𝘧𝘰𝘹𝘪𝘦

امشب جوری از اینترنت استفاده می‌کنم که انگار فردایی وجود نداره.

my gaylas.

الهی که حتی بیشتر از قبل آتیش بگیرین من فقط می‌خواستم فصل جدید interview with the vampire رو با آرامش ببینم.

کاش زندگی‌ای که از دست رفت، حداقل از دست‌های خودم رفته بود.

کاش زندگی‌ای که از دست رفت، حداقل از دست‌های خودم رفته بود.

فکر کنم دلم برای پسرهای گی‌ای که قرار بود بنویسم تنگ می‌شه.

یه احساسی بهم می‌گه که دیلیم قراره خیلی نِردی بشه چون کلی چیزمیز برای معرفی کردن و به اشتراک گذاشتن دارم...

سه تا از کتاب‌هایی که خوندشون برام شگفت‌انگیز بود. -سوکورو تازا‌کی بی‌رنگ، اثر هاروکی موراکامی. اینو یکبار چند سال پیش خوندم، یکبار هم چند ماه پیش و متوجه شدم که می‌تونم ده‌ها بار دیگه برم سراغش‌. یه سری موارد توی کتاب وجود داشت که یکم برام آزاردهنده بود، ولی در مجموع احساسی که موقع خوندنش داشتم رو با هیچی عوض نمی‌کنم. مثل این بود که داشتم انیمه می‌دیدم. کتابش خیلی آروم و درون‌گراست، اما همزمان تو رو برای فهمیدن گذشته‌ی سوکورو تشنه نگه می‌داره. داستانش هم از این قراره که سوکورو توی دوران نوجوانیش چهار تا دوست خیلی صمیمی داشته که توی اسم همه‌شون یه رنگ پیدا می‌شده، همه جز سوکورو. (اسم کتاب از همین‌جا میاد.) و اون چهار تا دوستش یک روز بدون هیچ توضیحی دیگه باهاش حرف نمی‌زنن. سوکورو بعد از چندین سال تصمیم می‌گیره که بفهمه دلیل این اتفاق چی بوده. -مه‌زاد، اثر برندون سندرسون. یه مجموعه کتاب فانتزیه که جلد اولش به تنهایی یه داستان کامله و می‌تونین بقیه رو نخونین. درباره‌ی جهانیه که سال‌ها توسط یه قدرت مطلق کنترل می‌شه و آدم‌های عادی (بهشون می‌گن اسکا) توی رنج و ظلم زندگی می‌کنن. از یه جایی به بعد هیچکس اعتراضی نکرده چون با هر اعتراض فقط تعداد زیادی اسکا کشته می‌شن و ناامیدی وجود همه‌شون رو گرفته. می‌دونم که دژاوو گرفتین. تا اینکه شخصی به نام کلسیر تصمیم می‌گیره یه شورش و انقلاب جدید رو رهبری کنه. کلسیر یه مه‌زاد بازمانده‌ست که قدرت‌های ویژه‌ای داره و شخصیتش فوق‌العاده دوست‌داشتنیه. لحظاتی که می‌خوندمش واقعاً باهاش زندگی می‌کردم. کلسیر یدونه برادر هم داره اگه اهمیتی بدین، چون من می‌دم. -پسر خوب، اثر جونگ یوجونگ. یه کتاب روان‌شناختیه که باعث ‌می‌شد نصفه با چشم‌های گرد روی تخت بشینم و نفهمم که دقیقاً چه احساسی نسبت به شخصیت‌هاش دارم. درباره‌ی پسر ۲۶ ساله‌ به اسم یوجینه که به صرع مبتلاست و یک روز صبح، وقتی بیدار می‌شه، می‌بینه که لباس‌هاش خونی‌ان و مادرش با گلوی بریده توی طبقه‌ی پایین مرده. و یوجین هیچ خاطره‌ای از شب قبل و اتفاقی که افتاده، نداره. توی پرانتز، اجازه بدین بگم که من عاااشق هه‌جین بودم و لحظه‌شماری می‌کردم تا نویسنده از اون حرف بزنه.

A GIRL'S GIRL.

اوه babydoll یکی اینجا کل فصل سوم منتظرت بود.

”She had a really nice smile.”

من قراره تا ابد به خاطر کاری که با شخصیت جولز توی فصل سه کردن، عصبانی بمونم.