«آبنبات هل دار »

شب آرام آرام فرو می‌ریزد بر شانه‌های جهان و سکوتش چنان ژرف است که صدای تپش دل هم در آن گم می‌شود نشسته‌ام در میانه‌ی این خاموشی، با دلی که سنگینی‌اش را از مهتاب هم پنهان می‌شود و هیچ‌کس نمی‌داند زیر این لبخند خاموش، نسیم تند شبانه اش که گوش می‌سپارد به صدای رهگذر و تظاهر می‌کنم که آرامم؛ اما سکوت، همه‌چیز را می‌فهمد...

کتابخونه پنامبرا 🌱

@Fernwehlilo_bot خیلی وقته صحبت نکردیم ندشیدنی های مورد علاقه اتون رو بیارید و بشینیم حرف بزنیم باهم :))🌱✨️

در هیاهوی جهان، جایی میان صدای قدم‌ها و زنگ پیام‌ها، گاهی فراموش می‌کنیم که آرامش خود نوعی سلامتی‌ست… این هفته، یادآور آن است که روحِ انسان نیز به نوازش نیاز دارد همان‌گونه که تن، به استراحت و شفا سلامت روان، یعنی آشتی با خود یعنی شنیدن صدای دل پیش از آن‌که در سکوتِ خستگی گم شود یعنی پذیرفتن خویشتن با تمام ضعف‌ها اشک‌ها و لبخندها بیایید در این هفته، به جای پنهان‌کردن دردها، دست مهربانی بر شانه‌ی هم بگذاریم؛ با واژه‌ای ساده با نگاهی گرم با یادآوری این حقیقت که «خوب نبودن، عیب نیست» روانِ آرام، باغی‌ست که درونِ ما می‌روید؛ با مراقبت، با عشق با گفت‌وگو بیایید دوباره آبیاری‌اش کنیم، تا در روزهای پراضطراب،گلِ امید از خاکِ دل‌مان بروید سلامت روان، یعنی زیستن در صلح با خویش

کتابخونه پنامبرا 🌱

گر رسد بادِ مخالف، گر وَزد بادِ مُراد بادبانِ کشتی ما، دل به دریا کردن است..

صائب تبریزی

روزی که گذشت، بهترین روزِ زندگیم بود، از تمام دغدغه ها و استرس های زندگیم دور شده بود اهنگ خوندیم ، فن گرلی کردیم و فارغ از ساعت و زمان روی چمن های سرسبز دراز کشیدیم و گذاشتیم ذهنمون با نسیم آروم هماهنگ شه دقیقا مثل همون طعم خوشمزه کروسان بادام توسط دوست داشتنی ترین اضطرابری دنیا ، گلی امروز تا ابد ۱۷ مهر رو یادش میمونه .

روزی که گذشت، بهترین روزِ زندگیم بود، از تمام دغدغه ها و استرس های زندگیم دور شده بود اهنگ خوندیم ، فن گرلی کردیم و فارغ از ساعت و زمان روی چمن های سرسبز دراز کشیدیم و گذاشتیم ذهنمون با نسیم آروم هماهنگ شه دقیقا مثل همون طعم خوشمزه کروسان بادام توسط دوست داشتنی ترین اضطرابری دنیا ، گلی امروز تا ابد ۱۷ مهر رو یادش میمونه .

خوشا آن دل که در کنجش؛هنوز امید زنده است :)🌱

ابرهای امروز بی نهایت قشنگن 🥹🩵🌿 تا رمق در تنِ ما هست، اُمید هست . .🕊️