𝐌𝐎𝐎𝐍𝐒𝐇𝐄𝐋𝐋

چایی چایی دردُم درد نکن چایی چایی رنگُم زرد نکن

این چنل میمونه قرار نیست فردا پاکش کنم قول 🚶🏻‍♀️

خب 🥂 راه ارتباطی‌ای نیست پس اینجا باشه برای شما که از دوست به من نزدیکترید

ناشناس خیلی وقته جواب نمیدم چون هم وقتشو ندارم هم اینکه تو خود ناشناس پیاما قاطی میشن،اینجاهم خوشم نمیاد سوال جواب بزارم ،ولی این چنلو زدم مخصوص پیامهای ناشناس 🧸 @littledrago0n

بچه ها جدی همستر پول ازش قراره در بیاد ؟ چون همه‌ی آدمهایی که میشناختمو نمیشناختم دارن جوین میشن تلگرام

چند فریم از تابستون

روزا مثل باد میگذره و من دیگه مثل قبل نیستم پروازو به خاطر سپردم،شاید بشم اهلی‌تر.

روزا مثل باد میگذره و من دیگه مث قبل نیستم!پروازو به خاطر سپردم،شاید بشم اهلی تر

«یکی از عیب‌هایم این بود که نمی‌توانستم درجا جواب آدم‌ها را بدهم. حرف بی‌ربط که می‌شنیدم ساکت می‌ماندم.»

. تو در مسافت بارانی - همین مصرع اول، دنیایی از معنا و مفهوم را در خودش جای داده.حرفِ اصلی (خطاب به معشوق)، زودگذر بودن دنیا و زندگی است که باید این فرصتِ بسیار کوتاه را غنیمت شمرد و «عشقبازی» کرد. «باران» در اینجا استعاره از گریه و اشک است. انسان با گریه متولد می شود و زمان مرگ نیز در سوگ او گریه می کنند.حسین صفا، این فاصله ی کوتاه را می گوید «در مسافتِ باران»؛ از گریه ی تولّد تا گریه ی مرگ. (عجب تعبیر زیبایی!) 

منم که لک لک غمگینی به روی دودکشت هستم منم که ماهی دریای بلند موی مشت هستم منم که طعمه قلابم مرا شکار کن ‌ای ماهی منم شکار شکارم کن سپس ببوس و بچرخانم سپس بچرخ و ببوسانم سپس چه کار چه کارم کن چه کار هرچه تو میخواهی‌ست بخواه آن چه که میخواهی

«مسلماً من بیش از دیگران تغییر کردم سیزده ساله بودم، بیست و نه ساله شدم. از جوانی‌ام دیگر چیزی برایم نمانده بود.» ‌ .نینا بربروا

«به گمان من، همین چیزهای کوچک بود که روح مرا به وجود آورد.» چارلی چاپلین