شَبدَر

“ کفّـاره‌ی شـراب خوری‌های بی‌حسـاب هشیار در میانه‌ی مستان نشستن است “

سپس گفت: هرکس نیازمند تو باشد، می‌ماند؛ تقلا چرا؟

آری؛ ما هنوز زنده‌ایم! هنوز نفس می‌کشیم، هنوز زندگی می‌کنیم. چون هیچ چیز حریف شکوه زندگی نمی‌شود؛

..بازگشتیم. دو روز دوری از خانه، دو روز دوری از آن شهر، تنها بی قراری کشنده‌ای به جانمان انداخت. دلتنگی برای شهری که بمباران می شود، از هراس ماندن در آن ویران‌کننده‌تر بود؛

“وطن‌جان! خسته‌ام، پایانِ خوبِ داستانت کو؟”

..رعایت ادب در مقابل ستمگر نهایت بی ادبی است؛

[ خودکامه کسی‌ست که بیش از همه به اندوه رعایایش نیازمند است. ]

سلام. یه تعدادی VPN برای نرم افزار OpenVPN هست. تک کاربره، ۱۰ گیگ و یک ماهه است. برای کسایی که نیاز دارن به اتصال به اینترنت پیغام بدن براشون ارسال کنن. من خودم ۲ روز هست استفاده می‌کنم و پایدار هست و وصله. درضمن قیمتش ۲.۵۰۰.۰۰۰ تومان هست. اگر کسی خواست به ای دی بات بنده پیغام بده که ای‌دی فروشنده اش رو براش ارسال کنم. @Cloverlifebot

ما ایستاده‌ایم با پاهای خسته و چشمانی صبور و امیدی که هنوز زنده است؛ یقین دارم، تاریکی ابدی نیست..

مراقب خودتون و عزیزانتون باشین🍀🕊️

- عزیزان‌تان را تماشا کنید، طولانی..

در مسیر آگاهی در جامعه ای که دچار وارستگی شده، برای عده‌ای وجودنداشتن چیزی به اندازه‌ی وجودداشتنش پذیرفتنی است. ادعای بزرگی است اگر بگویم زوالِ هستیِ تفکرِ انسان، از همین نقطه آغاز می‌شود؛ مگر اتفاق تازه‌ای رقم بخورد..

+ اینکه آدم دلش می‌خواهد همه چیز با عقل جور درآید، شاید به بهانه شاد زیستن است. بجای نگرانی، چشم‌ها را می‌بندد و لبخند می‌زند. گاهی دروغ‌هایی را سر هم می‌کند تا همه چیز با هم قشنگ جور شود و از این دنیای غمگین یک بهشت برین بسازد؛ این که حقیقت را می داند یا نه به وجدان او بستگی دارد. برتولت برشت می‌گوید: ”آن‌که حقیقت را نمی‌داند، نادان است؛ اما آن‌که می‌داند و انکار می‌کند، جنایتکار است.” مستاصلم اما ایمان دارم که امید، یقین به خوش‌عاقبتی نیست، بلکه یقین به معنادار بودنِ کاری‌ست که انجام می‌دهیم؛

- به دلتنگی‌های گذشته که برمی‌گردی، ناله‌اش ضعیف شده و ضعیف‌تر. وقتی پروسه فراموشی آغاز می‌شود، جهت وزش باد به سوی شماست و چیزی بیش از خس خسی کوتاه از آن دلتنگی‌ها شنیده نمی‌شود؛

- رخدادهای کوچک گاهی زندگی را دگرگون می‌کنند و انسان را با ارزش هر لحظه روبرو می‌سازند؛

- همه چیز از صداهای توی سرم شروع شد.. مگرنه اینکه رخدادهای بزرگ از دل کوچک‌ترین وقایع برمی‌آیند؛

شاید زندگی همینه! یک وقت‌هایی حرفی برای گفتن هست و یک وقت‌هایی سکوت راه علاجه؛ باید عشق ورزید، کار کرد و لذت برد و رنج کشید. باید خندید و گاهی گریه کرد. این نوسان آدمیزاد در زندگی، به گمان من چیز عجیبی نیست، چون زندگی همین موج کوتاه و بلند سختی‌ها و آسودگی‌هاست رفیق؛

- اینکه حرفی برای گفتن نیست عادیه؟!