим бошқа масаларнинг ечими кутмоқда.
🔦
"Ижтимоий ҳимоя агенти билан гаплашдим. Онангни шифокори билан маслаҳатлашиб, қачон уйғониб гувоҳлик бериши ҳақида маълумот олишини келишиб олдик", -деди Сара кўзойнагини артиб, тақар экан.
"Онам Нажжига қарши ифода берса, унга қочиш йўқ, шундай эмасми?" -деб ҳаяжонланиб сўрадим.
"Синглингга қилгани учун камида 5 йил сўрайди прокурор", -деб орага кирди Жери.
"Шунча йилнинг бадали, атиги беш йилми?", -деб юзим осилди.
"Бу фақат синглинг учун. Онанг ҳам эридан шикоятда бўлса ва сен айтгандек, унинг ногирон бўлиб қолишига сабаб бўлганини исботласак, унга ҳам шунча йил ҳисобла", -деди Сара.
"Оғирлаштирувчи ҳолатдаги жиноят содир этгани учун умрбод сўраса бўлади", -дедим фикрларимни жамлаб.
Бу ҳақда, Ўзбекистондаги қонунларни Моҳигул опадан сўрагандим.
"Ҳа, икки давлат орасида бир ҳуқуқий жараён бошланади. Нажжи аввал Америкада тергов қилиниб, бу ерда бериладиган жазосини ўтаганидан сўнг, Ўзбекистон томонидан экстрадиция талаб этилса бўлади. Шунда жиноятчи сиз томонга берилади. Янада Нажжи ақллилик қилиб, бу ердаги судга, Ўзбекистондаги адолатга ишонмайман, деса, унда яна суд қарор беради. Балки жўнатишдан ҳам воз кечиши мумкин", -деб Жери дилимни хира қилган ҳақиқатларни санаб ўтди.
"Нажжининг Америка фуқаролиги йўқ. Онанг билан бўлган никоҳидан гринн картаси бор. Бу эса уни бемалол умрбод депорт қилиб, сизга бериши мумкин дегани", -деб Сара орага кирди.
"Тўғри, лекин Америкадаги суд Ўзбекистондагидан олдин бўлади. Бу ерда жазосини тугатиб, кейин Ўзбекистонга жўнатилиши мумкин", -деди Жери.
"Агар Нажжига умумий сонда 7-8 йил берилса, унгача жиноят иши, яъни тергови нима бўлади?" -деб сўрадим.
"Ҳамтовоқлари жазосини олаверади. Бу ерда муддати тугагач, сизда иш қайта очилади", -деб тушунтирди.
44 104
#ШУБХА
Муаллиф: Sulhida Davron
Огоҳлантириш бурчим⚠️
❗️Муаллиф рухсатисиз кўчириб олиш ва тарқатиш қонун олдида жавобгарликка олиб боради.❗️
Ёқимли мутолаа
44 104
Bugun, 27 iyul
☀️ +42°...+24°, Ochiq havo
Hozir: ☀️ +29°, ⬅️ 2.9 m/s
Tong: ☀️ +34°
Kun: ☀️ +41°
Oqshom: ☀️ +39°
Namlik: 10%
Shamol: G'arbiy, 4 m/s
Bosim: 752 mm sim. ust.
Oy: Yosh oy
Quyosh chiqishi: 05:01
Quyosh botishi: 19:32
44 104
Хожатхонангизга чойнак қўйинг, уйингиздан совчи аримай қолади😱
Туркиядан дугонам меҳмонга келди. Бир-биримизни соғинган эдик, суҳбатимиз узоқ давом этди. Шу орада у бизнинг хожатхонамизга кириб чиқди ва менга:Қизингни мендан бошқасига бермайсан, — деди. Мен аввал ҳайрон бўлдим. У эса нияти жиддийлигини айтиб:Ўзим қизингни келин қиламан, деб оёқ тираб туриб олди. Сабабини сўраганимда, унинг берган жавоби мени шокка солди!
Унинг айтишича: хожатхонага қўйилган чойнак ичида… Давоми👇
44 104
Чой— дамини еса мазали
Инсон —муҳаббатли бўлса ёқимли
Юз— кулиб турса чиройли
Бу олам —сиз бўлсангиз гўзал азизим!!
Узоқмисиз ё яқин
Қадрдонмисиз ё шунчаки таниш бўлишингиздан қатъий назар Сиз ким учундир азиз инсонсиз чироғим 😍
Ассалому алейкум хайрли кун чироқлар!!
Оддий нарсалардан бахт топинг
Бу гўзал лаҳзаларни яшанг
Уйғониб ҳар тонг бу оламни бекам кўриш мўъжиза эмасми?
Мўъжиза деб берилган ҳар дақиқани мазмунга тўлдириш ўзингизнинг қўлингизда...🤗
Қўлингиз очиқ, кўнглингиз кенг бўлсин!
44 104
ОЁҚ ОҒРИҒИДАН ЮРА ОЛМАЙ ҚОЛГАН ЭДИМ.
Рентгенга тушсам суякларим емирилиб бўлган экан.
Юриб кетишдан умидимни узган эдим.
Лекин Хиндистонликлар қўллайдиган бир усул мени қайта оёқга қўйди. Атиги 1 кунда мен яна юришни бошладим. Оғриқлар бутунлай йўқ бўлди.
Ўша мўъжизавий усул номини шу ерда қолдирдим:
👇👇👇👇
https://www.tabobat.org/apy/?r=2
ШОШИЛИНГ❗️Админлар 12 соатда удалить қилиб юборишяпти.
.
