𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

پیرمرد با غصه پرسید چند وقتیه مثل همیشه نیستی، جواب سرراستی ندادم، که نداشتم که بدم، ادامه داد که به عمر رفته فهمیده که برای خیلی از گرفتاری‌ها اونقدرا هم لازم نیست چاره‌ای پیدا کرد، که گاهی مثل جریان آب خودشون راه خودشون رو پیدا میکنن و پیش میرن، می‌خواست بگه که نترسم، که بازم صبر کنم، باز هم صبر کنم، انگار که تا حالا غیر صبر کار دیگه‌ای هم کردم، چی بگی وقتی هنوز تحملش از گفتنش ساده‌تره؟ صبر برای هرکس معنایی داره، برای اونکه زمین زیر پاش محکمه صبر یعنی نترسیدن، شجاع‌بودن و ادامه‌دادن، برای امثال ما اما، صبر بیشتر یه‌جور به روی خود نیاوردنه، یه‌جور از رو نرفتن، بستن دکمه‌ی کتی که تا خرتناق غرق گهه

شاید...

یهو به خودت میای میبینی انقدر تو سرت جلو رفتی که نمیتونی به عقب برگردی.

خوندن جنگ و صلح سخته. نه به مثابه اینکه به لحاظ فکری فلسفی کتاب عمیقی باشه بلکه به خاطر اینکه شما باید ۵۸۰ شخصیت رو بشناسی و در خاطر نگهشون داری.

مردادماه؛ قسمت‌اول

سخت ترین کار دنیا زندگی‌کردن در حد فاصلِ بین اون که اتفاق افتاده و اونی که تو راهه.

سخت ترین کار دنیا زندگی‌کردن در حد فاصلِ بین اون که اتفاق افتاده و اونی که تو راهه.

بیست و چهارسالته؛ با کلی انرژی خوب کارت رو تموم کردی، از سر شغل مورعلاقه‌ت داری برمیگردی خونه، تو راه به آهنگ ملو گوش میدی و با استایل مورد علاقه‌ت قدم میزنی. دم کافه ای که هرروز از کنارش میگذری وایمیستی و یه آمریکانو خودت رو مهمون میکنی. کافی من میگه: این موقع شب اذیت نمیشی؟ و تو بهش آرامش خاطر میدی که نه من با قهوه خوابم میبره. راه میری ، قهوه ت رو میخوری مردم با مهربونی بهت لبخند میزنن و باد توی موهات میپیچه. آدمای مورد علاقه‌ت بهت پیام دادن و زندگی جریان داره. بعضی وقتا فکر میکنم شاید دقیقا همین نقطه ته ته خوشبختیه.

https://t.me/BiChatBot?start=sc-ac573e501f راستی بچه ها این لینک ناشناس رو میزارم اگر چیزی خواستین بگین حدودا نیم سال بود برش داشته بودم‌.

حس میکنم زندگی برام بیشتر یک پرسش فلسفیه تا یک تجربه روزمره و گذرا.

تیرماه