𝐇𝐲𝐩𝐞𝐫𝐟𝐞𝐦𝐢𝐧𝐢𝐧𝐢𝐭𝐲

Anna Held (1872-1918) "زن خندانی که لبخندش یک امپراتوری ساخت"

آنا هلد، بازیگر، خواننده و چهره برجستهٔ تئاتر موزیکال در آغاز قرن بیستم بود. زادهٔ لهستان، بزرگ‌شدهٔ پاریس، و بعدها ستاره‌ای درخشان در برادوی نیویورک، او یکی از نخستین زنان مهاجر بود که از طریق استعداد، جسارت و زیبایی کلاسیکش مرزهای شهرت را درنوردید. آنا نه تنها با صدای شیرین و چهره خندانش دل‌ها را برد، بلکه الهام‌بخش ظهور Ziegfeld Follies شد. یکی از معروف‌ترین نمایش‌های موزیکال آمریکا که سال‌ها فرهنگ عامه را تحت تأثیر قرار داد. فلورنت زیگفلد، تهیه‌کننده بزرگ تئاتر و شریک زندگی‌اش، بخشی از موفقیت خود را مدیون جاذبه و قدرت تبلیغاتی آنا بود. او با استفاده از تصویر زنانه و اغراق‌شده‌اش از چهره تا لباس و حرکات اغواگرانه یک برند فرهنگی ساخت که هنوز در تاریخ تئاتر زنده است. • آنا یکی از نخستین زنانی بود که زیبایی را ابزاری هوشمندانه برای قدرت اجتماعی و هنری کرد. •آنا پیش از آن‌که صدای زنان در تاریخ شنیده شود، با نبوغ، جسارت و تصویر اغراق‌شده‌ از زنانگی، راه را برای بسیاری هموار کرد.

#Velvetstrength

این ترک رو اگه وسط دعوای دوتا گربه پلی کنید به جای میو میو کردن های وحشیانه شروع می‌کنن همدیگه رو بغل کنن.

بعضی آهنگا مثل یه بغل آرومن. مثل یه بغض قشنگ. All By Myself واسه من یه چیز خاصه. وقتی سلین می‌خونه، انگار یکی دست گذاشته رو قلبم و با صدای بلند داره حرفای آرومِ دلمو میگه. اونجاش که میگه "Don’t wanna be all by myself anymore"، یه بغض شیرین میاد می‌شینه گوشه‌ی گلوم. نه به‌خاطر ضعف به‌خاطر اون دلتنگی لطیفی که فقط شبای ساکت بلدن بغلش کنن. این آهنگ برام یه جور نوازشه. یه جوری که می‌فهممت عزیز دلم. و من؟ هر بار باهاش گوشه‌ی دلمو می‌گیرم، می‌فشارم، لبخند می‌زنم، و یه کوچولو آروم‌تر می‌شم.

عاشق این دختر خانوم هستم💕

سلام کنید به من‌ در‌آوردی ترین غدای جهان چون بین کلاسام وقت ندارم فکر کنم و فقط باید یه چیزی بپزم 👩🏼‍🍳

I can always listen to it It's amazing I’m in love with the solo part And what’s better than the fact that it also has a nostalgic vibe.

This video is from 13 years ago. It gives you a real and chill vibe. Listen to the beautiful opening of Oshin🎐.

چون روزها دارن طاقت فرسا میگذرن مدام فلش بک می‌زنم به گذشته، به آهنگایی که یک زمانی بهشون گوش می‌دادم و حس خوبی داشتم، به فیلم هایی که حس واقعی بودن رو بهم منتقل می‌کنن، همینطور که مشخصه زندگی ادامه داره و حتی در این مواقع ام آدم یه راهی برای ادامه دادن پیدا می‌کنه.