𝘼𝙣𝙜𝙚𝙨𝙩 | free toomaj

میرسه خونه ، غماشو از رو شونه هاش در میاره اویزون میکنه. خودش به خودش خسته نباشید میگه و متوجه میشه که چقدر گشنه است،میره پشت میز میشینه.. بغص و حسرت میخوره،سیر میشه پامیشه میره سمت کنترل تلویزیون،برش میداره و خودشو پرت میکنه روی مبل خاطراتشو پلی میکنه؛کانال به کانال ، دونه به دونه و ریز به ریز همه اون فیلما رو میبینه. حالت تهوع میگیره؛  میره و خاطره هاشو بالا میاره کار هر روزه انگار این خاطره ها باهاش یکی شده. راه میره محکم انگار میخاد بگه دیوارا میبینین؟ من مثل همیشه محکم راه میرم دو قدم بعدش.. میوفته! همونجا دراز میکشه و به سقف نگاه میکنه نیشخند. با خودش میگه:یعنی میرسه روزی که منم بمیرم؟ واقعیِ واقعی؟ کابوس میاد؛ میشینه کنارش و سرشو میگیره میزاره رو پاهاش . نگاهش میکنه ، میفهمه درد داره و نوازش میخاد؛ اروم موهاشو نوازش میکنه . و بالاخره همونجا خوابش میبره.

از صدای دخترم لذت ببرید.

ولی من سیوش کرده بودم بعد خوندم فرستادم برات

بعد نیم ساعت پاکش کردی

بعد راستیییی ماماننن یادتههه اون اوایل یه متن نوشته بودی

مثل قبل،تا آزادی توماج اسم و عکس چنل همینه عرزشی و بی شرف نبینم تو چنلم ، لفت بده .

دروغ چرا هنوزم توانایی و کشش فعالیت تو اینجارو ندارم

دلم براتون یذره شده

اما درکل،روز دختران کوروش و نوادگان شاه مبارک❤️

نه،من تا روزی که ازین اسارت درنیومدیم هیچ مناسبتی رو مبارک نمیدونم

دختری که از پوشش بگیر تا قدم برداشتنش دست دیگرانه؟

دختری که دربند اسارت عه؟

چه تبریکی؟چه دختری؟

اگر روزتون رو تبریک نگفتم چون من حتی روز خودم رو توی این وطن مبارک نمیدونم

قندوعسلای من

دخترای عزیزم

سلام علیکم