𝐁𝐈𝐒𝐋𝐔𝐋

بعضی آدم ها را نمی شود از زندگی حذف کرد ؛ حتی وقتی دیگر در زندگی ات حضور ندارند . نه به خاطر خاطراتی که ساخته اند ، نه به خاطر حرف هایی که زده اند ، بلکه به خاطر نسخه ای از خودت که کنار آن ها شکل گرفته است . گاهی وسط یک روز معمولی ، در شلوغی خیابان یا میان صدای آدم ها ، ناگهان متوجه میشوی هنوز بخشی از نگاهت شبیه روزهایی است که او را میشناختی . آن لحظه میفهمی زمان ، همه چیز را با خودش نمی برد . بعضی آدم ها میروند ، اما رد عبورشان مثل خطی کمرنگ روی کاغذ باقی میماند ؛ آنقدر کمرنگ که دیگر دیده نمی شود ، اما آنقدر عمیق که هرگز پاک نمی شود . و شاید بزرگ شدن همین باشد ؛ اینکه دیگر برای بازگشت کسی دعا نکنی ، اما انکار هم نکنی که روزی ، حضورش بخشی از جهان تو بوده است . • کتاب جهانگردی در تخت ، بخشی از قسمت هشتاد و دوم