اتاقِ سردِ آبی

این زندگی چیزهای زیادی به من بدهکار است؛ اما مهم ترینش یک جوانی بدون رنج و نگرانی در یک سرزمینِ آرام است.

از بچگی گفتم این دنیا جهنمه و ایرانم تهشه

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم ولی دل به پاییز نسپرده‌ام چو گلدان خالی لب پنجره پر از خاطرات ترک خورده‌ایم اگر خون دل بود ما خورده‌ایم اگر داغ دل بود ما دیده‌ایم گواهی بخواهید اینک گواه همین زخم‌هایی که نشمرده‌ایم