Mess

شاید زندگی یعنی هیچوقت نفهمی باید با زندگیت چی‌کار کنی. بیا این قلم رو بگیر، یه سری الگو رندوم بکش و جلو برو، به عقب نگاه نکن چون نمی‌تونی الگو اشتباهت رو پاک کنی، خیلی هم به الگویی که قراره فردا بکشی فکر نکن. اگه خونواده‌ت قبل از به دنیا اومدنت یه الگوی خوب برات سرمشق زدن که خوش‌شانسی، اگه نه که خودتی و خودت، باید راهی رو بسازی که قبل از تو کسی نرفته، کونت پاره‌ست.

‏من صبرم زیاد نیست، زورم نمی‌رسه.

اگه دست چپتونم باهاتون لج کرد با دست راستتون قطعش کنید .

‏هیچ مادرجنده‌ای‌ شما رو از سیاه‌چاله پوچی و افسردگی نجات نمی‌ده. اگر بتونید ازش بیرون بیاید کم‌کم دوباره آدما میان کنارتون و به مرور زمان شما یادتون می‌ره که این‌ها قبلا نبودن ولی اینطور براتون تصویر می‌شه که این کس‌مامانا شما رو از اون شرایط در آوردن. ولی نه.

‏بنده آدم بسیار ساده و بی‌شیله پیله‌ای هستم، هنگام مراوده با من لطفا کسکش نباشید.

اینکه به آدمها فرصت دوباره بدی تا گندهایی که زدن رو جبران کنن، شاید معرفتت رو برسونه. اما فراموش کردن اون گندها یا کوچیک شمردن و نادیده گرفتنشون قطعا کسخل بودنت رو میرسونه. منظورم اونهایین که دهنشونم بگایی، تهش با یه شاخه گل خر میشن و یادشون میره چه بلایی سرشون آوردی. اون شاخه گل میتونه بلایی باشه که سر طرف میاد. اون شاخه گل میتونه ابراز ندامت و پشیمونی طرف باشه. اون شاخه گل میتونه مرگ باشه اصلا. شما به همچین آدمی چی میگید؟ دلرحم؟ بزرگوار؟ شریف؟ دل گنده؟ از دید من که احمقه. احمقی که هر چقدم دهنش گاییده شه و سرش بیاد حقشه.

‏شما زمانی که بتونین از ترس تنهایی عبور کنین اون موقع متوجه میشین که ۹۰ درصد از آدمای اطرافتون بود و نبودشون تفاوت چندانی توی زندگیتون نداره و حتی قطع ارتباط باهاشون میتونه اقدام بسیار مفیدی توی زندگیتون باشه.

‏با هر کی مثل خودش؟ عزیزم امکان نداره من بتونم انقدر کسشر باشم.

اگه حرفاشونو قبل از حرف زدن با خودم باور کردی، دیگه سراغ من نیا.

ما که چیز زیادی از این دنیا نخواستیم.

‏من آدم به دوش کشیدن رنج آدما نیستم دیگه، قبلا بودما الان نیستم؛ کیرم تو رنجی که تجربه می‌کنی عزیز با من تقسیمش نکن لطفا.

‏تاب تحمل سه چیزو اصلا و ابدا ندارم؛ اول آدم احمق، دوم هوای گرم، سوم آدم احمق تو هوای گرم.

من برای نجات خودم احساساتم رو نسبت به چیزی کشتم که می‌دونستم دیگه تکرار نمی‌شه. من در هر صورت قرار بود نابود بشم ولی انتخاب کردم که یک تصمیم درست و رها کردن نابودم کنه تا بودن توی یک داستان اشتباه ولی بسیار دوست داشتنی.

‏حالا خوبه به هیچ ننه قمری ام اعتماد ندارین و انقدر مالیدن درتون.

‏سخت گذشت عزیزم، و تو هم که معلوم نبود کجا بودی. شب به‌ خیر و ماچ.

‏در آب نمکی که بخوای منو توش بخوابونی پدرمادرت رو غرق خواهم کرد.

مادر‏جنده امکان نداره مشکل من باشم، گربه‌ها و بچه‌ها به من اعتماد دارن معمولا.

پسرا هردفعه از یه راه جالب‌تری ناامیدت میکنن، ای خارکسه های خلاق.

‏آدما نمیتونن جای‌خالی قلب همدیگه‌ رو پرکنن عزیزم.