اتاقِ سردِ آبی

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم ولی دل به پاییز نسپرده‌ام چو گلدان خالی لب پنجره پر از خاطرات ترک خورده‌ایم اگر خون دل بود ما خورده‌ایم اگر داغ دل بود ما دیده‌ایم گواهی بخواهید اینک گواه همین زخم‌هایی که نشمرده‌ایم

چقدر یار گم شد، وقتی دنبال یار بودیم.

این زندگی قبلا دردناک بود، اخیرا وحشتناک شده.

آدم ضعیفی نبود؛ اما دیگر حوصله سختی هارا نداشت. میل عجیبی به گریز پیدا کرد، به ندیدن،ندانستن،رفتن برای همیشه.