Омузиши Тавҳид барои хоҳарон.

قال ابن القيم رحمه الله: (فمن عوّد نفسه العمل لله لم يكن عليه أشق من العمل لغيره، ومن عوّد نفسه العمل لهواه وحظه لم يكن عليه أشق من الإخلاص والعمل لله). [عدة الصابرين ١٠٧ Ибни Қаййим (раҳимаҳуллоҳ) фармудааст: "Касе ки нафси худро ба амал кардан барои ризои Аллоҳ одат диҳад, барояш чизе душвортар аз амал кардан барои ғайри Аллоҳ нахоҳад буд. Ва касе ки нафси худро ба амал кардан барои ҳавову ҳавас ва манфиати худ одат диҳад, барояш чизе душвортар аз ихлос ва амал кардан барои Аллоҳ нахоҳад буд". 📚 [«Удатус-собирин», саҳ. 107]

#من_أقوال_أبن_تيمية{ ١٥ } ‌‌‏"من كفَّر المسلمين بما رآه ذنباً -سواء كان ديناً أو لم يكن ديناً- وعاملهم معاملةَ الكفار فهو مفارق للجماعة" " Ҳар касе мусалмононро ба сабаби чизе, ки онро гуноҳ мешуморад, хоҳ он масъалаи динӣ бошад ё динӣ набошад, кофир эълон кунад ва бо онҳо ҳамчун кофирон муносибат намояд, пас ӯ аз ҷамоати мусалмонон ҷудо шудааст." Ибни Таймия, «Маҷмуъ-ул-фатово», ҷилди 19, саҳ. 71.

#من_أقوال_أبن_القيم{ ١٦ } ‏قال إبن القيم رحمه الله : " أصل كل فتنة إنما هو من تقديم الرأي على الشرع والهوى على العقل " . 【إغاثة اللهفان【2/165】‏ Ибни Қаййим (раҳимаҳуллоҳ) гуфтааст: " Асоси ҳар фитна ҳамоно дар он аст, ки андешаи шахсӣ бар шариат муқаддам дониста шавад ва ҳавову ҳавас бар ақл бартарӣ дода шавад." «Иғосатул-лаҳфон», 2/165.

#من_أقوال_أبن_تيمية{ ١٥ } ‌‌‏"من كفَّر المسلمين بما رآه ذنباً -سواء كان ديناً أو لم يكن ديناً- وعاملهم معاملةَ الكفار فهو مفارق للجماعة" " Ҳар касе мусалмононро ба сабаби чизе, ки онро гуноҳ мешуморад, хоҳ он масъалаи динӣ бошад ё динӣ набошад, кофир эълон кунад ва бо онҳо ҳамчун кофирон муносибат намояд, пас ӯ аз ҷамоати мусалмонон ҷудо шудааст." Ибни Таймия, «Маҷмуъ-ул-фатово», ҷилди 19, саҳ. 71.

من أقوال أبن تيمية رحمه الله. ‌‏لا يجوز لوم التائب باتفاق الناس وإذا أظهر التوبة أظهر له الخير . الآداب الشرعية 96/1 Ибни Таймия раҳимаҳуллоҳ мегӯяд: Ба иттифоқи мардум, маломат кардани шахси тавбакарда ҷоиз нест. Ва ҳангоме ки ӯ тавбаашро ошкор мекунад, бояд нисбат ба ӯ некӣ ва муносибати хуб зоҳир карда шавад. [Ал-Одобуш-шаръия, 1/96]

من_أقوال_أبن_القيم ‏مجرد الجمال الظاهر في الصور والثياب لا ينظر الله إليه ، وإنما ينظر إلى القلوب والأعمال . ‏ ‏الاستقامة [٣٥٧/١]‏

‏قال الإمام ابن تيمية رحمه الله : ‏قيل لبعض السلف : يزداد الإيمان وينقص ؟ قال : نعم ، يزداد حتى يصير أمثال الجبال ، وينقص حتى يصير أمثال الهباء ~ مجموع الفتاوى [٢٢٦/٧ Имом Ибни Таймия раҳимаҳуллоҳ мегӯяд: Ба яке аз пешиниёни солеҳ гуфта шуд: Оё имон зиёд ва кам мешавад? Гуфт: Бале. Имон он қадар зиёд мешавад, ки мисли кӯҳҳо мегардад, ва он қадар кам мешавад, ки мисли зарраҳои чанг мегардад. [Маҷмӯаи фатвоҳо, 7/226]

‏قال ابن القيم رحمه الله لأهل الذنوب ثلاثة أنهار يتطهرون بهافي الدنيا نهرالتوبة النصوح نهر الحسنات المستغرقة للأوزار نهر المصائب المكفرة المدارج١-١٣٩" Ибни Қаййим (раҳимаҳуллоҳ) гуфтааст: " Барои аҳли гуноҳ се дарё вуҷуд дорад, ки онҳо дар дунё бо воситаи онҳо пок мешаванд: 1. Дарёи тавбаи холису самимӣ. 2. Дарёи амалҳои неке, ки гуноҳҳоро фаро мегиранд ва онҳоро аз байн мебаранд. 3. Дарёи мусибатҳое, ки гуноҳҳоро каффорат мекунанд (сабаби бахшида шудани гуноҳҳо мегарданд)." 📚 Мадориҷус-соликин, 1/139

من_أقوال_أبن_تيمية ‏قال ابن تيمية -رحمه الله " الإستغفار أكبر الحسنات ، وبابه واسع ، فمن أحس بتقصير في •_قوله •_أو عمله •_أو رزقه •_أو تقلب قلبه.. فعليه بالاستغفار [مجموع الفتاوى(698/11)] Ибни Таймия (раҳимаҳуллоҳ) гуфтааст: " Истиғфор аз бузургтарин некиҳост ва дари он фарох аст. Пас, ҳар касе дар суханаш, ё амалаш, ё ризқаш, ё тағйироти қалбаш камбудие эҳсос кунад, бояд ба истиғфор рӯ оварад." 📚 Маҷмӯъул-фатово, 11/698

إِنَّ الكَلَامَ فِي عُبَّادِ القُبُورِ كَالكَلَامِ فِي الجَهْمِيَّةِ، فَالمُعَانِدُ لَهُ حُكْمُ المُعَانِدِ مِنْهُمْ، وَالجُهَّالُ المُقَلِّدُونَ لَهُمْ حُكْمُهُمْ حُكْمُ المُقَلِّدِينَ لِلجَهْمِيَّةِ، لَا فَرْقَ. Тарҷумаи дақиқтар: «Ҳукми сухан дар бораи парастандагони қабрҳо монанди сухан дар бораи ҷаҳмиҳо мебошад. Пас инодкунанда (саркаш) дар назди онҳо ҳукмаш ҳукми инодкунандагони аз онҳо (яъне ҷаҳмиҳо) аст. Ва ҷоҳилони тақлидкунандаи онҳо ҳукмашон ҳукми тақлидкунандагони ҷаҳмиҳо мебошад, ҳеҷ фарқе нест».

قالَ ابنُ سَحمانَ في كتابِهِ «الضِّياءُ الشَّارِقُ» (ص ١٦٣): إِنَّهُ فِي كُلِّ قَرْنٍ وَعَصْرٍ مِنْ أَهْلِ العِلْمِ وَالفِقْهِ وَالحَدِيثِ طَائِفَةٌ قَائِمَةٌ تُكَفِّرُ مَنْ كَفَّرَهُ اللهُ وَرَسُولُهُ، وَقَامَ الدَّلِيلُ عَلَى كُفْرِهِ، لَا يَتَحَاشَوْنَ عَنْ ذَلِكَ، بَلْ يَرَوْنَهُ مِنْ وَاجِبَاتِ الدِّينِ وَقَوَاعِدِ الإِسْلَامِ، وَبَعْضُ العُلَمَاءِ يَرَى أَنَّ هَذَا وَالجِهَادَ عَلَيْهِ رُكْنٌ لَا يَتِمُّ الإِسْلَامُ بِدُونِهِ. اهـ Ибни Саҳмон дар китоби «Аз-Зиёъуш-Шориқ» (саҳифаи 163) мегӯяд: «Дар ҳар аср ва ҳар замон аз аҳли илм, фиқҳ ва ҳадис гурӯҳе вуҷуд доранд, ки бар ҳақ қоим ҳастанд; онҳо касеро, ки Аллоҳ ва Расулаш кофир донистаанд ва бар куфри ӯ далел барпо шудааст, кофир медонанд. Онҳо аз гуфтани ин чиз худдорӣ намекунанд, балки онро аз воҷиботи дин ва аз асосҳои ислом медонанд. Ва баъзе аз Уламо бар ин назаранд, ки ин масъала ва ҷиҳод дар роҳи он — аз рукнҳое мебошанд, ки ислом бе онҳо комил намегардад».

من_أقوال_أبن_تيمية رحمه الله. ‏قال ابن تيمية رحمه الله وَالْكبر والحسد هما داءان أهلكا الْأَوَّلين والآخرين وهما أعظم الذُّنُوب الَّتِي بهَا عصى الله أَولا فَإِن إِبْلِيس استكبر وحسد آدم وَكَذَلِكَ ابْن آدم الَّذِي قتل أَخَاهُ حسد أَخَاهُ وَلِهَذَا كَانَ الْكبر يُنَافِي الْإِسْلَام كَمَا أَن الشّرك نافي الْإِسْلَام فَإِن الْإِسْلَام هُوَ الإستسلام وَحده فَمن استسلم لَهُ وَلغيره فَهُوَ مُشْرك بِهِ وَمن لم يستسلم فَهُوَ مستكبر كَحال فِرْعَوْن وملإه . 【 جامع الرسائل  (٢٣٤/١) 】 Ибни Таймия  гуфтаанд: " Кибр (такаббур) ва ҳасад ду беморие ҳастанд, ки пешиниён ва пасиниёнро ҳалок кардаанд. Ва ин ду аз бузургтарин гуноҳҳое мебошанд, ки ба воситаи онҳо аввалин бор Аллоҳ нофармонӣ карда шуд. Зеро Иблис нисбат ба Одам такаббур кард ва ба ӯ ҳасад бурд. Ҳамчунин фарзанди Одам, ки бародарашро кушт, ба бародараш ҳасад бурд. Аз ҳамин сабаб кибр бо Ислом зиддият дорад, ҳамон гуна ки ширк бо Ислом зид аст. Зеро Ислом яъне танҳо таслим шудан ба Аллоҳ аст. Пас, ҳар касе ки ҳам ба Аллоҳ ва ҳам ба ғайри Ӯ таслим шавад, барои Ӯ шарик қарор додааст. Ва ҳар касе ки таслим нашавад, мутакаббир аст, монанди ҳолати Фиръавн ва атрофиёни ӯ". Манбаъ: "Ҷомеъ-ур-расоил", ҷилди 1, саҳ. 234.

من_أقوال_أبن_تيمية ‏قال ابن تيمية رحمه الله وَالْكبر والحسد هما داءان أهلكا الْأَوَّلين والآخرين وهما أعظم الذُّنُوب الَّتِي بهَا عصى الله أَولا فَإِن إِبْلِيس استكبر وحسد آدم وَكَذَلِكَ ابْن آدم الَّذِي قتل أَخَاهُ حسد أَخَاهُ وَلِهَذَا كَانَ الْكبر يُنَافِي الْإِسْلَام كَمَا أَن الشّرك نافي الْإِسْلَام فَإِن الْإِسْلَام هُوَ الإستسلام وَحده فَمن استسلم لَهُ وَلغيره فَهُوَ مُشْرك بِهِ وَمن لم يستسلم فَهُوَ مستكبر كَحال فِرْعَوْن وملإه . 【 جامع الرسائل (٢٣٤/١) 】 Шайхулислом Ибни Таймия (раҳимаҳуллоҳ) гуфтааст: " Зани солеҳ дар ҳамсари марди солеҳ солҳои зиёде зиндагӣ мекунад ва ӯ неъмату баҳраи ӯст, ки Расулуллоҳ дар бораи ӯ фармудааст: " Дунё баҳраест (матоъ), ва беҳтарин баҳраи дунё зани боимон аст. Агар ба ӯ назар кунӣ, туро хуш меояд; агар ба ӯ амр кунӣ, итоат мекунад; ва агар аз ӯ ғоиб шавӣ, худро ва молатро нигоҳ медорад". Ва чунин занест, ки Паёмбар ба ӯ тавсия кардааст. Вақте муҳоҷирон аз ӯ пурсиданд: “Кадом молро соҳиб шавем?”, фармуд: " Ҳар яке аз шумо бояд соҳиби дили шукргузор, забони зикркунанда ва зани боимоне бошад, ки ӯро дар корҳои охират ёрӣ диҳад." (Саҳеҳи Ҷомеъ, рақами 5355) Аз ҷониби чунин зан муҳаббату раҳмати зиёде ба вуҷуд меояд, ки Аллоҳ таъоло дар Китоби Худ бо он миннат гузоштааст. Аз ин рӯ, дар баъзе ҳолатҳо дарди ҷудоӣ аз ӯ барои зан аз дарди марг, аз даст додани мол ва ҳатто тарки ватан сахттар мешавад; махсусан агар яке аз ҳамсарон ба дигаре вобастагии зиёд дошта бошад ё миёни онҳо фарзандоне бошанд, ки аз сабаби ҷудоӣ осеб мебинанд ва вазъияташон бад мешавад". (Манбаъ: «Маҷмӯаи фатвоҳо», ҷилди 35, саҳ. 299.)

{Фазилати 1} Калимаи Тавҳид لا اله الا الله калимаест, ки ба хотираш замину осмонҳо ва ҳамаи мавҷудот халқ карда шудааст. Ба хотири ҳамин  калима Аллоҳ Китобҳояшро нозил кард ва ҳазорҳо Расулонашро ба  суйи инсонҳо фиристод, то ин Калимаи бузургро бидонанд ва  бифаҳманд ва ягона Аллоҳро ибодат намуда аз ширку мушрикин дур бошанд. Мо дар Ютуб: https://youtu.be/LPvieD46-SU?si=2thE6sO-QTJ8nspl

1. Сираи паёмбар ﷺ Шарҳи китоби Мухтасари сира, муаллиф Муҳаммад ибни АбдулВаҳҳоб رحمه الله 🆕2. Шарҳи китоби Кашфи Шубуҳот, муаллиф Халид Ал-Ғомиди حفظه الله

⏰21:30 - бо вақти Москва

Абу Муса (حفظه الله)