Saved Messages

لحظه‌هایی هم هست که آدم دلش میخواهد از خودش بیرون بزند و برود جایی و فقط آرام بخوابد. بدون هیچ فکری، آسوده‌یِ آسوده

‏به‌هرحال، پریروز، یعنی جمعه، نزدیک بود از تنهایی و خستگی دق کنم. ساعت ده و نیم از خواب بیدار شدم، یعنی پس از ده دوازده ساعت خواب و آن وقت ناگهان عظمت یا حقارت تنهایی خودم را حس کردم و به حدّی گریه‌ام گرفت که خدا داند ‏ ‏نامه بهرام صادقی به ابوالحسن

ناشناس؛ https://t.me/SendHarfBot?start=6e992b6b6c6d

توقع زیادی نبود تا سهم من از تمام دنیا، خانه‌ای باشد که تو در آن به انتظار من نشسته باشی

یکی پس از دیگری پشت اسامی بزرگان ما میخوره شهید، هنیئاً لک یا هنیه 🖤

کم‌ کم آموختم که اگر دلتنگ هم شدم، سراغی از تو نگیرم

می‌ترسم از آن روز که تو را بیش‌ از توانت دوست بدارم

ری‌اکشن زیر پست‌ها داشته باشیم یا نه؟ انتخاب کنید ؛

آدمی که امروز و بعد از رها شدن به آن تبدیل شدم، هیچ شباهتی به کسی که روزی تو را دوست می‌داشت، ندارد. برای این رشد ناخواسته، از تو ممنونم

آدمی که امروز و بعد از رها شدن به آن تبدیل شدم، هیچ شباهتی به کسی که روزی دوستت داشت ندارد. برای این رشد ناخواسته از تو ممنونم

تو را نگهبان دروازه‌ای دیدم که خوشبختی در پس آن بود. و تو بیش از آنچه که فکر می‌کردم به وظیفه‌ات وفادار بودی

اگر بپرسی مشکل چیست و من چرا این‌قدر غمگینم، پاسخ می‌دهم که چون در این خانه گل و گیاهی نیست! هیچ سبز زنده‌ای نیست. احتمالاً می‌خندی و می‌گویی: «همین؟» بله همین. این کامل‌ترین جوابی‌ست که می‌توانم به چنین سوالی بدهم! این یعنی در این خانه کسی حوصله ندارد از چیزی مراقبت کند. یعنی این خانه روشنی مطلوب را ندارد. یعنی آدم‌های این خانه از هم خسته‌اند، از خودشان خسته‌اند. یعنی امید در این خانه گم شده و ما برای پیدا شدنش تلاش نمی‌کنیم. یعنی همه‌چیز آن‌قدر به هم ریخته است که انگار سامان گرفتنش محال است! هیچ گلدان بزرگی و هیچ گل زیبایی و هیچ ساقه‌ی بلندی و هیچ برگ پهنی نمی‌تواند این فاصله‌ها را پر کند.

به گمانم ذهنیتی که آدم‌ها از خود برای هم به یادگار می‌گذارند، از همه‌چیز بیشتر اهمیت دارد. وگرنه همه آمده‌اند که یک روز بروند

تو را چه کسی اسراف میکند درحالی‌ که من ذره ذره به تو محتاجم؟

تو را چه کسی اسراف میکند درحالی‌که من سخت به تو محتاجم؟

تو تنها غمی هستی که آدمیزاد برای به سینه کشیدنش مشتاق است…

امروز خیلی "اینجا خبری نیست، اگر هست هیاهوست" هستم.

اگر سخن‌ میان من و تو پایان یافت و راه‌های وصال قطع شدند و جدا یا غریبه گشتیم،‏ از نو با من آشناشو!