ِّ💖🩸نِّبِّضِّ اِّحِّسِّاِّسِّ🩸💖

همه عیب خلق دیدن نه مروت است و مردی نگهی به خویشتن کن که تو هم گناه داری ✍ سعدی

امروز که در دستِ توام مرحمتی کن فردا که شوم خاک، چه سود اشک ندامت؟ ✍حافظ

به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم، به دردی مبتلا گشتم که درمانش نمی‌بینم ✍ عطار

کمی دیر آمدی ای عشق اما باز با این حال اگر چیزی از این غارت زده باقیست غارت کن ✍ حسین زحمتکش

شايد به هم باز رسيم، روزی كه من به‌سان‌ِ دريايی خشكيدم و تو چون قايقی فرسوده بر خاك ماندی ✍ احمد شاملو

هرلحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر آرام تر از آهو، بی باک تر از شیرم هر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر ✍ مولانا

من بهشتم همه در دیدن خندیدن توست تا تو باشی نشوم خیره به لب های کسی ✍ مولانا

کارِ دلم به جان رسد، کارد به استخوان رسد، ناله کنم، بگویدم: دم مزن و بیان مکن ✍مولانا

خالی نمی‌گردد دلم از مستی چشمانِ تو ترسم که لغزد این دلم، بارِ دگر عاشق شود ✍ راحم تبریزی

در دلم بودی و شرمنده ز مهمان بودم که سزاوار تو این خانه‌ی ویران نبود ✍فاضل نظری

آری ، آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست؛ من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست ✍فروغ فرخزاد

چشم دارم که مرا از تو پیامی برسد وز می وصل، لبم بر لب جامی برسد ✍خاقانی

نکند مست شوی فارغ از این هست شوی؟ بعد آن کور شوی، کر شوی، شاعر و بیمار شوی؟ نکُنَد دل نکَنی، دل بکَنَد، بهرِ تو دِل دِل نَکُنَد برود در بر یار دگری صبح که بیدار شوی ✍ مولانا

با موج، صخره گفت: همین هم غنیمت است سیلی‌خور تو نیز که باشم غنیمت است دست محبت تو اگر خیرخواه ماست این زخم را چه داغ، چه مرهم غنیمت است وقتی گذشته حسرت و آینده آرزوست در تنگنای این دو عدم، دم غنیمت است خون گریه کرد شیشه‌ی می، سر به دوش جام یعنی زمان مستی ما، غم غنیمت است هرکس به کیمیای سعادت رسید گفت با دوست هر دقیقه‌ی عالم غنیمت است القصه عیش هیچ شرابی مدام نیست جز دوستی که خاطره‌اش هم غنیمت است ✍فاضل نظری

نهنگی دید مرگش را ولی دل به ساحل زد؛ من از پایان خود آگاهم اما "دوستت دارم" ✍حسین عاملی

گفت: دیگر مثل آن ایام عاشق نیستی گفتم ای دلبر تو هم آن معشوق سابق نیستی ✍ حسین ساجد

بیا که جان مرا بی‌تو نیست برگ حیات بیا که چشم مرا بی‌تو نیست بینایی ✍ عراقی