یادداشت‌هایِ سآرا کاف

یجوری همه اطرافیانم ناراحت شدن من یهو پاشدم رفتم کربلا اونارو نبردم ک انگار من رئیس کاروان بودم پولاشونو گرفتم اینارو نبردم. واااح ._. !!!!

صبرِ من شبیه این باتری‌های داغون موبایل کار می‌کنه! اینطوری که الان ۶۰ درصد شارژ دارم و فکر می‌کنم همه چی رواله ولی چند دقیقه بعد می‌شه یک درصد و بعدشم خاموش.

یک نفر آدمم و چند نفر غمگینم

امشب هم وی پی ان خریدم هم بسته نت / اگه قطع بشم همتنو آتیش می‌زنم.

بند بند استخونم داره از هم گسسته می‌شه.

چند دقیقه پیش یه خوشحالی از ته ته قلب رو تجربه کردم.

مردا چقدر فشاری شدن :)))))

شب جمعه بین‌الحرمین یه مرد ازم کتک خورد. امیدوارم توشه‌ی آخرتم بشه.🤲🏽

بناااازمت دختر🧘🏽‍♀️🎀

غمگینم؛ مثل اون انجمنی که تو مسیر پیاده‌روی اربعینه و چشمش به هر موکبی می‌افته یه عکس از «سید‌ علی خامنه‌ای» عزیز اون‌جاست.

اینکه بخاطر پارتنر، همسر یا رابطتون تغییر مثبت کنید یعنی بلوغ؛ جمله ی من همینم که هستم نهایت بچگی و کودن بودنه.

هزارتا خوبی میکنی در حقشون فقط همون یه بدی رو یادشون می‌مونه…

شاید عشق همین باشد… تمايل به تكرار يك نفرتا هميشه ...

روز کثافتی بود، لطفا تکرار نشه.

چقدر دوس داشتم از طریق‌العلما برم و امنیت اجازه نداد. لعنت به دختر بودن.

از پا درد خوابم نمی‌بره.

خیلی حرفا داره رو قلبم سنگینی می‌کنه، ولی مخاطب اون حرفا دیگه مهم نیستن.