𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯
前往频道在 Telegram
دیروز تویِ اتوبوس، یک نفر عطر زده بود. من گاهی بوی کسی را که قبل از من رویِ صندلی نشسته حس میکنم. ما دانسته یا ندانسته هرجا میرویم تکههایی از خودمان را جا میگذاریم. 😮💨 — سايمون ون بوی / وهم جدایی ART: A Real Talent
显示更多2 012
订阅者
无数据24 小时
-127 天
-3230 天
帖子存档
2 012
بهترینها اغلب بهدست خودشان میمیرند، تا بگریزند، و آنها که بازمیمانند هیچگاه درک نخواهند کرد که چرا دیگران تمایل دارند از آنها بگریزند.
— چارلز بوکفسکی
TheCastBook 🐘
2 012
یقیناً زندگی بشر…
همچون تمامی محاسن کم مایهاش، از بیرون با لعابی دروغین پوشانده شده و آنچه رنج میدهد همواره خود را پنهان میکند. هر چه انسانها بیشتر در خشنودی درونی دچار کمبود باشند، بیشتر مایل هستند تا در نگاه دیگران شخص خوشبخت و خوش اقبالی به نظر آید، و حماقت به چنان نقطهای میسد که نگاه دیگران هدف اصلی تلاشهای فرد میگردد.
— آرتور شوپنهاور / جهان همچون اراده و تصور
TheCastBook 🐘
2 012
گوویندا اگر چه عمر را بر سر تعالیم بودا گذاشته بود…
به علت پیری و فروتنی احترامی در میان پیروان بودا داشت اما هنوز به آرامش قلبی نرسیده بود و احساس میکرد جستجویش بیفایده بوده است.
گوویندا با رسیدن به رودخانه از قایقران خواست تا او را به سمت دیگر رود ببرد. گوویندا وقتی در سمت دیگر رودخانه از قایق پیاده میشد به قایق ران گفت: تو نسبت به رهبانان و مسافران مهربانی و بسیار از رهروان بودا را از رود رد کردهای. آیا تو هم در جستجوی حقیقتی؟
چشمان پیر سیذارتا لبخندی زد و گفت: بزرگوار آیا تویی که سالیان سال جامه زرد پیروان بودا را میپوشی هم خودت را جوینده حقیقت میدانی؟
گوویندا گفت: درست است که پیر شدهام، اما هیچوقت دست از جستجو بر نداشتهام. فکر میکنم این سرنوشت من است. به گمانم تو هم جستجوگر این راهی.
اگر ممکن است کمی از آنچه یافتهای را برایم تعریف کن.
سیذارتا گفت: نمیدانم چه بگویم که ارزش شنیدن داشته باشد، شاید تو از شدت جستجوست که چیزی پیدا نمیکنی!
گوویندا پرسید: مگر چنین چیزی ممکن است؟
سیذارتا گفت: خیلی اتفاق افتاده است که جستجوگر تنها همان چیزی را میبیند که دنبالش میگردد و همین باعث میشود نتواند چیز دیگری را که پیدا کرده، به دست بیاورد.
او تمام هوش و حواسش معطوف یک هدف است و همان هدف تمام فکرش را اِشغال کرده است.
جستجو به معنای داشتن هدف است، اما معنای حقیقی آن آزاد بودن، نداشتن مقصد و پذیرش است.
بزرگوار شاید تو جویندهای هستی که در جستجوی هدفت از چیزهایی که در اطرافت وجود دارد غافل شدهای.
— سیذارتا / هرمان هسه
TheCastBook 🐘
2 012
نقطه مقابل عشق، نفرت نیست، بلکه بیاحساسی است، نقطه مقابل اراده، دودلی نیست، بلکه خود را با وقایع خاصی درگیر نکردن، بیاعتنا بودن و بیارتباط ماندن با آنهاست.
— رولو می / عشق و اراده
TheCastBook 🐘
2 012
امیدوارم طوری زندگی کنید که همیشه به آن افتخار کنید…
اگر اینطور نشد، امیدوارم قدرتِ این را داشته باشید که همهچیز را دوباره از نو شروع کنید.
— شانا نیکوئست / هنر در لحظه زندگی کردن
TheCastBook 🐘
2 012
اعدامِ سیاسی…
منفورترین، فجیعترین و مسمومترین اعدامهاست.
از همین رو در زمانِ انقلاب مراقبِ اولین سری که از بدن جدا میکنید، باشید.
چرا که آن سر، اِشتهای مردم را به انقلاب چند برابر میکند.
— ویکتور هوگو
TheCastBook 🐘
2 012
اثر انگشتما از قلبهایی که لمسشان کردیم هیچ وقت پاک نمیشود...
— چارلز بوکوفسکی / زنها
TheCastBook 🐘
2 012
محبوب، دیروز ویدئوی سخنرانی دکتر حسن عشایری را فرستاد و گفت نگاه کن، قشنگ حرف میزنه.
من هم اطاعت کردم و ناهار را با حسن خوردم. حسن حرف میزد و من کباب میخوردم. یک جایی افسار بحث را کشاند به فرق هوش و خرد. نهایتاً هم زیرپوستی نتیجه گرفت که هوش خوب است اما خرد، ضروریتر و مهمتر است. من شش دانگ با حسن موافقم. پدرم رفیقی داشت…
که پسرش از فرط باهوشی، روح انیشتن را در گور میلرزاند. تا روز آخری که ازش خبر داشتم دکترایش را در یک رشتهی سخت، به آسانی پشمک خوردن، تمام کرده بود و داشت دربدر دنبال چیز دیگری میگشت تا کمر آن را هم بمالاند به خاک. یک بار برای شام دعوتشان کردیم خانهمان. دکتر را که از نزدیک دیدم، احساس کردم اکبر اقبالی دارد برای بچههای توی خانه ادا درمیآورد. یک مغز بزرگ بود که روی یک جعبهی مقوایی خالی نصب شده بود.
مادرش لای هر دو جملهاش از زیرکی آقازاده و هوش سرشارش میگفت که چطور تنبان استادهایش را پرچم میکند. پدرش هم از آن طرف برایش پرتقال پوست میگرفت و میگذاشت جلویش و میگفت خودم عروس برایت انتخاب میکنم. بعد از رفتنشان پدرم با تاسف گفت با هوش شاید بشود کشتی ساخت اما نهایتاً برای به سلامت رسیدن، ناخدای خردمند لازم داریم. و رفت گرفت خوابید. من و پدرم و حسن همه همنظریم.
حسن حرفهای قشنگی میزد. اینکه اختلاسچیها و سلطانها عموماً آدمهای باهوشی هستند. اما بیخرد هستند. جامعه بیشتر تاوان بیخردی خودش را میدهد تا کمهوشیاش را. آدمهای باهوشی که بیخردند. آدمهایی که تا ستارهی سهیل بالا میروند اما نمیدانند برای چه تا آنجا آمدهاند. درست مثل اسبهای توانمند و باهوشی که افتادهاند توی پیست مسابقه و به دنبال یک هدف مبهم چهارنعل میدوند. بدون چاشنی خرد. رقابتی صرفاً برمبنای هوش و جثه. درست مثل کنکور.
خرد، بر خلاف هوش آموزشدادنی است…
حسن میگفت اینقدر پز باهوشی بچههایتان را ندهید و نگویید ببینید کارخانهی ما چه تولید کرده است و چه پس انداختهایم. به خردمند کردنشان فکر کنید. اگر این کار را نکنید نهایتاً آدمهای تکبعدی و متخصصی را به جامعه تحویل میدهیم که انتگرالهای سهگانهی نامعین را به راحتی باقلوا خوردن حل میکنند اما در عوض از حل کردن سادهترین مسالهی زندگیشان عاجز هستند. یا میشوند آدمهای باهوش و بیخردی که خون باقی را توی شیشه میکنند. یا آدمهای شیکی که به راحتی در صحرای زندگی گم میشوند و راه خانه را پیدا نمیکنند.
آدم بدون خرد درست مثل درختی بلند و بیشاخ و برگ است که با اولین رعد و برق جزغاله میشود.
باریکلا حسن. باریکلا محبوب.
TheCastBook 🐘
2 012
اگر بخواهی کتابی صد صفحهای درباره امید بنویسی، چه مینویسی؟
” ۹۹ صفحه را خالی میگذارم صفحه آخر، سطر آخر مینویسم: یادت باشه دنیا گرد است، هر وقت احساس کردی به آخر رسیدی شاید در نقطهی شروع باشی. زندگی ساختنی است، نه ماندنی، بمان برای ساختن، نساز برای ماندن. منتظر نباش کسی برایت گل بیاورد، خاک را زیر و روکن، بذر را بکار، از آن مراقبت کن، گل خواهد داد. “
– گابریل گارسیا مارکز
TheCastBook 🐘
2 012
عشق، تبدیل شدن به ایدهآل یک فرد دیگر نیست. عشق، یافتن فردی است که به شما کمک میکند تا آنچه در شما بهترین است، نمود حاصل کند.
کسی که عشق میورزد فروتن میشود. کسانی که عشق میورزند کسانی هستند که از بخشی از خودشیفتگیشان صرفنظر کردهاند.
هیچگاه به اندازه وقتی که عاشق میشویم آسیبپذیر نخواهیم بود و هیچگاه به اندازه زمانی که معشوقمان را از دست میدهیم، بیدفاع، درمانده و غمگین نخواهیم شد.
— زیگموند فروید
TheCastBook 🐘
