مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

من حتی نمی‌دانم از چه چیزی انقدر عصبی و ناراحتم.

وقت هایی که اعصاب ندارم فقط دورریختن و کنار گذاشتن جوابه. مثلاً اتاقم رو خالی از وسیله کنم ، اکانت‌هام رو خالی از مردم کنم، هیچ کاری نکنم. راستش اگر می‌شد این جور زمان ها ترجیح می‌دادم خودم رو هم سطل آشغال بیندازم و خالی بشم.

هوا انقدر خوبه که گرفتار باسن بی‌قرار شدم نمی‌تونم تو خونه بشینم.

فصل سرما و ابر و بارون شروع شده، و من در این شیش ماه آدم بهتری هستم، حتی اگر افسردگی داشته باشم حاضرم توی این شیش ماه سال باشه.

منو می‌گه‌ها🎀

خواستم بگم امروز به خاطر من پاشد اومد! اگر پارتنرتون این کار و براتون نمیکنه شاید باید راجب رابطتون تجدید نظر کنید!

هرسری خبر میاد که یکی از بازیگر‌ها یا عوامل هری پاتر فوت شده، دنیا واقعا روی سرم خراب میشه، چون از بچگی تا الان با تک تکشون بزرگ شدم.

دیگه نه تنها هاگرید، پرفسور دامبلدور، پرفسور اسنیپ، نارسیسا مالفوی و چندلر بینگ نداریم، بلکه پرفسور مینروا مک‌گوناگل هم نداریم.

وات ایف مشکل زندگی و ایران نباشه و فقط مشکل بنده باشم؟

ببخشیدها ولی پس این آدم‌هایی که در هنگام پی‌ام‌اس کلی مهر و محبت دریافت می‌کنن کجا ان؟ چطور ممکن هست اصلا همچین چیزی؟