بِه‍زآطـْ

前往频道在 Telegram

واژه‌های من!

显示更多

伊朗319 005 书籍32 384

528

订阅者

-424 小时

-277 天

-5330 天

146

帖子浏览量

无数据24 小时

无数据48 小时

29.98%

参与率

无数据

每日帖子数

Ads index

beta

数据加载中...

相似频道

12.4K

Refah | فروشگاه رفاه

6.0K

بهترينها | NiceBest ♨️

更多频道

标签云

无数据

有任何问题？请刷新页面或联系我们的客服。

进出提及

---

吸引订阅者

九月 '249月 '24

九月 '240

在0个频道中

八月 '240

在0个频道中

Get PRO

七月 '24

+380

在0个频道中

Get PRO

六月 '240

在0个频道中

Get PRO

五月 '24

+193

在0个频道中

日期	订阅者增长	提及	频道
25 九月	0
24 九月	0
23 九月	0
22 九月	0
21 九月	0
20 九月	0
19 九月	0
18 九月	0
17 九月	0
16 九月	0
15 九月	0
14 九月	0
13 九月	0
12 九月	0
11 九月	0
10 九月	0
09 九月	0
08 九月	0
07 九月	0
06 九月	0
05 九月	0
04 九月	0
03 九月	0
02 九月	0
01 九月	0

频道帖子

دوستان عزیزم مجبورم کانالم رو از دسترس خارج کنم، راستش این روزها به حریم شخصی و تنها بودن بیش از هرچیزی احتیاج دارم. ممنون برای همه‌چیز 💚

2	اونجا که می‌گفت: من مسئول افکار عجیب و غریب توی ذهنت نیستم. اونجا ترجمان رنج ناشی از تنهایی من بود.	111
3	مشکل من اینه که هرگز بهبود پیدا نکردم؛ فقط ادامه دادم.	110
4	https://youtu.be/p3iZFk4mQbk?si=NLl-k2ZuvwxvX1cO	29
5	بهترین کتاب روی زمین وجود ندا ...	144
6	هنوز خوشحالم می‌کنید ۲	202
7	منم همینطور دکتر شلدون ۲	175
8	هنوز خوشحالم می‌کنید.	151
9	🙂‍↕️	118
10	منم همینطور دکتر شلدون	125
11	没有文字...	147
12	‏شما خاطرتون نیست، سال ۸۸ این موقع‌ها احمدی‌نژاد با کسب ۶۳٪ آرا برنده انتخابات معرفی شد، بعدش حوزه‌های رأی گیری شروع به شمارش آرا کردند.	145
13	https://youtu.be/Yu-DnUOfSOY?si=1Ba102wuX0mV5Mpy	155
14	بگذار سقوط کنی؛ اگر قرار است سقوط کنی، آن که خواهی شد، تو را خواهد گرفت. کارل گوستاو یونگ	134
15	در کوی ما شکسته دلی می‌خرند و بس! بازار خودفروشی از آن سوی دیگر است. شیخ بهایی، کشکول، دفتر پنجم، قسمت اول	169
16	دست‌های او آنقدر کوچک و ظریف است که من هیچگاه نگران یک نبرد به طول یک تئاتر دراماتیک یا یک پرواز از تهران به مقصدی متغیر بر سر تصاحب دسته مشترک صندلی نبوده‌ام. دسته مشترک صندلی برای من نمونه کوچک و در دسترس آن خانه‌ای است که می‌توانستم کتابم را بخوانم و با تماشای او یک چرخش سی درجه گردن فاصله داشته باشم، می‌توانستم صدای موسیقی را کم کنم تا صدای پایش را بشنوم و شاید می‌توانستم در آغوش او بیدار و در آغوش او خواب شوم؛ خانه‌ای که هنوز آن را نساخته‌ام. دستانمان گره در یکدیگر روی این دسته‌های مشترک حال مرا خوب می‌کند، حالی خوب شبیه طعم یک چای دارچینی در کافه نادری وقتی شعری از شاملو را با صدای خسرو شکیبایی گوش می‌کنم. راستی، آن لحظه که دستت را کشیدی تا تلفنت را که زنگ می‌خورد را از کیفت بیرون بیاوری؛ آن‌جا هوا سرد شد، لرز کردم و تمام نفس‌هایم مزه شربت سرما خوردگی گرفت. آن‌جا دهانم مزه بستنی گرفت، بستنی پس از اینکه مسواک زده‌ام، بستنی با طعم خمیردندان و دندان‌هایی که خونریزی می‌کنند. آن‌جا نور رفت، احساس کردم تنها و دور افتاده در انتهای اتوبوس در سفری جاده‌ای هستم، شب بود، بوی گند می‌آمد و البته غربت بود. آن‌جا کلاس اول راهنمایی بود، امتحان ادبیات داشتم، معلم برگه‌ام را پاره کرد، مرا از کلاس بیرون کرد و قبل از اینکه چیزی بگویم یک سیلی در گوشم خواباند؛ صورتم سوخت و تمام شعرها از یادم رفت. آن‌جا به گذشته بازگشتم، به یک ساعت پیش از دیدارت، به روزهایی که کلماتم برای انسان‌ها شبیه به نمودارهای فاینمن بود وقتی آن‌ها هنوز قانون دوم نیوتن را نمی‌دانستند. روزهای پیش از تو من یک معادله درک نشدنی و مجهول بودم. دستانم را رها نکن.	198
17	😂	152
18	دوست عزیز من! در حال حاضر در افسردگی و غم به سر می‌برم؛ متوجه پیام و تماستان شدم. حالم که خوب شد، پاسخ خواهم داد.	180
19	بمونه اینجا	168
20	علی می‌گه: سیاهی رو تحمل کن. کمی بعد از آخرین سایه‌های سیاهی، روشنایی انتظارت رو می‌کشه تا در آغوشت بگیره! راستش نمی‌تونم امیدوار باشم، تلفن رو قطع می‌کنم و به ادامه قرمه سبزی درست کردنم می‌پردازم، شنبلیله‌اش زیاد بوده انگار؛ تلخ می‌شه ... ناصر می‌گه: تو هنرمندی، هنر تبدیل کردن چیزی که وجود نداره به یک مشکل خیلی بزرگ توی ذهنت! بذار کنار این تفکر بیش از اندازه رو ... دلم نمی‌خواد براش تعریف کنم که چی می‌کشم؛ دلم می‌خواد همون رفیق احمق و سرخوشش بمونم. تلفن که قطع می‌شه رمز ارزهایی که دیشب خریدم رو چک می‌کنم، قیمتش نصف شده ... بهار تعریف می‌کنه که برای کلاس‌های فرداش سناریو نچیده، فکر می‌کنه اهمال کار شده، می‌خوام حامی باشم اما در حال حاضر در شرایطی نیستم که به کسی راه و چاه رو نشون بدم. وسط حرفاش کاپوت ماشین رو می‌زنم بالا، هرکاری می‌کنم استارتش رد می‌کنه، روشن نمی‌شه، به کارام نمی‌رسم. باران برنامه فردا رو باهام فیکس می‌کنه، چهارساله همو ندیدیم، فکر می‌کنه هنوز شاد و دیوونه‌ام، نمی‌دونه چقدر پیر و رنجور شدم. تصمیم می‌گیرم مونوپلی بازی کنم، پول دارم اما تاس نمیاد، می‌رم رو خونه آدمای دیگه، فرصت خرید ندارم، فرصت ابراز ندارم، همه یادشون می‌ره منم تو بازی‌ام. تلفنم دوباره زنگ می‌خوره، خاموشش می‌کنم، قدم می‌زنم و دم یه مسجد لابه لای یه سری آدم مشکی پوش که عزادار شخصی که من نمی‌شناسم هستند می‌ایستم، یک دل سیر گریه می‌کنم.	191

查看所有帖子