fragments hana

همیشه فکر می‌کردم آزادی یعنی جایی که هیچ دیواری نباشد.!! اما بزرگ‌تر که شدم فهمیدم، بلندترین دیوارها، همان‌هایی هستند که دیده نمی‌شوند. ترس… وابستگی… قضاوت آدم‌ها… و هزار قفسی که با دست‌های خودمان ساخته‌ایم(: این پرنده را که دیدم، آرزو نکردم بال داشته باشم… فقط آرزو کردم، روزی آن‌قدر سبک شوم که هیچ چیزی نتواند مرا از پرواز بازدارد این عکس ثبت لحظه ای است که یک رویا جدید را در دل شروع کردم🤍