2 690
订阅者
-224 小时
-67 天
-3730 天
帖子存档
2 687
متاسفانه نمیدونم متن فلسفی بنویسم، با خودم لاس بزنم یا به این و اون تیکه بندازم.
خدا لعنتت کنه.
2 687
از رفتن نترس.
ترک کردن یه نویسنده، فقط اون رو بهتر میکنه.
چرا که تموم اون کلمات قراره روح زنده تری به خودشون بگیرن.
2 687
روزی را میبینم که روبه‌رویم نشسته‌ای، زیاد به تو دقت نخواهم کرد اما نور کمی از پنجره روی چشمانت افتاده و انها را روراست تر جلوه میدهد.
کمی خم میشوی و بلاخره با جدیت خواهی گفت که تمام این راه طولانی را منتظر من بوده‌ای.
که میخواستی ببینی تا کجا تاب می‌اورم و چقدر این جنون و رنج را تحمل خواهم کرد تا بلاخره چاقوی سمی ای که توی قلبم فرو کرده‌ای اثر کند.
کمی خم میشوی و اضافه میکنی که من باختم.
که اونقدرها که باید تحمل نکردم.
که قرار بود مرا بشناسی و شناختی.
من از انجور ادم‌هایی هستم که تا لحظه اخر برای عشق نمیجنگند.
میخندم، قطعا به ان حد از احمق بودنت میخندم.
نور تغییر جهت میدهد و روی چشمان من منعکس میشود.
نفسی میکشم و ان لحظه نوبت من است که حرف بزنم.
ناراحت نیستم و شاید کمی ارام صحبت کنم.
به هرحال خوشحالم که من را شناختی.
اما اینجا من برنده ترم.
چرا که فهمیدم ادم ترسوی قصه تویی.
کسی که منتظر است دیگران از عشقش دفاع کنند، کسی که خود جرعت جنگیدن و امتحان کردن ندارد.
نور همچنان اینجاست.
خوب نگاه کن، چرا که من شجاع تر و رو راست ترم.
