#Шубҳа
196-қисм
Мени кўриб ранги учди. Холам боламлаб қолди. Икки қадамда олдига етгандим, қочмоқчи бўлди. Қўлимга сочи илинди.
"Вой, мен нима қилдим? ",-деб уялмай сўради.
Сочини қаттиқ ушлаб қўйиб юбормадим. Ёндаги хона кириши остонасида, поччамнинг калишига кўзим тушди. Ҳеч ўйламай ўшани олиб тили узун келиннинг оғзига урдим. Илк зарбани кутмаган эди. Нишонга тўғри бориб текканди. Иккинчи зарбада эса қўллари билан юзини ёпди. Холам қўлимга ёпишди.
"Маржона нима қилганинг қизим! Қўйиб юбор сочини!",-деб холам қўймасди.
"Бу тили узун келинларни дастидан кун йўқми?",-деганимда аслида Нигорага бўлган жаҳлим ҳам бор эди.
"Эҳ, бу гапиравердида мен сени биламан қизим қўй”,-деб мени ортга тортди.
Қора қуттидаги, қора илон қўлимдан қутилди. Мендан узоқлашди. Бармоғимни кўрсатиб огоҳлантирдим.
"Агар яна шунақа ҳар гап оғизнгдан чиқадиган бўлса, мендан яхшилик кутма",-деб кетидан бақирдим.
"Бўлди Маржона, сенга нима қилди бунча? Оғзи бекор гапираверади",-деган холамга қарадим.
"Айтганлари оддий гапми хола?",-деб энди жон жаҳтим билан киришгандим-ки, кўча эшиги тақиллади.
Дарчаси очиқ эди. Ким деб қарашга улгурмай Ойбекнинг гавдаси кўринди. Холам бир менга бир унга қаради.
"Келинг болам ",-деб сўрининг устидаги майда -чуда нарсаларини йиғнаб олди.
Мен ўзимни қўлга олиб унга пешвоз чиқдим.
"Келинг, тинчликми?",-деб сўрадим.
Менга хабар бермай келганди.
"Яхшимисан?",-деб сўради.
Бироз аввалги ҳолатни ташқаридан эшитган бўлса шарманда бўлдим.
"Яхшиман, сиз нега келдингиз?",-деб тезда сўрадим.
"Мен бир чойга қарай",-деб холам ошхона томонга кетди. Ёки бироз аввал оғзига урганим келини олдига.
"Ишинг бўлмаса, юр бирга овқатланамиз деб келдим",-деди.
Хўрсиниб нафас олдим. Нигоранинг уйидан чиқиб, Моҳигул опа билан гаплашганда анча толиққан эдим. Яна холамнинг келини гапи ортиқчалик қилганди. Уйга кириб ухлашни режа қилгандим.
"Чарчадим бироз",-деганимда юзида норозилик ифодаси кўргандек бўлдим.
Сўрида ётган телефоним жиринглай бошлади. Ойбекдан жавоб кутмай тезда телефонимни қўлимга олдим. Экранда икки смс хабар турарди. Бири Сарадан иккинчи эса Моҳигул опадан. Фақат Моҳигул опа жавобимни кутмай қўнғироқ ҳам қилаётган эди.
"Алло! Маржона суюнчи беринг. Нажжининг Ўзбекистонга қандай кирганини аниқладик",-деб Моҳигул опа гўшакни кўтаришим билан гапирган эди.