مدرسه احیاءالعلوم هرات

مختصری از تاریخ اسلام (قسمت سی‌وهشتم) 🔖غزوه‏‌ی حنین سال هشتم هجری برابر با ۶۳۰ میلادی قبایل هوازن از پیروزی مسلمانان بر مکه، آگاه شدند و این امر را بد شمردند. بزرگ شان مالک بن عوف نضری، تصمیم گرفت تا برای بیرون نمودنِ مسلمانان از مکه، بر مسلمانان یورش برد. این خبر به پیامبر رسید و ایشان نیز با دوازده هزار نیرو از مکه بیرون شدند و در وادی حنین واقع در میان مکه و طائف، با قبایل هوازن که تعداد شان به هزارها جنگجو می‏‌رسید، رویاروی شدند. در ابتدا، اگر شجاعت و سلحشوری و ثبات والای پیامبر نمی‏‌بود، نزدیک بود که قبایل هوازن بر مسلمانان پیروز شوند و مسلمانان را شکست دهند؛ ولی در نتیجه، پیروزی از آن سپاهیان اسلام و شکست از آن هوازن گردید. با طلوع صبح، مسلمانان با نیرو و ایمانی شکست‎ناپذیر، بر هوازن یورش بردند و با شکستی کوبنده صفوف و سپاه شان را در هم شکستند. مسلمانان در این نبرد، غنیمت‎های فراوانی به دست آوردند که در هیچ غزوه و نبردی در زمان زندگی پیامبر، به دست نیاوردند. عام‌الوفود سال نهم هجری به عام‌الوفود نامیده شده است؛ زیرا در این سال، جماعت‏‌ها و گروه‏‌های مردم عرب از اماکن مختلف جزیرةالعرب به مدینه می‎آمدند و اسلام و اطاعت و پیوند خویش را با پیامبر اعلان می‏نمودند. خداوند متعال می‏‌فرماید: {إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ * وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجاً * فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّاباً} «هنگامي‏‌كه ياري خدا و پيروزي (و فتح مكّه) فرا مي‏‌رسد. و مردم را مي‏‌بيني كه دسته دسته و گروه گروه داخل دين خدا مي‏‌شوند (و به اسلام ايمان مي‏‌آورند). پروردگار خود را سپاس و ستايش كن، و از او آمرزش بخواه. خدا بسيار توبه‎پذير است.» [نصر:3-1] #مختصر_تاریخ_اسلام #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

استادی با شاگرد خود از میان جنگلی می گذشت. استاد به شاگرد جوان دستور داد نهال نورسته و تازه بار امده ای را از میان زمین برکند. جوان دست انداخت و براحتی ان رااز ریشه خارج کرد.پس از چندقدمی که گذشتند٬ به درخت بزرگی رسیدند که شاخه های فراوان داشت .استاد گفت:این درخت راهم از جای بر کن. جوان هرچه کوشید ٬نتوانست.استاد گفت: بدان که تخم زشتی ها مثل کینه ٬حسدو هرگناه دیگر هنگامی که در دل اثر گذاشت٬ مانند ان نهال نورسته است ٬ که براحتی می توانی ریشه ان رادر خود برکنی٬ولی اگر ان را واگذاری٬بزرگ و محکم شودو همچون ان درخت در اعماق جانت ریشه زند.پس هرگز نمی توانی انرا برکنی و ازخود دور سازی. #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

مختصری از تاریخ اسلام (قسمت سی‌وهفتم) 🔖شکستن بت‌ها بعد از هفت مرتبه طواف خانه‏‌ی خدا، سپس در حالی‏‌که پیامبر این آیات را تلاوت می‏‌نمودند؛ {وَقُلْ جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقاً} «و (مشركان را بترسان و بديشان) بگو: حق فرا رسيده است (كه يكتاپرستي و آئين آسماني و دادگري است) و باطل از ميان رفته و نابود گشته است (كه چندتا پرستي و آئين تباه و ستمگري است). اصولاً باطل هميشه از ميان رفتني و نابود شدني است (و سرانجام پيروزي از آن حق و حقيقت بوده و هست).» [اسراء: 81] دستور دادند تا همه بت‏‌هایی که در مکه وجود داشت، نابود شوند. سپس بلال رضی الله عنه بر بام خانه‏‌ی خدا اذان گفت و مسلمانان نماز به‎جای آوردند و پیامبر خطبه‏‌ای ایراد نمود که سرشار از تسامح و مدارا بود. ایشان فرمودند: «لا اله الا الله وحده، صدق وعده، ونصر عبده، وهزم الاحزاب وحده» (بجز خداي يکتا خدايي نيست، به وعده‏‌اش وفا کرد؛ بنده‏‌اش را نصرت داد، و همه گروه‏‌ها را خود به تنهايي درهم شکست.) سپس قریش را مخاطب قرار داده فرمودند: «اي جماعت قريشيان، خداوند نخوت جاهليت و تفاخر و مفاخرت به پدران و نياکان را از شما دور ساخته است. مردم همه از آدم اند، و آدم هم از خاک!» آنگاه، اين آيه را تلاوت فرمودند: {يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ} «اي مردمان! ما شما را از مرد و زني (به نام آدم و حواء) آفريده‏‌ايم، و شما را تيره تيره و قبيله قبيله نموده‏‌ايم تا هم‌ديگر را بشناسيد (و هر كسي با تفاوت و ويژگي خاص دروني و بيروني از ديگري مشخص شود، و در پيكره‎ی جامعه‎ی انساني، نقشي جداگانه داشته باشد). بي‏‌گمان گرامي‏‌ترين شما در نزد خدا متقي‏‌ترين شما است. خداوند مسلّما آگاه و باخبر (از پندار و كردار و گفتار شما، و از حال همه كس و همه چيز) است.» [حجرات: 13] و در ادامه فرمودند: «فکر مي‎کنيد من با شما چه رفتاري بکنم؟!» گفتند: رفتار نيک! برادر کريم ما و برادرزاد‏ی کريم ما هستيد. پيامبر اکرم نيز فرمودند: «من هم به شما همان سخنی را مي‏‌گويم که يوسف به برادرانش گفت: هيچ دردسر و نگرانی امروز برای شما نخواهد بود؛ برويد که شما آزاديد!» #مختصر_تاریخ_اسلام #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

10. حکومت ها در کشورهای اسلامی که در اصل، قرار بوده است تا جای نشینان خوبی برای پیامبر (ص) باشند، می باید با اقتدا به ایشان، فرهنگ ایجاد فضای سبز و تقدیر از زارعین و کشت کاران را در جامعه رونق داده و با تمام قوت از آن حمایه کنند؛ چیزی که متأسفانه در کشور ما به شدت مورد بی مهری قرار گرفته است. 11. تاجران و زمین داران ما اگر می خواهند به خداوند تقرب حاصل کرده و نام و آثار خیری از خود در تاریخ به جا گزارند، می باید این هدف بزرگ را در سرمایه گزاری در جهت سبز ساختن فضای کشور و رشد دادن به زراعت، باغداری و مالداری در کشور مظلوم ما جستجو کنند. (الله این توفیق را نصیب ایشان بگرداند.) 12. البته فراموش نباید کرد که ایجاد فضای سبز علاوه بر فوائد ذکر شده، از مهمترین فایده های دیگری که دارد از بهترین زیبایی هایی است که با فطرت آدمی هماهنگ بوده، روح را تغذیه و روان آدمی را شاداب و طراوت می بخشد. 13. باید به خاطر داشت که وظیفة ما در بهاران با کاشت نهال و ایجاد سبزی تمام نشده بلکه آغاز می باید، و مسؤولیت ما در طول سال این است که از آن درست محافظت نماییم و نهالی که غرس کرده ایم و زرعی را که ایجاد نموده ایم، برای به ثمر رساندن و حفظ آن، زحمت لازم را قبول کنیم و این چیزی است که متأسفانه در جامعة ما سخت بدان بی توجهی می شود و رقت بارتر این که نه تنها سرسبزی لازم ایجاد نمی شود بلکه فضای سبز موروث نسل های قبلی ما بی رحمانه غارت می شود و هر روز بیشتر از گذشته مجرای تنفس برای افراد جامعه تیره تر و دشوار تر می گردد. یقیناً ما سخت نیاز مند آنیم که فرهنگ ایجاد و حفظ فضای سبز؛ هر دو را در کنار هم بیاموزیم و با آن، برای نسل آیندة خود که بیشتر در معرض این خطر قرار دارند، بزرگترین خدمت را مبذول داریم. و شکی نیست که دولت مردان، فرهنگیان، و سایر اقشار جامعة ما هریک در این برابر، مسؤولیت خاص خود شان را دارند. به امید آن روزی که شهری سر سبز و مملو از درخت و گیاه داشته و هوای صاف و پاکیزه را –به جای دود و غبار- تنفس نماییم.

🔸به شمار هر دانه محصول، ثواب حاصل می شود: امام طبرانی به روایت ابو ایوب انصاری (رض) از پیامبر (ص) نقل می کند که فرمودند: «مَنْ يَغْرِسْ غَرْسًا، كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِنَ الأَجْرِ بِقَدْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْ ثَمَرِ ذَلِكَ الْغِرَاسِ». (هر کس نهالی را غرس کند، به اندازة ثمری که از آن نهال به بار می آید، خداوند به وی اجر و پاداش می بخشد.) (روایت از طبرانی) 🔸حتی اگر دزد و یا حیوانات درنده بخورند هم از ثواب کارنده کم نمی شود: امام بیهقی به نقل از جابر (رض) از آن حضرت (ص) روایت می کند که فرمودند: «ما من مسلم يغرس غرسا إلا كان له صدقة بما أكل منه وما سرق منه وما أكلت الطير منه وما أكلت الوحوش منه أو قال السباع». (هیچ مسلمانی نیست که نهالی غرس کند مگر این که هر چه از آن خورده و یا دزدی شود و یا پرنده و یا حیوانات وحشی و درنده از آن بخورند، همه برایش صدقه محسوب خواهد شد.)( روایت از بیهقی). 🔸ثواب سرسبزی تا قیامت پایان نمی یابد: امام مسلم در صحیح خود از آن حضرت (ص) نقل می کند که فرمودند: «فَلاَ يَغْرِسُ المُسْلِمُ غَرْسًا فَيَأْكُلَ مِنْهُ إنْسَانٌ وَلاَ دَابَّةٌ وَلاَ طَيْرٌ إلاَّ كَانَ لَهُ صَدَقة إِلَى يَومِ القِيَامةِ». (مسلمان، نهالی را نمی کارد که انسان یا حیوان و یا پرنده ای از آن تناول کند، مگر این که تا روز قیامت برای وی صدقه محسوب خواهد شد». (روایت از صحیح مسلم) 🔸گذشتگان برای ماکاشتند و ما برای آیندگان می کاریم: حضرت ابودردا –رضی الله عنه- در آخر عمر باری در حین کاشتن درخت جوز مورد اعتراض فردی قرار گرفت که گویا او مرگ را از یاد برده و به طول عمر امید بسته است زیرا نهال جوز سالها وقت می گیرد تا به بَر رسد، وی در جوابش چیزی بر زبان آورد که جنبة جهانی به خود گرفت؛ گفت: «دیگران کاشتند و ما خوردیم و ما می کاریم تا دیگران بخورند». 🔸آیا در کسب این فضایل زنان هم سهم گرفته می توانند؟ در مسند بزار حدیثی به روایت حضرت انس (رض) می خوانیم بدین شرح : «أَن رَسولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيه وَسَلَّم دَخَلَ عَلَى أُمِّ مُبَشّرٍ وَقَدْ غَرَسَتْ غَرْسًا فَقَالَ: مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا، أَوْ يَزْرَعُ زَرْعًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ طَائِرٌ، أَوْ دَابَّةٌ، أَوْ إِنْسَانٌ إلاَّ كَانَ لَهُ فِيهِ أَجْرٌ» (پیامبر (ص) بعد از ورود به خانة یکی از زنان صحابه به نام «ام مبشر» دیدند که نهالی غرس کرده است؛ فرمودند: هیچ مسلمانی نیست که نهالی را غرس کند و یا کشتی را به وجود آورد که از آن، پرنده یا حیوان و یا انسانی بخورد، مگر این که در بدل آن، برای وی مزد و ثواب حاصل می شود». (روایت از بزار). ☑️نکاتی آموزنده از احادیث بالا: یقیناً این احادیث گهربار، نکات مهمی را افاده می کند که یک مسلمان صاحب دل، از آن به وجد می آید، چنان چه مهم ترین آن ها به قرار زیر است: 1⃣ایجاد سرسبزی، به مثل «صدقه» که یک عمل بزرگ ایمانی است، با ارزش و موجب تقرب به خداوند است. 2⃣این امر، باقیات الصالحاتی است که می تواند انسان مومن، سال ها و حتی ده ها سال ثواب آن را برای خود مستمر و دوامدار بسازد تا آن جا که اگر وی بمیرد، بعد از مرگش تا سال های سال، پاداش این عمل در قبرش و بلکه تاقیامت به وی برسد. 3⃣کاشت نهال و ایجاد سرسبزی، عمل صالحی است که فوائد آن نه تنها برای نسل ما، بل برای نسل های بعدی و تا قیامت می تواند بماند، از همین رو، در حدیث مبارک گفته شده است که ثواب آن تا قیامت به صاحب وی می رسد. 4⃣در ایجاد فضای سبز، هم باید به درخت توجه شود و هم به کاشت گیاه و دیگر اشیاء زراعتی. 5⃣سرسبزی منفعتی است که هیج زیانی در آن نیست تا آن جا که حتی اگر عناصر شروری از عالم انسان و حیوان؛ مانند: دزد و درنده از آن استفاده کنند، باز هم ثواب آن به کسی که آن را ایجاد کرده است، می رسد. 6⃣ مسلمان نباید تنها به فکر خویش باشد؛ بلکه باید به نفع سایر انسان ها و نسل های آینده هم بیندیشد و حتی از یک مسلمان توقع می رود که احساس خدمت به حیوانات و پرنده گان را هم در سر داشته و آن چه از دست وی بر می آید در برابر ایشان کوتاهی نکند. 7⃣ نهال و سرسبزی چه مثمر باشد و یا غیر مثمر با ارزش است، و اگر در حدیث از منفعت «خوردن» به طور خاص یاد شده است، زیرا نوع مثمر آن علاوه بر سبز نمودن فضا، تامین کنندة برخی نیازهای انسانی است از این رو، کاشت مثمر آن با اهمیت تر است. 8⃣صحابة پیامبر به ایجاد سرسبزی و نگهداری آن بها می دادند، و به کسانی که گمان می کردند این عمل به معنای حرص به دنیا و غفلت از آخرت است، به زبان حدیث صحبت کرده و کجی های اندیشة شان را درمان می کردند. 9⃣نهال شانی و سرسبزی تنها یک کار مردانه نیست بلکه زنان مومن نیز می توانند –و بلکه مورد تشویق دین قرار گرفته اند- تا در سهم خود قبای سبز بدوزند و طبیعت الهی را با کسوت هنرمندانة خویش بیشتر از پیش بیارایند.

🔶به سوی شهری سبز و با صفا نگارنده: ضیاءاحمد فاضلی مدیر مدرسه احیاءالعوم بسمه تعالی اهمیت نهالشانی و ایجاد سرسبزی در اسلام چقدر است؟ و تا چه حد مایة رضایت پروردگار می شود؟ و چه برکاتی در آن نهفته است؟ و ما در زندگی خود چقدر به سرسبزی احتیاج داریم؟ و در آستانة این فصل بهار چه مسوولیتی متوجه ماست؟.. این ها اموری اند که در این مقاله به توفیق خداوند به شرح زیر آنها را به بحث می گیریم: 🔸محیط سبز، رحمت الله است: الله پاک می فرماید: «فَانظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَةِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِير»[الروم:۵۰] (به آثار رحمت الهي[در بهاران] بنگر كه چگونه زمين را پس از مردنش زنده مي‌كند. یقیناً همین [خدای مقتدر] زنده کنندة مردگان است و او بر همه چيز توانا است)‏ 🔸شهرسبز، نعمت الهی به قوم سبأ الله پاک شهر سبز را نعمت خود برشمرده، فرموده است: «لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ ۖ كُلُوا مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ ۚ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ» [سبا:۱۵-۱۷] (برای قوم سبا در محل سکونتشان نشانه‌ای [از قدرت الهی] بود: دو باغ [بزرگ و گسترده] از راست و چپ [رودخانه عظیم با میوه‌های فراوان؛ و به آنها گفتیم:] از روزی پروردگارتان بخورید و شکر او را بجا آورید؛ شهری است پاک و پاکیزه، و پروردگاری آمرزنده) محیط زیست در کشور عزیز ما در طی سه دهه جنگ و در نتیجه جنگ و استفاده منفی از ماشین آلات و... سخت آسیب دیده است و در حالی که روزگاری سبز و شاداب و باطراوت بود دیگر کم کم به دیاری خشک، پر دود و غبار مبدل شده و فضای تیره و تاری بر آن خیمه انداخته و مردم ما را به امرض گوناگونی گرفتار و به گفته مراجع طبی و متخصصان صحی، باعث مرگ و میر زیادی –به خصوص در بین اطفال- گردیده است. البته دست تقدیر الهی راه حل این مشکل را برای ما مهیا ساخته است، چنان که قدرت الهی گیاهان و سبزیجات را طوری خلق کرده است که به شکل طبیعی مواد سمی (کاربن دای اکساید) را می مکند و آن را به آکسیجن که همان هوای صاف و پاکیزه است مبدل ساخته و چون فلتری، فضای آلوده زندگی ما را تصفیه می سازند. از همین رو دین مبارک ما که در پی حل مشکلات و تامین سعادت انسان است، در هزار و چهار صد سال قبل با عزم و جدیت ما را بر کاشت گیاهان و نباتات و ایجاد فضای سبز تشویق و ترغیب کرده است و به راستی این خودش یکی از شگفتی های آیین برحق ما است پس الآن که در آستانه فصل بهار قرار گرفتیم چه زیبا است تا به این بخش از تعالیم اسلام دقت کرده و آستین همت برای عملی کردن آن ها بر زنیم. به راستی این امر در اسلام چنان با اهمیت عنوان شده است که اگر به درستی مردم ما آن را درک می کردند، حتماً صحن خانه، کوچه، شهر و ده شان را به باغ و بوستان تبدیل می کردند، اینک به شماری از توصیه های رسول الله صلی الله علیه و سلم به طور فشرده در این باره توجه نمایید: 🔸مشغولیت به سرسبزی، لهو نیست: امام احمد در مسند خویش نقل می کند که در دمشق مردی از کنار ابی درداء (یکی ازاصحاب پیامبر) گذشت؛ در حالی که وی مشغول غرس نهال بود، گفت: آیا تو که صحابة پیامبر(ص) هستی، به غرس نهال می پردازی؟ ابودردا در جوابش گفت: بر ملامتی من عجله مکن! از پیامبر (ص) شنیدم که می فرمودند: «مَنْ غَرَسَ غَرْسًا لَمْ يَأْكُلْ مِنْهُ آدَمِيٌّ وَلَا خَلْقٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا كَانَ لَهُ صَدَقَةً»(کسی که نهالی می کارد، هر چه از آن، آدمی و یا مخلوقی از مخلوقات خدا بخورد، برایش صدقه محسوب خواهد شد.) (روایت از مسند احمد) 🔸پاداش سرسبزی به مثل صدقه بزرگ است: امام بخاری از آن حضرت (ص) روایت می کند که فرمودند: «مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا أَوْ يَزْرَعُ زَرْعًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ طَيْرٌ أَوْ إِنْسَانٌ أَوْ بَهِيمَةٌ إِلاَّ كَانَتْ لَهُ الصَّدَقَةُ» (هیچ مسلمانی، نهالی غرس و یا زرعی ایجاد نمی کند که پرنده یا انسان یا حیوانی از آن بخورد، مگر این که برایش پاداش صدقه داده می شود) [روایت از بخاری]

مختصری از تاریخ اسلام (قسمت سی‌وششم) 🔖فتح مکه سال هشتم هجری برابر با ۶۳۰ میلادی قبیله‏‌ی بنی‌بکر هم‏‌پیمان قریش، بر قبیله‏‌ی خزاعه که هم‎پیمان پیامبر بود، حمله نمود. پیامبر هم‎کاری و هم‎دستی مسلحانه‏‌ی قریش با بنی‌بکر را نقض صریح عهد و پیمان صلح حدیبیه دانستند؛ لذا تصمیم گرفتند به مکه حمله نموده و آن را از لوث شرک و بت‏‌پرستی پاک نمایند. پیامبر دستور داد تا همه‏‌ی مسلمانان برای نبرد، آمادگی بگیرند. ده هزار جنگجو در مدینه گردآمدند. پیامبر در ماه رمضان سال هشتم هجری همراه با ایشان مدینه را به قصد مکه ترک نمودند. هدف ایشان بر صحابه نامعلوم بود؛ تا جایی‏‌که هیچ‎یک از مسلمانان نمی‌دانستند پیامبر به کدام‎سو می‌روند. ابوسفیان به خاطر تجدید پیمان صلح به مدینه آمد؛ اما هدفش بر آورده نشد و دوباره به مکه برگشت. هنگامی‎که سپاه اسلام به مناطق اطراف مکه رسید، ابوسفیان به خبرگیری از مکه بیرون شده بود که با حضرت عباس روبرو گردید. حضرت عباس او را امان داده نزد پیامبر برد و سپس ابوسفیان ایمان آورد و مسلمان شد. مسلمانان از چهار جانب داخل مکه شدند و جز در ناحیه‏‌ای که خالد بن ولید وارد می‏‌شد، درگیری و زد و خورد دیگری روی نداد؛ و آن‎هم به سبب تعداد اندکی از مشرکین بود که بر خالد حمله نموده و او هم مجبور به نبرد با ایشان شد. پیامبر هنگام وارد شدن به مکه، اعلان نمودند: «هر کس به حرم پناه ببرد، در امان است. هر کس به خانه‏‌ی ابوسفیان پناه ببرد، در امان است. و هر کسی‎که دروازه‏‌ی خانه‏‌اش را به روی خویش ببندد، در امان است» تا این‎که مسلمانان به شکل کامل مکه را به تصرف خویش در آوردند. #مختصر_تاریخ_اسلام #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

🪧خدایا دلم را توانا بکن 🎥 مناجاتی با خدا 🎙گروه سرود مدرسه احیاءالعلوم هرات #رحلهٔ_سازندگان #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

🎥 #ویدیو / فیلم کوتاه «کنترل خشم» ▫️تهیه کننده: امیرحمزه محمدی ▪️زمان: ۲/۵دقیقه ▫️حجم: ۳۲مگابایت ▪️نشر: سایت سنت دانلود •❥︎❁❥︎●◆✿↯↯↯️✿◆●❥︎❁❥︎• 🔻 سنت دانلود را در شبکه‌ های اجتماعی دنبال کنید: http://www.yek.link/SunnatDL 🔻 دریافـت جدیدترین فـایلهای اهـل سنت از تلگرام: http://telegram.me/SunnatDL

همگی از این حدیث، استنباط نمودند که اکتفا بر مسح روی پا کافی نیست و فرض را ادا نمی کند، زیرا هرگاه عقب پا را نشوید به چنین عذابی گرفتار می شود، پس در مسح پشت پا، هم عقب پا و هم بیشتر از آن خشک می ماند و آن به طریق اولی تحت این هشدار داخل می شود و چنین هشداری جز به ترک فرض نمی آید، چنان چه امام ترمذی بعد از آوردن این حدیث (شمارة611) می نویسد: "وَفِقْهُ هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّهُ لاَ يَجُوزُ الْمَسْحُ عَلَى الْقَدَمَيْنِ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِمَا خُفَّانِ أَوْ جَوْرَبَانِ. و همه متفق اند که این حدیث بعد از نزول آیة وضو (سوره مائده) بوده است. عده ای می گویند در ابتدا مسح بر پای برهنه جواز داشته و بعداً منسوخ شده است و نسخ کتاب الله با حدیث مشهور نزد مذاهب اهل سنت، یک امری پذیرفتنی است. سوم این که شستن به احتیاط نزدیکتر است، زیرا مسح در ضمن غَسل(شستن) شامل می شود (کسی که پایش را شسته است آن را دست کشیده است) در حالی که غَسل(شستن) در ضمن مسح شامل نمی شود. چهارم این که تقاضای عقل هم این است که پا شستنی باشد، زیرا هدف از وضو نظافت است و پا به مراتب به نظافت محتاج تر از چهره و دست است؛ از همین رو، خودم در مسجد امام رضا رحمه الله در مشهد در وضوخانه تابلوی را خواندم که نوشته بود: "شستن پاها را فراموش نفرمایید". و ضرورت شستن پا برای روستایی کارگر هم روشن است و برای شهری که بوت و جراب می پوشدهم. شما اگر در ایران در مسیر مشهد تهران به کدام مسجدی از اوتوبوس پیاده شوید، در داخل نمازخانه که نمازگزارنِ ناشسته پا نماز می خوانند قرار بگیرید، درخواهید یافت که شستن پا واقعا یک ضرورت انسانی بوده است.

🔶حکم پا در وضو؛ (شستن است یا مسح کردن؟) سوال کننده ای در بارة حکم شستن پا در وضو از من پرسید. وی چیزی از کتب شیعه را خوانده بود که ذهنش کمی پریشان گشته بود. در جواب وی نوشتم: در بارة حکم پا در وضو، چند نکتة زیر را متذکر می شوم: اول این که تمامی مسلمانان عالم با تمام مذاهب از اول اسلام تا به حال -غیر از شیعه- شستن پا را صحیح و بلکه عزیمت می دانند و از بسیاری از ائمة اهل بیت که شیعه آنها را از خود دارند -درحالی که متعلق به تمام امت می باشند- هم شستن پا به کرات و مرات ثابت شده است. دوم این که جواز اکتفا کردن بر مسح، تنها یک اقلیتی از اهل سنت -مانند ابن جریر طبری و..- قایل اند و اگر کسی به خاطر اطمینان قلبی اش بدان عمل کند شاید نزد الله عذری داشته باشد. سوم این که اکثریت قاطع اهل سنت از ائمة اربعه و سایر فقها و محدثین و... بسنده کردن مسح بر پای برهنه را جواز نمی دانند و قایل اند که اگر پا موزه داشت می شود مسح کرد و اگر برهنه بود، چیزی جز شستن روا نیست. دلیل آنان این است که در روشنایی احادیث صحیح، دانسته می شود این که عطف در «وأرجلَکم» (قرائت نصب لام که به تواتر ثابت شده و حتی مصاحف شیعه و سنی در کل دنیای امروز -از جمله در ایران و عراق- به همان نصب دیده می شود) ..عطف به «فاغسلوا» است و عطف بر بعید در کلام عربی امری معمول است و این که روی چه حکمتی در اخیر آمده -نه بعد از «أیدیکم»، تا ترتیب را برساند، زیرا پا در اخیر وضو است، تا جایی که امام مالک و امام شافعی رعایت ترتیب در وضو را واجب می داند؛ زیرا از پیامبر(ص) مواظبت بدان ثابت شده است. و در بارة قرائت جرّ «ارجلکم» که نیز متواتر است و ظاهراً عطف بر «رووسکم» را می رساند، می گویند یا از باب جرّ جوار است -که در برخی دیگر از جاهای قرآن هم وجود دارد- و یا مسح به معنی غسل خفیف است و یا -به قول امام شافعی- «تکرار دو قرائت متواتر در حکم دو آیه است» پس معنا چنین می شود: و پاهای تان را بشویید [طبق قرائت نصب] و نیز [و پاهای تان را مسح کنید [طبق قرائت جر]. و معلوم نشد که چه وقت بشوییم و چه وقت مسح کنیم و وظیفة حدیث نبوی است که اجمال قرآن را شرح و توضیح می دهد و حدیث برای ما نشان داد که پا مسح می شود، هنگامی که موزه داشته باشد و شسته می شود، هنگامی که برهنه باشد. البته اگر گفته شود که ذکر پا شده است، نه موزه، باید گفت که موزه به تبع پا هست چنان که اگر کسی قسم خورد که پایش را به خانه فلانی نمی گذارد؛ اگر پای موزه دارش را گذاشت، حانث می شود و این در زبان عربی امری معمول است. والبته باید از شیعه پرسید که با وجود احادیث زیاد که تصریح بر مسح بر موزه دارد، چرا آنها این حکم را بدعت می خوانند؟ چنانچه در ابوداود این حدیث آمده است: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، أَنَّ جَرِيرًا، بَالَ، ثُمَّ «تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ» وَقَالَ: مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ «رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ»، قَالُوا: إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ، قَالَ: مَا أَسْلَمْتُ إِلَّا بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ». در ترمذی هم از زبان جریر بن عبدالله صحابی که روای حدیث است، تصریح شده که وی بعد از نزول سوره مائده پیامبر را دیده که بر موزه مسح کرده اند. باید گفت که شستن آن در حالت برهنه، برای ثبوت آن هزاران حدیث و روایت از پیامبر و صحابه و تابعین است و آن چه مسح بر پای برهنه آمده است، به تناسب آنها خیلی اندک است و آنها هم، برخی صراحت ندارد و یا اگر صراحت دارد، از سند بالایی برخوردار نیست و یا در روشنی حدیث «ویل للاعقاب من النار»، تأویل می شود. دلیل اصلی عدم جواز مسح بر پای برهنه نزد جمهور اهل سنت، حدیثی است که در بخاری و مسلم و کتب سنن آمده است، در بخاری به شمارة 165 چنین آمده است: حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ عَارِمُ بْنُ الفَضْلِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ: تَخَلَّفَ عَنَّا النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفْرَةٍ سَافَرْنَاهَا فَأَدْرَكَنَا - وَقَدْ أَرْهَقَتْنَا الصَّلاَةُ - وَنَحْنُ نَتَوَضَّأُ، فَجَعَلْنَا نَمْسَحُ عَلَى أَرْجُلِنَا، فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ: «وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنَ النَّارِ» مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا.

گفته شد: ای رسول خدا! کدام دعا زودتر از همه شنیده می شود؟ فرمود: نیمه‌ی آخر شب و بعد از نمازهای فرض. #مدرسه دینی شهدای غیبتان @shohadaghaibatan

#اندیشه‌های_ناب #پیام_روزانه_احیاء @Aehyaa

🪧چنگ به‌دل می‌زند... 🎥 سرودی درباره‌ی قرآن‌کریم 🎙گروه سرود مدرسه احیاءالعلوم هرات #همایش_تجلیل_فارغان #مدرسه_احیاءالعلوم_هرات @Aehyaa

فواید مصرف ۲ تا ۳ عدد خرما در روز @YAK_SADA

#اندیشه‌های_ناب #پیام_روزانه_احیاء @Aehyaa

#اندیشه‌های_ناب #پیام_روزانه_احیاء @Aehyaa

#اندیشه‌های_ناب #پیام_روزانه_احیاء @Aehyaa

#اندیشه‌های_ناب #پیام_روزانه_احیاء @Aehyaa

سزاوار ترین مردم به خداوند کسی است که بیشتر از همه دستورات او را انجام دهد. ابوبکر صدیق رضی الله عنه @Aehyaa