پسری‌که‌رهایش‌کردی

تقصیر‌تو‌نیست تقصیر‌خودمه اون‌موقعی‌که‌باید‌درتو‌میزاشتم صدمو‌گزاشتم

چقدر سر دوست داشتن تو خودم را رنجاندم...

من قوى باشم؟ من با حال بد مهمونی رفتم رقصیدم، شوخی کردم خندیدم با خانواده مسافرت رفتم و وانمود کردم خوبم رفیقامو دلداری دادم کارامو خیلی بهتر از قبل انجام دادم، من توحال بدم هر کاری که فکرشو کنی انجام دادم چی میدونی از من که میگی قوی باش؟ کی میدونه تا این مرحله از زندگی چند بار مردم و زنده شدم ولی بقیه از من فقط لبخند دیدن.

و رهایت کردم با اینکه به بند بندت معتاد بودم...

و رهایت کردم با اینکه به بند بندت معتاد بودم...

اگر کسی را پیدا کردی که از من بهتر باشد حتما مرا فراموش کن همه ی آدم های دنیا لایق بهترین‌اند پس چرا تو نباشی؟...

«تنها سعادت بشر در این است که اصلا متولد نشود...»

ویسکال؟

خدا ساخت ازم سمبل صبر....

گاهی شخص تصویری که از خودش در نگاه دیگری ساخته شده رو دوست نداره و همین دلیل تموم کردن یک دوستی می‌شه

میکِشم دردامو مثله نقاش... میکِشم فریاد  مثل ارواح...

زندگی اینجوریه که قوی‌ای، قوی‌ای، قوی‌ای، قوی‌ای، یهو یه آهنگ پلی میشه صدای شکستن استخوناتو میشنوی.

وقتی ایمان دروغین شما را دیدم، گناهان خودم را دوست داشتم. «داستایفسکی»

تو کجایی دله من تنگه واسه خندیدنات...

حالِ مرا از نوشته‌هایم نخواهی فهمید من پشتِ کلمه‌هایی که ننوشته‌ام، خواهم گریست.

فکر کنم ما به‌صورت ژنتیکی نمی‌تونیم ناامید بشیم وگرنه این حجم از بی‌نتیجه ادامه دادن طبیعی نیست...