𝖬𝗎𝗇icel.

When i wake up, I’m afraid Somebody else might take my place.

ریدم توی نهاد خانواده.

نتیجه‌ش اینه که هر چیزی که میام حتی شده برای خودم بنویسم، به یک خط نمی‌کشه منصرف می‌شم. نمی‌شه، نمی‌تونم.

But «های بای» hits diffrent.

دلم یک بیرون رفتن کوتاه می‌خواد، در حد یک چیز کوچکی خوردن و برگشتن، اما توی پاییز خیلی دلم می‌خوادش.

برای سرفه‌ی گلدان‌ها، گلی نمانده، خودت گل باش.

پیام آخر چنل حیوانات امدادی رو اینجا نمیذارم چون دلخراشه. اما یه سگ در رشت نیاز داره فورا جراحی بشه و برای کمک کردن بهش به حمایت مالی شما نیاز دارن. شرح ماجرا و شماره کارت رو می‌تونید توی این پست ببینید.

تو خیلی قشنگ می‌خندی. صدای خنده‌ت دلم رو گرم می‌کنه. بلند بخند نازنینم.

اون گیجی لعنتی‌ای که نه می‌دونی از کجا میاد نه می‌دونی کجا می‌ره.

دِل‌کندن یکی از غم‌انگیز ترین چیزهایی که تجربه کردم، آدما، شهر، همه چیز، از مقصدی که داری می‌ری زمانی که درختا، تیره‌برقا، سریع از جلوی چشمات رد می‌شن.