Rovi Talk

Birinchi sinfni tugatayotganimizda dars oxirida o’qituvchimiz savol berdi: “- Kim men bilan shu sinfda yana bir yil o’qishni istaydi?” Biz hammamiz qo’limizni ko’tardik, chunki bizni o’qituvchimiz juda yaxshi edi, hammani ko’ngliga qarar edi. Hamma o’qivchilar bu o’qituvchini juda yaxshi ko’rar edi. 1-sinf tugab, bu o’qituvchini sinfidan chiqib ketayotganliklarini tushinib turgan o’quvchilarga bu savol shu dararjada yoqqanidan hamma qo’lini ko’tardi va qo’limni ko’tarsam meni olib qoladi degan bolalarcha orzu bilan hech kim qo’lini tushirmay turar edi. Lekin o’qutuvchimiz parta qatorlari orasida yurib “- Kimni olib qolsam ekan?” degan ko’rinishda yura boshladi. Ohiri u bitta o’quvchini tanladi va “- Manashu o’quvchi men bilan yana bir yil o’qishga qoladi!” deb uni g’olibdek e’lon qildi. U birinchi sinfda qaytadan o’qish uchun qoldi, biz esa ikkinchi sinfga o’tdik. Vaqtlar o’tib tushinyapmanki, aslida o’sha sinfdoshimiz birinchi sinfni o’zlashtira olmasdan, sinfdan qolib ketgan ekan halos. O’qituvchimizni mahoratini qarangki, bolani ko’nglini og’ritmasdan, boshqa o’quvchilarni oldida uni sharmanda qilib sindirmasdan uni bu vaziyatdan olib chiqib ketdi. ——- Bu voqea meni hayotimda bo’lmadan, uni hozir internetda bir qiz gapirdi, men esa biroz to’liqroq qilib tarjima qilib yozdim. Lekin asosiy maqsad yozish yoki voqeani ko’rsatish emas edi. Maqsad umuman boshqa. Bu yerda o’qituvchi boshqa bir o’quvchini aybini yopish uchun hamma narsa qilyapti. Biz esa, boshqa odamlarni aybini ochish uchun bor mahoratimizni ishga soladigan odamlarga aylandik. M.H.