𝐖𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐎𝐟 𝐇𝐞𝐚𝐫𝐭

#قصه کاسیلدا دخترِ یکی از حاکمان مسلمانِ تولدو در سدهٔ یازدهم بود. او به‌رغم ثروت و موقعیت خانوادگی، دلش با فقرا و زندانیان بود. روایت مشهور این است که مخفیانه به زندانیان مسیحی غذا می‌رساند. یک‌بار وقتی کیسهٔ نان‌ها را زیر لباسش پنهان کرده بود، پدرش او را متوقف کرد و پرسید چه چیزی را پنهان می‌کند. وقتی کیسه را باز کرد، نان‌ها به‌طور معجزه‌آسا به گل تبدیل شده بودند، و این باعث شد از مجازات نجات پیدا کند. بعدتر خودش بیمار شد و هیچ درمانی اثر نکرد. او شنیده بود که چشمه‌های مقدس در شمال اسپانیا شفا می‌دهند، پس خانواده را ترک کرد و به آنجا رفت. پس از بهبود، مسیحی شد و باقی عمر را در عزلت و عبادت گذراند.

«یادگار شرق» (۱۸۸۰) اثر آلبرتو پاسینی، نقاش ایتالیایی (۱۸۲۶–۱۸۹۹) است. عنوان کامل این نقاشی چنین است: «سواره‌نظام چرکسی در انتظار فرمانده‌شان مقابل درِ ورودی یک بنای بیزانسی؛ یادگار شرق». چرکسی‌ها قوم بومیِ قفقاز شمالی‌اند، با خاستگاهی در سرزمین تاریخی چرکسیا. در جریان جنگ روس‌ها با چرکسی‌ها در قرن نوزدهم، بیشترشان از سرزمین خود رانده شدند. امروز حدود ۵ میلیون چرکسی در ترکیه و دیگر کشورهای خاورمیانه زندگی می‌کنند. پاسینی در موضوعات شرق‌گرایانه مهارت داشت؛ موضوعاتی که طی سفرهایش به خاورمیانه کشف کرد. متأسفانه مشخص نیست بنایی که در این اثر دیده می‌شود واقعاً کجاست یا اساساً وجود خارجی داشته یا نه. با توجه به ترکیب سبک‌های معماری، احتمالاً پاسینی از عناصر بناهای گوناگون خاورمیانه الهام گرفته و یک ترکیب خیالی ساخته است. (اگه کسی حدسی داره بگه 🤷🏻)

نقاشی «ناظران گیلد پارچه‌فروشان» (Syndics of the Drapers’ Guild) اثر رامبرانت، ساختهٔ سال ۱۶۶۲، یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های پرتره گروهی در دورهٔ طلایی نقاشی هلند است. این تابلو پنج بازرس گیلد پارچه‌فروشان آمستردام را نشان می‌دهد که وظیفهٔ اصلی‌شان بررسی و ارزیابی کیفیت پارچه‌ها بود. آن‌ها با دقت نمونه‌های پارچه را مقایسه می‌کردند و برای ثبت نتیجهٔ بررسی، از مهرهای رسمی گیلد و ابزارهای خاص استفاده می‌کردند. در تصویر، بازرس‌ها دور یک میز نشسته‌اند و یکی از آن‌ها در حال مقایسهٔ یک قطعه پارچه با نمونه‌های موجود در کتاب نمونه‌ها است. حضور خدمتکاری که در کنار آن‌ها ایستاده، بر اهمیت و رسمی بودن این وظیفه تأکید می‌کند. لباس رسمی و یقه‌های سفید آن‌ها، همراه با نورپردازی دقیق رامبرانت، جایگاه اجتماعی و دقت حرفه‌ای‌شان را برجسته می‌کند. تابلو در ابعاد بزرگ کشیده شده و زمانی در تالار رسمی گیلد نصب بوده تا نشان‌دهندهٔ نظم، مسئولیت و شایستگی اعضای این نهاد اقتصادی–اجتماعی باشد. امروزه این اثر به‌عنوان نمونه‌ای کلاسیک از توانایی رامبرانت در ثبت شخصیت و جایگاه اجتماعی افراد در فضای گروهی شناخته می‌شود.

نقاشی «ناظران گیلد پارچه‌فروشان» (Syndics of the Drapers’ Guild) اثر رامبرانت، ساختهٔ سال ۱۶۶۲، یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های پرتره گروهی در دورهٔ طلایی نقاشی هلند است. این تابلو پنج بازرس گیلد پارچه‌فروشان آمستردام را نشان می‌دهد که وظیفهٔ اصلی‌شان بررسی و ارزیابی کیفیت پارچه‌ها بود. آن‌ها با دقت نمونه‌های پارچه را مقایسه می‌کردند و برای ثبت نتیجهٔ بررسی، از مهرهای رسمی گیلد و ابزارهای خاص استفاده می‌کردند. در تصویر، بازرس‌ها دور یک میز نشسته‌اند و یکی از آن‌ها در حال مقایسهٔ یک قطعه پارچه با نمونه‌های موجود در کتاب نمونه‌ها است. حضور خدمتکاری که در کنار آن‌ها ایستاده، بر اهمیت و رسمی بودن این وظیفه تأکید می‌کند. لباس رسمی و یقه‌های سفید آن‌ها، همراه با نورپردازی دقیق رامبرانت، جایگاه اجتماعی و دقت حرفه‌ای‌شان را برجسته می‌کند. تابلو در ابعاد بزرگ کشیده شده و زمانی در تالار رسمی گیلد نصب بوده تا نشان‌دهندهٔ نظم، مسئولیت و شایستگی اعضای این نهاد اقتصادی–اجتماعی باشد. امروزه این اثر در ریکس‌موزه آمستردام نگهداری می‌شود و به‌عنوان نمونه‌ای کلاسیک از توانایی رامبرانت در ثبت شخصیت و جایگاه اجتماعی افراد در فضای گروهی شناخته می‌شود.

Giovanni Battista Quadrone (1844-1898) 1) Off to the Hunt (1887) 2) Friends (1886) 3) Prelude to a Battle, Dachshunds, Impending Battle (1897) 4) Opportunity Makes the Thief (1895) 5) Before Leaving for the Hunt (1897) 6) Democratic Lunch (1894) 7) Every Occasion is Good (1878) 8) First Pains (1898) 9) The Circus – The Acrobats (1894) 10) The Cartographer (1878) کوادرونه یک هنرمند ایتالیایی بود که صحنه‌های زندگی روزمره را با نگاهی روایی و گاهی طنزآمیز نقاشی می‌کرد. او در سبک رئالیسم کار می‌کرد؛ زمانی که بسیاری از هنرمندان نیمهٔ دوم قرن نوزدهم به‌سوی امپرسیونیسم رفتند، سبکی خودجوش‌تر اما کم‌جزئیات‌تر. در مورد زندگی بسیاری از هنرمندان آن دوره معمولاً داستان‌هایی هست که خانواده‌ها نمی‌خواستند فرزندشان وارد حرفهٔ نامطمئن هنر شود، اما در مورد کوادرونه این‌طور نبود. او از یک خانوادهٔ ثروتمندِ تاجران سنگ مرمر از منطقهٔ تورین می‌آمد و خانواده‌اش او را برای دنبال‌کردن هنر تشویق هم می‌کردند.

«راهبان در حال خرید ماهی در برابر درگاه مادونا دلا میزرکوردیا» (۱۸۵۵) اثر لودویگ یوهان پاسینی آبرنگ و گواش روی گرافیت، ۴۶٫۵ × ۳۳ سانتی‌متر مکان: گالری ملی هنر، واشینگتن دی‌سی در این صحنهٔ آرام، گروهی از راهبان روبه‌روی درگاه کلیسای مادونا دلا میزرکوردیا جمع شده‌اند تا ماهی بخرند. پاسینی در این تصویر، زیبایی زندگی روزمره را در کنار فضای مقدس نشان می‌دهد. معماری مذهبی کلیسا با کاری ساده و معمولی مثل خریدن ماهی کنار هم قرار گرفته است. راهبان با لباس‌های ساده و رفتاری آرام دیده می‌شوند. خرید ماهی در اینجا فقط یک کار روزانه نیست، بلکه نوعی توجه و خدمت به دیگران را نشان می‌دهد. پاسینی با دقت نور، سنگ‌های درگاه و حتی برقِ فلس‌های ماهی را به تصویر می‌کشد و به صحنه‌ای ساده عمق بیشتری می‌دهد. این تصویر یادآوری می‌کند که ایمان فقط در دعا نیست؛ در کارهای کوچک و عادیِ هر روز هم می‌تواند دیده شود. درگاه «بانوی رحمت» جایی است که یک خرید معمولی، رنگی از معنویت به خود می‌گیرد.

آیا شکلِ سایه‌گونِ در آسمان را می‌بینی؟ «یک کشتی بادبانی بر دریای مواج در نور ماه» (دههٔ ۱۸۴۰) نقاشی‌ای است از ایوان آیوازوفسکی (۱۸۱۷–۱۹۰۰). در پیش‌زمینه، یک کشتی سه‌دکله روی موج‌های خروشان دیده می‌شود (و کشتی دیگری نیز در فاصلهٔ دور). نور ماه فضایی شاعرانه و چشم‌نواز ایجاد کرده و موج‌های جلویی را برجسته می‌کند. آیوازوفسکی این صحنه را با آسمانی پوشیده از ابرهای عظیم و چشمگیر همراه کرده است. برخی بینندگان شکل پشت ماه کامل را همچون پیکر یا سیلوئت خدا تفسیر می‌کنند، اما همه با این دیدگاه موافق نیستند. در حمایت از این برداشت، اثر دیگری از آیوازوفسکی با عنوان «هرج‌ومرج» (۱۸۴۱) سیلوئت خدا را به‌روشنی در میان ابرها نشان می‌دهد و شباهتی با این نقاشی دارد.

Lucien-Victor Guirand de Scévola (1877-1950)

1) Head of a Lady (1901) 2) The Princess (1901) 3) Young Princess (date unknown) 4) Face of a Young Girl (1899) 5) Victoria Melita of Saxe-Coburg and Gotha and Her Daughter (1901) 6) The King’s Daughter (1902) 7) Stella (1899) 8) The Hair (date unknown) 9) The Veiled Woman (1901) 10) Young Redhead Girl in Profile (date unknown)

ظاهر ویژهٔ این آثار به دلیل سبک و تکنیکی است که این هنرمند فرانسوی، لوسین-ویکتور گیران دو سکولا، به کار می‌برد. او عمدتاً از پاستل استفاده می‌کرد — همان چیزی که در بیشتر آثار این فهرست دیده می‌شود — اما در برخی تکنیک‌های دیگر نیز مهارت داشت (مانند آبرنگ، که کاملاً روشی متفاوت از پاستل دارد). او پرتره‌نگاری محبوب بود، چون در برابر نقاشی‌های پرترهٔ واقع‌گرایانه با رنگ‌روغن، جایگزینی منحصربه‌فرد ارائه می‌داد. علاوه بر این، گیران دو سکولا به‌خاطر نقش خود در جنگ جهانی اول نیز شهرت پیدا کرد؛ او تکنیک‌هایی برای استتار ابداع کرد و با استفاده از مواد طبیعی و رنگ، راه‌هایی برای پنهان کردن نیروها و تجهیزات فرانسوی از دشمن پیدا کرد.

Jules-Eugène Lenepveu (1819-1898)

1) Joan of Arc at the Siege of Orléans (1886-1890) 2) Joan of Arc Burning at the Stake (1886-1890) 3) Joan of Arc, Shepherdess (date unknown) 4) Velleda, Moon Effect (1883) 5) Saint Augustine at the Council of Carthage (date unknown) 6) Saint Augustine Putting an End to the Barbaric Custom of Fighting between Relatives (date unknown) 7) Portrait of Joséphine Berthault (1876) 8) Portrait of Auguste Geffroy (1876) 9) Portrait of Jean-Léon Pallière (1868) 10) The Death of Vitellius (1848)

نام کامل او «ژول-اوژن لِنِپو بوسارُک دو لافون» بود. این هنرمند فرانسوی در نقاشی تاریخی تخصص داشت. او احتمالاً بیش از هر چیز به خاطر فِرسکوهای خود در پانتئون پاریس شناخته می‌شود که زندگی ژان دارک را به تصویر می‌کشند (چند نمونه از آن‌ها در این فهرست آمده است). با این حال، او فِرسکوهای تاریخی بسیاری نیز در بناهای مختلف سراسر فرانسه کشیده است — هرچند همهٔ آن‌ها به یک اندازه به‌خوبی حفظ نشده‌اند (برای نمونه، در تصاویر ۴ و ۶ می‌توان این موضوع را دید).

František Dvořák (1862-1927)

1) The Four Roses (date unknown) 2) At the Races (1892) 3) Bedrich Smetana and His Friends in 1865 (date unknown) 4) Thoughtful Reader (1906) 5) Presenting the Flowers to the Infant (date unknown) 6) The Concert, Saratoga – The Gay Nineties (date unknown) 7) A Floral Tribute to a Mother and Child (date unknown) 8) In the Orchard (date unknown) 9) Head of a Woman with Peonies (date unknown) 10) Lady of the Roses (date unknown)

. دوورژاک هنرمندی اهل چک بود، اما علاقه‌اش به هنر او را برای سال‌ها به خارج از کشور کشاند. او در پراگ، وین و مونیخ تحصیل کرد و در فرانسه و ایتالیا زندگی کرد، سپس به ایالات متحده رفت. او ۱۵ سال در آمریکا ماند و در آنجا از انواع معنویت‌ها الهام گرفت و تلاش کرد آن‌ها را در آثارش بگنجاند. با این حال، همان‌طور که در این آثار می‌بینید، علایق هنری‌اش بسیار متنوع بود. هنگامی که ۴۳ ساله شد، سرانجام به وطنش بازگشت و تا پایان عمر در پراگ زندگی کرد.

«سرباز دریایی بازگشته به خانه» (۱۹۴۵) اثری است از نورمن راکول که برای جلد مجلهٔ Saturday Evening Post در تاریخ ۱۳ اکتبر منتشر شد. جنگ جهانی دوم تازه به پایان رسیده بود و بسیاری از سربازان آمریکایی به خانه بازمی‌گشتند و دوباره با دوستان، همکاران و خانواده‌های خود دیدار می‌کردند. این تصویر، تضادهای درونی یک سرباز دریایی را نشان می‌دهد که تازه از جنگ بازگشته است. او مرد جوان و لاغری است که روی جعبه‌ای نشسته (و پسر بچه‌ای در گوشه تصویر حالت او را تقلید می‌کند). او به‌تازگی به پرسش پسری که مقابلش ایستاده پاسخ می‌دهد، اما در چهره‌اش نوعی انزوا و فاصله دیده می‌شود. چگونه می‌تواند برای آن‌ها توضیح دهد که در جنگ چه چیزهایی را تجربه کرده است؟

شوا‌به هنرمندی از مکتب سمبولیسم بود و آثارش اغلب اسرارآمیز و تأمل‌برانگیزند. او مجذوب به تصویر کشیدن مفاهیم مرگ و رنج بود؛ پس از آنکه یکی از دوستان نزدیکش در جوانی درگذشت (در زمانی که شوابه ۲۸ سال داشت)، این موضوع به‌ویژه در کارهایش پررنگ شد. بسیاری از آثارش جنبه‌ای شخصی دارند و می‌توان آن‌ها را بسته به برداشت فردی تفسیر کرد. در سال‌های پایانی عمرش نیز تعدادی اثر متعارف‌تر آفرید (مانند تصویر شماره ۵). اگرچه شوابه در سوئیس متولد شد، بیشتر دوران بزرگسالی‌اش را در فرانسه گذراند. او نه‌تنها نقاش، بلکه تصویرگر کتاب‌های مشهوری از نویسندگانی چون امیل زولا و شارل بودلر نیز بود

Paul Hermann Wagner (1852-1937)

1) The Little Seamstress 2) Best Friends 3) Forest Nymph 4) The Cute Fishing Woman 5) Grandmother’s Fairytale 6) A Girl Plays Grandmother 7) Mother and Child 8) Hansel and Gretel in the Forest 9) New Playthings 10) Mother Goose

ردیف اول: تشویق‌کننده‌ها «بزن بزن!» ولتر، ماکیاولی، کامو، اسپینوزا، ماکس اشتیرنر اینا از دعوا لذت می‌برن یا نگاه سرگرمی/قدرت/پوچی بهش دارن. - ردیف دوم: کسایی که می‌رن و معلم رو خبر می‌کنن هگل، سارتر، هاکسلی، سیمون دو بووار آدمای اداری‌طور یا اهل قانون/اخلاق و نظم. «این کار غیرعقلانیه، باید کنترل بشه.» - ردیف سوم: کسایی که خبر می‌دن «معلم داره میاد» دکارت، ویتگنشتاین، هایدگر آدمای باهوش پنهان‌کار - ردیف چهارم: کسایی که فقط کلافه‌ان چون راه بند اومده نیچه، داستایفسکی، شوپنهاور، کی‌یرکگور حوصله ندارن، خودشون هزار درگیری ذهنی دارن. - ردیف پنجم: کسایی که دارن دعوا می‌کنن آین رند، مارکس، سقراط، مارکی دو ساد اهل عمل و تغییر و انقلاب و تحریک فکری. - ردیف ششم: کسایی که می‌پرن وسط تا جدا کنن ارسطو، کانت، هیوم، لاک، افلاطون فیلسوفان «نظم، اخلاق، عقل و عدالت». ماموران صلح مدرسه - ردیف هفتم: کسایی که خودشون هم می‌پرن وسط تا دعوا کنن فوکو، دیوژن، فروید بزن که زندگی همینه