به راه خود.

احساس می‌کنم سال پنجه و نه هست و توی منطقه شلمچه منتظر حمله هوایی گیر کردیم

حرکت درستی نبود، خوشحال شدم. از اینکه اشکت رو درآوردم هم معذرت می‌خوام

به سبب این پیام لازم شد از همینجا روز نویسنده‌رو به آندری به عنوان کسی که بارها و بارها با نوشته‌هاش اشک‌مو در اورده تبریک بگم 🌚🤍

"You drew stars around my scars" now I'll do it for you.

دوستان، ممنون می‌شم آیدی چنلی رو ناشناسم نفرستید.

از امیرعلی بگو، از #امیرعلی_موسی‌کاظمی ؛کودک دو ساله، دوسال و سه‌ماه.

یکی دو روز پیش خوندم که یکی از مادر ها که تجربه حمله شیمایی تو جنگ داشته به بچه‌اش گفته وقتی حس کردی اتفاقی داره رخ میده، قسمتی از مقنعه‌ات رو خیس کن و بگیر جلوی دهنت، و دختر هم این کار رو کرده بود و جواب گرفته بود؛ خلاصه بدونید و اطلاع رسانی کنید این نکته رو بد نیست.

برای آندری

And I go. I take a boat to move on to the other side of world and row against the flow, to where I see there's you, the ocean and me.

At least the moon is the same for both of us

I wrote for you my most beautiful song, and I sent it to you in a bottle all my love. It's hard to think you are beyond this point, where the blue of the sea meets the blue sky.

نمی‌دونم تا کِی قراره از پیش تراپیست رفتن فرار کنم، ولی بیاید صادق باشیم، واقعاً تراپیست‌ها برای من یکی که نریدن. نهایتش تیمارستانه.

یوز رفت، پوفیوزها هنوز نرفته‌اند.