adrift

هر صباحی غمی از دورِ زمان پیش آید گویم این نیز نهم بر سر غم‌های دگر

I didn’t survive a pandemic for this shit.

I didn’t survive a pandemic for this shit.

زیتون تلخ شاید

حرف‌های قشنگ با عمل زیباترن.

رندوم تر

رنــدوم

تنها چیزی که از مشکلاتم وحشتناک‌تره، راه‌حل‌هامه.

مهمون کوچک

به سفر رفتن و تجربه ترک خونه در حالی که نمی‌دونم دوباره قراره برگردم یا نه هر بار برام عجیب‌تر از دفعه قبله. مهم نیست یه روز دور بمونم یا روزها یا سال‌ها، هر لحظه دلم واسه خونه تنگ میشه. توی سفر همیشه دل‌تنگی‌م واسه خونه رو فشرده و کوچیک می‌کنم و‌ می‌ذارمش گوشه قلبم تا باعث نشه از سفر غافل شم. فرقی نداره کجا برم، وقتی در سفرم، در حرکتم. احساس در حرکت بودن و زنده بودن دارم. جدی زندگی یعنی دیدن جاهای جدید. یعنی پاشی بری شهری که همیشه فقط عکس‌هاش رو دیده بودی از نزدیک ببینی. از اول هم قرار بود آدم‌ها همین کار رو کنن البته. قرار بود ببینن و بیشتر ببینن و همه ‌چیزهای ناشناخته و‌ نادیده جهان رو ببینن و مدام در گذر باشن. ولی خب، این‌ کار رو نکردن. نشستن یه‌ جا. خودشون رو گیر انداختن توی مدل‌های مختلف زندگی که واقعا اسمش زندگی نیست.

با تشکر از عطیه * ~