𝗄𝗈𝗋𝗍𝗒

ولی واقعاً تا قبل از برملا شدن حقایق، چاک همین‌طور که خودش هم می‌گه شبیه شخصیت کیلگور تراوت کتاب‌های ونه‌گات بود. 🧍🏻‍♀️

بعد یک جایی از قسمت چهارده فصل هشت که سم و دین و کوین داشتن حرف می‌‌زدن هم بود که دین از عبارت “Breakfast of Champions” استفاده می‌کنه و جالبه که این هم یک کتاب دیگه از ونه‌گات هستش. (کتاب مورد علاقهٔ ایثن هاوک هم هست.) ولی من نمی‌دونم دین این یکی رو خونده یا نه چون این عبارت شعار تبلیغاتی شرکت جنرال میلز هم هست که غلات صبحانه تولید می‌کنن و چون داشتن غذا می‌خوردن، من با خودم گفتم احتمالاً منظورش این‌جا دیگه کتاب ونه‌گات نبوده چون دیگه واقعاً فکر نمی‌کنم دین سه تا کتاب از ونه‌گات خونده باشه.

فقط این کامل نیست چون از چاک می‌پرسه: “Slaughterhouse 5 - Vonnegut or Cat’s Cradle - Vonnegut?”

قسمت هجده از فصل چهار.

https://t.me/imkorty/23459 باید بدونم این کدوم صحنه بوده😔

لازمه اشاره کنم دین وینچستری که هر وقت کتاب می‌دید، کیلومترها از اون کتاب دور می‌شد تا حتی دست‌هاش جلد اون کتاب رو لمس نکنه، “سلاخ‌خانهٔ شمارهٔ پنج” رو خونده بود. واقعاً وقتی دین اشاره کرد به این موضوع، من هم به اندازهٔ سم شوکه شده بودم.

لازمه اشاره کنم دین وینچستری که هر وقت کتاب می‌دید، کیلومترها از اون کتاب دور می‌شد تا حتی دست‌هاش به جلد اون کتاب هم نخوره، “سلاخ‌خانهٔ شمارهٔ پنج» رو خونده بود. وقتی دین اشاره کرد به این موضوع، من هم به اندازهٔ سم شوکه شدم.

وای نه. اسم کورتی رو عموم برام گذاشت. خیلی قبل‌تر از آشنا شدن من با کورت ونه‌گات.

https://t.me/imkorty/23453?single وای برای همین اسم چنلت کورتی عه؟😭

به شدت از ایثن هاوک سپاس‌گزارم که من رو در نوجوانی با کورت ونه‌گات آشنا کرد. واقعاً عاشق و شیفتهٔ این مرد و کتاب‌هاش هستم.

When Life Gives You Tangerines - 2025 written by Lim Sang-choon.

اصلاً دوست ندارم خلاصه‌ای از این تئاتر به‌تون بگم چون فکر می‌کنم وقتی خودتون تماشاگر اتفاق تلخی که در داستان این تئاتر رخ می‌ده باشید، خیلی به‌تر باشه. فقط می‌تونم بگم اگه به عنوان یک آدم به رنج دیگر آدم‌ها اهمیت می‌دید، به‌خصوص به رنجی که زنان در این جهان متحمل می‌شن، باید این تئاتر رو تماشا کنید.

روزم رو با تماشای تئاتر “Prima Facie” با بازی جودی کامر شروع کردم. همین الان تماشای این تئاتر تمام شد ولی گریه‌های من نه.

و این که کارگردان شخصیت پرفیدیا رو نابود نکرد. پرفیدیا خودش، خودش رو نابود کرد. شخصیت پرفیدیا از همون اول طوری به تصویر کشیده شد که دوست‌داره مبارز و جنگ‌جو باشه و این هیچ ربطی نداره که کارگردان خواسته نشون بده چون این کرکتر چپ‌گرا بود، نابود شد و رهاکردن فرزندش و پشت‌کردن به ارزش‌های خانوادگی به معنای چپ‌گرایی‌یه…

راستش با این هم موافق نیستم. اتفاقاً فکر می‌کنم شخصیت‌ها خیلی انسانی به تصویر کشیده شده‌ان و یک فیگور آرمانی و ایده‌آل نبودن.