4 529
订阅者
无数据24 小时
-67 天
-3830 天
帖子存档
4 528
آدمهایی که در کودکی دچار غفلت هیجانی شدهاند، در بزرگسالی به هیچکس اتکا نمیکنند، همه کارها را تنهایی پیش میبرند، برای دیگران بسیار دلسوز و حمایتگرند، اما در کمک خواستن مشکل دارند...»
در روانشناسی بالینی به این وضعیت «استقلال افراطی» (Hyper-Independence) میگوییم؛ رفتاری که در ظاهر نشانه قدرت است، اما در واقع یک پاسخ تروماتیک (Trauma Response) به شمار میرود:
پیامد غفلت هیجانی دوران کودکی (Childhood Emotional Neglect): فرزندی که یاد گرفته هیجانات، نیازها و دردهایش در خانه پاسخی دریافت نمیکند، ناخودآگاه این باور را درونیسازی میکند که «هیچکس قرار نیست به داد من برسد، پس خودم باید همهچیز را حل کنم».
شکلگیری سبک دلبستگی ناایمن اجتنابی (Avoidant Attachment): اتکا به دیگران و درخواست کمک برای این افراد مساوی با ناامنی، تحقیر یا بارِ اضافه بودن است.
طرحواره محرومیت هیجانی و ایثار: آنها منبع حمایت و آرامش برای همه میشوند..
