ادبیات سئونلر

توسعه فرهنگی https://t.me/Adabiyyatsevanlar

خبر https://t.me/Adabiyyatsevanlar

محرم پریزاد"سورگون" شوشه‏دن اوره‏ک: منه دئییر: اَل وورمایین، توخونمایین، شوشه‏دن‏دیر-                     منده اوره‏ک، دوشسه سینار- پول- پول اولار! بو ندن‏دیر مین یول دوشور،  داشا دَییر،  آیاخلانیر، تاپدالانیر، کؤکسو‏مده‏کی بو چیرپینان  اوره‎ک-                                                     سینمیر؟            

تیراختور:3 چادرملو:1

خبر 📖 تورکجه شئعر آخشامی 📌کانون آذربایجان دانشگاه اورمیه برگزار می‌کند: 📕شب شعر ترکی با موضوع: وطنیم ایران 🗒تاریخ برگزاری:۱۴۰۴/۹/۱۰ (دوشنبه) ⏱ساعت برگزاری:۱۰:۳۰_۱۲ (تایم فرهنگی) 📌محل برگزاری: سالن آمفی تئاتر دانشکده علوم 📚شعرخوانی دانشجویی با مضمون وطن 🎶اجرای موسیقی آذربایجانی 🔖با حضور استاد اسماعیل مددی و استاد محمد صبحدل @azerbaycan_ocagi https://instagram.com/AMO.Urmu

زرین رزندی(طناز) دئییرم دوسلاریما،کئچدی جوانلیق چاغی دا گولشنیم سوُلدو،خزان اولدو،گوُزل لیک باغی دا عوُمرومون شیشه سینه،دوشدوکَدر،اولدو هَدَر فلک اویناتدی یئریندن،اوجا هوندور داغی دا قارا آغری گئجه قویمور،یوخو گیرسین گوُزومه بوزاریب گوُز قاراسی،چیل-چیل اولوب دور آغی دا قامتیم سروتکین،توفان اینمزدی باشی یایا دوُندردی سولو،ایدی کمان تک ساغی دا انگیمین دای نایی یوخ،کلله-پاچا دوُشله مه یه منع ائدیب دیر طبیبیم،حتی قارین-قورساغی دا سانکی طبعیم ده دوُنوب،جان ائویمی شاختا چالیب چوُر باسیب دیر قانادا،شعرو ترانه تاغی دا جانیمین گیرجی گئدیب،زور دوشور آنجاق دیلیمه عفو ائدین سیز اوُزونوز،چوخ دانیشان سارساغی دا.

🔰داستانک🔰          ⬅️⬅️ مسافر ⬅️➡️                    "مرتضی مجدفر" وقتی روشنایی به داخل تابید،متوجه شد از جای دیگری سر درآورده است. از قرار داخل یک اتاق خیلی شیک و مبله که تخت‌خواب و وسایل خوشگلی داشت و از پنجره اتاق، منظره زیبای بارش برف دیده می‌شد، داخل چمدانی قرار گرفته بود.وقتی چمدان باز شد، از صحبت‌های صاحب چمدان که داشت با تلفن همراهش حرف می‌زد، فهمید این جا  اتاقی در یک واحد بوم‌گردی در یکی از استان‌های شمال غربی کشوری است که اجداد او آنجا زندگی می‌کردند. او آخرین بار قبل از این که در چمدان بسته شود، متوجه شده بود که در طبقه سی‌وپنجم یک برج در اتاق بسیار مجهز هتلی در سنگاپور است. البته این که او چطور سر از سنگاپور در آورده بود، ماجرای جالبی داشت. در سفری که یکی از هم‌ولایتی‌هاش به ترکیه داشت، با چمدان او سفر کرده بود و بدون آن که زیبایی‌های استانبول را ببیند، در فرودگاه، در لحظه‌ای که صاحب چمدان، برای برداشتن مدارکش، در آن را گشوده بود، خود را از آن بیرون انداخته بود و وارد چمدان دیگری شده بود که صاحب آن قصد داشت به مجارستان برود. سفر به بوداپست، خیلی برای او خیری نداشت، چرا که صاحب چمدان، حتی دو سه هفته‌ای چمدان را باز نکرده بود، و وقتی باز کرده بود متوجه شده بود صاحب چمدان قصد دارد به دبی برود. بنابراین همان جا مانده بود تا سفر انجام پذیرد. بازیگوشی‌هایش در نعویض چمدان، او را از دبی به سیدنی و از آنجا به شیکاگو، لیما، مونترال، هامبورگ و... کشانده بود و در نهایت حود را در چمدانی یافته بود که صاحبش هم‌ولایتی‌اش بود و به سنگاپور رفته بود. آنجا داخل چمدان آرام گرفته بود و در نهایت خود را در سرزمین اجدادی‌اش یافته بود. داخل اتاق گرم و نرم مرکز بوم‌گردی از چمدان بیرون جهید. صاحب چمدان دید و با سرعتی جالب، او را گرفت و از پنجره اتاق روی برف‌ها انداخت. او پشه کوچک  و جهان‌وطنی بود که می‌توانست علاوه بر حرکت، پرواز هم بکند. او سرانجام به سرزمین خود رسید، ولی جان باخت. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

بیزیم ده بئله گونلردن واریمیزدی....