معشوقه جناب پاریس.

برای نوشتن باید سرفه کردن بلد باشی، باید بوی دود بدی، باید ریه‌ات عفونت کرده باشه، باید بدونی چطور مورچه روی موار موبیوس رو به مازوخیسم گراهام‌بل ربط بدی و نهایتا برای صادق هدایت یه بوسه بفرستی، به خیال خودت شبیه مرلین مونرو آرایش کنی و خزعبلاتت رو لای زرورق ظاهرت به خورد دیگران بدی.

سعی کرد به او بگوید تو زندگی مرا نجات دادی، نه تا ابد نه برای همیشه... احتمالاً فقط به طور موقت. ولی زندگی مرا نجات دادی... پس حالا به تو تعلق دارم. منی که اکنون هستم متعلق به توست. برای همیشه. -النور و پارک

یک کرم زدگی اساسی در مغز هایمان رخ داده است.

هیچوقت قرار نیست ببخشم، تو تاوان پس میدی عزیزکم.

خنده داره طرف میومد میگفت من از فلان جور آدما بدم میاد خودش دقیقا بدتر از همون فلانی رو انجام داد.

آدم ها رو توی بلاتکلیفی قرار ندید.

اره همونی شدم که میومد بدم ازش.

بسی زیباست.

به گریس سر بزنید

سه‌نفر می‌دهید به‌من اینجا بشود 1402 تا برایتان گوسفند بدوزم؟

هرچی دو هزاری تر با قربون صدقه های فیک و گونه های سرخ و چشمان معصوم پر طرفدار تر.

بلاگر های دو هزاری پوچ که به سادگی بین دیتا ها مهاجرت کردن.

سوژه های ناب و بی هویت.

از توی حاشیه بودن چی گیرتون میاد؟