در جستجوی یقین

🖌نکته‌ای مهم در باب تعداد جلسات در سبک روان‌درمانی پویشی در رویکردهای پویشی، تعداد جلسات تابع قرارداد درمانی میان مراجع و درمانگر است و به صورت داینامیک می‌تواند بر اساس توافق، کم و زیاد شود ( حداقل یک جلسه در هفته و حداکثر پنج جلسه در هفته). اما نکته مهم این است که هر جلسه معمولاً ظرفیت مشخصی برای یک «رخداد هیجانی» دارد. آنچه در ۵۰ دقیقه می‌توانیم به‌طور مؤثر انجام دهیم، انتخاب یک تجربه هیجانی مهم، باز کردن آن، کمک به نام‌گذاری و تجربه آن، کمک به تنظیم آن و سپس ردیابی تأثیراتش در رابطه «اینجا و اکنون» میان مراجع و درمانگر و بررسی انتقال و انتقال متقابل است. با این حال، در بسیاری از دوره‌های زندگی و خصوصاً در ابتدای کار روان‌درمانی در سبک پویشی، تعداد رخدادهای هیجانیِ فعال و نیازمند پردازش، بسیار بیشتر از ظرفیت یک جلسه در هفته است. در چنین شرایطی مراجع ممکن است احساس کند «باید همه چیز را بگوید» تا چیزی جا نماند یا چیزی فراموش نشود. این تجربه به‌خودی‌خود معتبر است، اما نشان‌دهندۀ نکته مهمی نیز هست:« حجمِ مواد هیجانیِ فعال از ظرفیت یک جلسه در هفته بیشتر است». وقتی تعداد رخدادهای هیجانی در فاصله بین جلسات بالاست و از نظر شما کار بر روی هر یک از آنها حیاتی است، این مهم‌ترین علامت و سیگنال برای این واقعیت است که «یک جلسه در هفته برای شما کافی نیست». از این رو، به جای اینکه همه رویدادهای هیجانی را تندتند بگوییم و جلسه را از «تجربه» به «روایت» تبدیل کنیم، بهتر است این مسئله را با روانکاو درمیان بگذاریم و از وی درخواست افزایش تعداد جلسات را داشته باشیم. یادمان هم باشد پیشنهادِ افزایش تعداد جلسات، لزوماً نشانه‌ای از «شدت مشکل» یا «بد بودن کارِ مراجع» نیست؛ بلکه افزایش جلسات، به دلیل تنظیم منطقیِ ریتم درمان و متناسب با میزان هیجانات فعال و نیاز به پردازش آن‌ها پدید می‌آید. هدف این است که درمان با حجم واقعی تجربه‌های هیجانی هماهنگ شود تا کارِ پویشی و منتالایزیشن، عمیق، منسجم و مؤثر باقی بماند. اگر به هر دلیلی نتوانستید جلسات خود را افزایش دهید، از میان تجارب هیجانی مختلف، آن تجربه‌ای را در جلسه مطرح کنید که احساس می‌کنید اهمیت بیشتری دارد. بازگو کردن بیش از یک تجربه هیجانی و از این شاخه به آن شاخه پریدن در یک جلسه معمولاً به ضرر خود شما تمام می‌شود و یک مکانیزم دفاعی برای فرار از تجربه عاطفه است. این امر پیشرفت درمان را به شدت کُند می‌کند.