ch
Feedback

不要被骗子欺骗!Telemetrio 会找到并标记这些频道 👉 如果想查看标记,请订阅

ایمان سلیمانی امیری- IMAN SOLEIMANI AMIRI

ایمان سلیمانی امیری- IMAN SOLEIMANI AMIRI

前往频道在 Telegram

📈 Telegram 频道 ایمان سلیمانی امیری- IMAN SOLEIMANI AMIRI 的分析概览

频道 ایمان سلیمانی امیری- IMAN SOLEIMANI AMIRI (@imansoleymaniamiri) 波斯语 语言赛道中的 是活跃参与者。目前社区聚集了 25 262 名订阅者,在 宗教与灵性 类别中位列第 2 957,并在 伊朗 地区排名第 13 986 位。

📊 受众指标与增长动态

自 невідомо 创建以来,项目保持高速增长,吸引了 25 262 名订阅者。

根据 21 十一月, 2026 的最新数据,频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 -135,过去 24 小时变化为 1,整体触达仍然可观。

  • 认证状态: 未认证
  • 互动率 (ER): 平均受众互动率为 29.68%。内容发布后 24 小时内通常能获得 8.22% 的反应,占订阅者总量。
  • 帖子覆盖: 每篇帖子平均可获得 7 498 次浏览,首日通常累积 2 077 次浏览。
  • 互动与反馈: 受众积极参与,单帖平均反应数为 0。
  • 主题关注点: 内容集中在 ایمان, امیری, ساختار, منطق, پهلوی 等核心主题上。

📝 描述与内容策略

作者将该频道定位为表达主观观点的平台:
“کلاب بازشناسی باورها در کلاب هاوس اینستاگرام: https://instagram.com/imansoleimaniamiri?igshid=YmMyMTA2M2Y= . https://t.me/joinchat/AAAAAEIV1N4mjATPyQkHSg https://www.youtube.com/channel/UCTeJ9xtTseVNYCRnmV7Mtdw”

凭借高频更新(最新数据采集于 22 十一月, 2026),频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动,使其成为 宗教与灵性 类别中的关键影响点。

25 262
订阅者
+124 小时
-227 天
-13530 天
帖子存档
موضوع: میهن دوستی و ملی گرایی(۱) 🎤 کامبیز غفوری و ایمان سلیمانی امیری @imansoleymaniamiri @ngiran
08 11月, 16:57

https://youtu.be/NnPzDsg0d4Q?is=X0zWDuWZUHtqZDMT موضوع: ساختارهای بحران‌ساز (۸) 🎤 کامبیز غفوری و ایمان سلیمانی امیری
26 10月, 03:07

موضوع: "با دوستان" زمان: امروز، ساعت ۱۸:۳۰ به وقت ایران محل اجرا: کلاب "نسل جدید" بپیوندید. https://www.clubhouse.com/i/با-دوستان/OTqLaotz
17 10月, 09:59

💥 "آدام فرگوسن" در کتاب "رساله‌ای درباره تاریخ جامعه مدنی" به‌زیبایی می‌نویسد: "ملت‌های فاسد عموماً حماقت خود را زیر عنوان ا
💥 "آدام فرگوسن" در کتاب "رساله‌ای درباره تاریخ جامعه مدنی" به‌زیبایی می‌نویسد: "ملت‌های فاسد عموماً حماقت خود را زیر عنوان احترام، ادب و نزاکت می‌آرایند." 💥 از همین روست که شیفتگان خرافات و توجیه‌گران جنایات، هرگاه اسطوره‌ها، مقدسات و الگوهایشان در معرض نقد عقلانی قرار می‌گیرند، پشت نقاب احترام، ادب و نزاکت پنهان می‌شوند. 💥 داستان اسلام‌گرایان و باستان‌گرایان ایرانی نیز از همین جنس است. هر یک خرافات دیگری را به سخره می‌گیرد و جنایات اسطوره‌های طرف مقابل را با آب‌ و تاب به تصویر می‌کشد؛ اما همین که نوبت به نقد خرافات و جنایات اسطوره‌های خودشان می‌رسد، با توسل به مفاهیمی چون احترام، ادب و نزاکت، کمربندی امنیتی به دور باورهایشان می‌کشند تا آن‌ها را از گزند پرسشگری و نقد عقلانی مصون نگه دارند. 💥 اما ریشه مسئله همان چیزی است که آدام فرگوسن به‌درستی به آن اشاره می‌کند: "آراستن حماقت در پوشش فضیلت." 💥 واژگانی چون "هویت ملی"، "ایرانیت"، "اسلامیت"، "اهل‌بیت عصمت و طهارت" و هزاران عنوان پرطمطراق دیگر، آن‌گاه که جای استدلال و عقلانیت را می‌گیرند، چیزی جز پرده‌هایی آراسته برای پوشاندن حماقت جمعی نیستند؛ حماقت کسانی که از دفاع عقلانی از عقاید خود عاجزند و می‌کوشند این عجز را پشت تقدس، هویت، احترام و نزاکت پنهان کنند. 💥 آنجا که عقیده از استدلال تهی می‌شود، "احترام" به سپر خرافات و "ادب" به پناهگاه حماقت بدل می‌گردد. ✍ ایمان سلیمانی امیری @ngiran @imansoleymaniamiri
16 10月, 07:48

💥 ملتی که به "کودنی" خویش معترف است، همواره در جست‌وجوی نیاکان و اجداد خود برمی‌آید تا به‌جای او بیندیشند، تصمیم بگیرند و بسازند. 💥 هرچه ملتی بیشتر به اقتدار ادیان، سنت‌ها و میراث گذشتگان وابسته باشد و آن‌ها را از دایره نقد عقلانی خارج کند، به همان اندازه به کاهلی خویش در اندیشیدن و ساختن میدان داده است. نقش برجسته و سلطه‌گر ادیان و سنت‌ها بر روح و روان یک ملت را می‌توان در همین انفعال فکری و گریز از مسئولیت اندیشیدنِ مستقل جست‌وجو کرد. 💥 بی‌جهت نیست که "ژان‌ ژاک شوالیه" می‌گوید: "روان ملت، همه اعمال او را آبیاری می‌کند و در کردارهای گوناگونش رخ می‌نماید." 💥 در برنامه اخیرم، با موضوع "درباره آزادی"، به مفهوم "آزادی ذهن" و مؤلفه‌های آن، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ابعاد آزادی، اشاره کردم؛ آزادی‌ای که در غیاب آن، اندیشه‌ها، انتخاب‌ها و اعمال ما نیز نمی‌توانند به‌راستی آزاد باشند. 💥 ذهنی که در بند عقاید ماورایی، باورهای موروثی، سنت‌های تقدیس‌شده و ساختارهای تحمیل‌شده گرفتار است، حتی در صورت برخورداری از آزادی‌های بیرونی، لزوماً توان اندیشیدن و انتخاب آزادانه را ندارد. 💥 به همین دلیل است که نقد ادیان، تاریخ، سنت‌ها و ساختارهای اجتماعی و سیاسی اهمیت می‌یابد. هدف از این نقد، صرفاً نفی گذشته یا طرد سنت‌ها نیست، بلکه شناخت و به پرسش کشیدن موانعی است که آزادی ذهن و استقلال اندیشه ما را محدود می‌کنند. 💥 ما باید نخست این موانع را بشناسیم، در اعتبار آن‌ها تردید کنیم و تا حد امکان از سلطه‌شان رهایی یابیم؛ آنگاه می‌توانیم به آزادی در عرصه عمل و دگرگونی ساختارهایی بیندیشیم که زندگی فردی و جمعی ما را شکل می‌دهند. ✍ ایمان سلیمانی امیری @ngiran @imansoleymaniamiri
14 10月, 04:02

موضوع: "در باب "آزادی" زمان: یکشنبه، ساعت ۱۸ به وقت ایران محل اجرا: کلاب "نسل جدید" بپیوندید. https://www.clubhouse.com/i/در-باب-آزادی/RIUfl08T
11 10月, 05:56

سلام - شما باید به ما امروز در 16:30 GMT+02:00 برای "در باب "آزادی"" بپیوندید. https://www.clubhouse.com/i/در-باب-آزادی/RIUfl08T
11 10月, 05:52
11 10月, ~05:53

💥 ملتی که درک درستی از تاریخ خود ندارد، همان بخش‌هایی از گذشته را برجسته و ستایش می‌کند که اربابان قدرت می‌خواهند؛ حتی اگر ا
💥 ملتی که درک درستی از تاریخ خود ندارد، همان بخش‌هایی از گذشته را برجسته و ستایش می‌کند که اربابان قدرت می‌خواهند؛ حتی اگر الگوهایی که از این طریق به جامعه عرضه می‌شوند، دقیقاً در تضاد با الگوهایی باشند که آن ملت برای دستیابی به آزادی و رهایی از استبداد به آن‌ها نیاز دارد. 💥 بیایید به یک نمونهٔ تاریخی نگاه کنیم: "کتیبهٔ بیستون داریوش". در این کتیبه، وقایع تأمل‌برانگیزی روایت شده است. پس از مرگ کمبوجیه، بخش‌های گسترده‌ای از قلمرو هخامنشیان علیه حکومت مرکزی قیام کردند. داریوش برای سرکوب این قیام‌ها و تثبیت سلطنت خود، بنا بر روایتش، در ۱۹ نبرد شرکت کرد و ۹ مدعی قدرت را شکست داد. برخی از رهبران این قیام‌ها به بند کشیده شدند و به فرمان داریوش، پس از تحمل مجازات‌هایی چون مثله‌شدن، به قتل رسیدند. 💥 حال پرسش این است: چرا باید این کتیبه را صرفاً سندی از اقتدار و عظمت داریوش بدانیم، نه نشانه‌ای از مقاومت گسترده در برابر سلطهٔ او و دودمانش؟ چرا باید روایت شاه پیروز را بپذیریم، اما انگیزه‌ها و خواسته‌های کسانی را که علیه او قیام کردند، نادیده بگیریم؟ 💥 ملتی فرهیخته، اگر بخواهد به تاریخ خود افتخار کند، باید بیش از آنکه به شاهان سرکوبگر و کشورگشا مباهات کند، در جست‌وجوی کسانی باشد که برای رهایی از سلطه و ستم ایستادگی کرده‌اند. 💥 اگر کتیبهٔ بیستون را فرصتی برای شناخت مقاومت در برابر استبداد و نقد خشونت قدرت بدانیم نشانه‌ای از بلوغ و فرهیختگی تاریخی ماست؛ اما اگر به‌جای نقد شاهی که به سرکوب، شکنجه و مثله‌کردن مخالفان خود افتخار کرده است، همان اعمال را نشانهٔ عظمت و شکوه ملی بدانیم، چیزی جز تداوم فرهنگ توحش، بربریت و تقدیس جنایت و جنایتکاران را به نمایش نگذاشته‌ایم. ✍ ایمان سلیمانی امیری @ngiran @imansoleymaniamiri
10 10月, 06:02

با گذشت بیش از ۲۵۰ سال از طرح این دغدغه‌ها از سوی روسو دربارهٔ کشورش، این مسائل همچنان باید در شمار اولویت‌های هر متفکر و اندیشمند ایرانیِ امروز قرار گیرند. روسو در کتاب "اعترافات" می‌نویسد: "دریافتم که همه چیز مستقیماً به سیاست بستگی دارد و به هر روی هیچ ملتی هرگز غیر از آن چیزی نخواهد شد که ماهیت حکومتش از او می‌سازد. پس پرسش مهمی که در مورد بهترین حکومت ممکن در ذهن من بود به این پرسش تبدیل شد: چه حکومتی می‌تواند بافضیلت‌ترین، فرزانه‌ترین و سرانجام بهترین ملت را به مفهوم اعم کلمه تربیت کند؟ ... می‌دیدم که همه این پرسشها مرا به حقایق بزرگ راهبری می‌کنند، حقایقی که برای نیکبختی نوع بشر و به ویژه برای نیکبختی کشورم لازم است." پرسش عمیقی که پیش روی ماست این است: چه نوع حکومت و ساختاری می‌تواند بافضیلت‌ترین، فرزانه‌ترین و بهترین ملت را تربیت کند و بسازد؟ @ngiran @imansoleymaniamiri
06 10月, 20:18

⚜ اسکول‌های سیاسی 💥 می‌گویند "اسکول" پرنده‌ای است که دانه جمع می‌کند، اما بعد فراموش می‌کند آن را کجا گذاشته است؛ لانه می‌سازد، اما راه بازگشت به آن را گم می‌کند. درست یا نادرست بودن این روایت فعلاً اهمیتی ندارد؛ آنچه اهمیت دارد، استعاره و تعبیری است که می‌توان از آن ساخت: "اسکول سیاسی". 💥 "اسکول سیاسی" کسی است که انباری از مفاهیم، واژه‌ها و ادعاهای سیاسی فراهم کرده، اما درست در لحظه‌ای که باید از آن‌ها استفاده کند، فراموش می‌کند هرکدام را کجا باید قرار دهد. از عقلانیت می‌گوید، ولی به خرافات دینی یا سنتی باور دارد؛ از آزادی سخن می‌گوید، اما در بزنگاه آزادی را گم می‌کند؛ جمهوری‌خواه است، اما منطق جمهوری را فراموش می‌کند؛ مدعی دموکراسی است، اما هنگام مواجهه با استبداد و فاشیسم، معیارهای دموکراتیکش ناگهان ناپدید می‌شوند. مشکل او فقدان واژه نیست؛ فقدان انسجام ذهنی و فکری میان اصول ادعایی و انتخاب و داوری سیاسی است. 💥 مثلاً آن نیروی چپ که الهام انقلابی‌اش را از حسین‌بن‌علی گرفته بود، به یاد دارید؟ نیروی چپی که باید با نقد سنت و نگاه انتقادی، نقش پیشرو را بازی کند، چه نیازی به الهام گرفتن از یک بنیادگرا به نام حسین دارد که هدف از قیامش را بازگشت به دین جدش و امر به معروف و نهی از منکر قرار داده بود؟ یک نیروی پیشرو را چه به الگوی ارتجاعی؟ 💥 نمونهٔ دیگر و فراوان‌تر این "اسکول‌های سیاسی"، کسانی هستند که مدعی مدرن بودن، جمهوری‌خواهی، دموکراسی، آزادی و امثال آن‌اند، اما از شاهان باستانی ایران که تقریباً تمام آن‌ها نماد توحش، بربریت، استبداد، جنایت و غارتگری بوده‌اند، تمجید می‌کنند و امروز نیز از فردی حمایت می‌کنند که تنها امتیازش این است که فرزند شاهِ سابق ایران است، بدون این‌که لیاقت و توانایی‌ای در او سراغ داشته باشند. 💥 داستان غم‌انگیزی است که از گذشته تا امروز، پیرامونمان را چنین "اسکول‌های سیاسی" فرا گرفته‌اند؛ کسانی که خودشان نیز نمی‌دانند چگونه باید مسیر بازگشت به اصول ادعایی خویش را به یاد بیاورند. با وجود چنین "اسکول‌های سیاسی" است که شیخی می‌تواند با لباس روحانیت، کتاب ولایت فقیه و در حال خواندن قرآن، وعدهٔ جمهوری‌ای همانند فرانسه که "لائیک" است بدهد و این "اسکول‌ها" و "احمق‌ها" نیز باور کنند. ✍ ایمان سلیمانی امیری @ngiran @imansoleymaniamiri
02 10月, 09:18

💥 بردگان به‌دشواری قادرند میان موقعیت خود و موقعیت آزادگان دست به مقایسه و داوری بزنند؛ زیرا موقعیت آزادگان را اساساً متعلق به جهان و جهان‌بینی دیگری می‌پندارند. برای مثال، ممکن است چنین تصور کنند که خدایان خواسته‌اند عده‌ای آزاد و دیگران برده باشند و این وضعیت، مشیت الهی یا تقدیر محتوم آنان است؛ یا این‌که جبر تاریخی آنان را در وضعیت و موقعیتی فروتر قرار داده و، در نتیجه، نمی‌توان در برابر تاریخ ایستاد. 💥 بردگان، در بهترین حالت، قادرند موقعیت خود را با موقعیت برده‌ای دیگر بسنجند: مقایسه کنند که ارباب کدام‌یک مهربان‌تر و رئوف‌تر است، کار کدام‌یک دشوارتر است، غذای کدام بهتر است و هرکدام نزد ارباب خود از چه امتیازاتی برخوردارند. آنچه اساساً از دایرهٔ این مقایسه بیرون می‌ماند، پرسش از "خودِ بردگی" و "امکان زیستن در مقام انسانی آزاد" است. 💥 این وضعیت به ما کمک می‌کند بفهمیم چرا برخی از کسانی که در ساختار سیاسی عصر پهلوی زیسته‌اند یا دربارهٔ آن خوانده‌اند، شیفتهٔ آن دوران می‌شوند: آنان وضعیت گذشته را نه با "آزادی" یا "دموکراسی"، بلکه با وضعیت دردناک‌ترِ زیستن زیر سلطهٔ رژیم ولایی مقایسه می‌کنند. از همین رو، زیستن در کنار "ارباب ـ شاه" را بر زیستن در کنار "ارباب ـ فقیه" ترجیح می‌دهند. 💥 مشکل اصلی همین‌جاست؛ این جماعت اساساً امکان زیستن در آزادی و رهایی از رابطهٔ ارباب ـ رعیتی را درک نمی‌کنند. از همین رو، مفاهیمی چون "دموکراسی" برایشان به کلیشه‌ای مبتذل تبدیل می‌شود و در برابر آن، چیزی جز "جاوید شاه" گفتن تجویز نمی‌کنند. بارها برای آنان از زیربناهای جوامع مدرن سخن گفته‌ام و بر مؤلفه‌ها و مفاهیمی چون آزادی، عقلانیت، عدالت، دموکراسی و حقوق بشر تأکید کرده‌ام؛ اما آنان بیشتر به این اندیشیده‌اند که چه کسی می‌تواند موقعیتی فراهم کند که "عَرق و ورقشان" روبه‌راه باشد و چراغ‌های کاباره و بارِ سر کوچه‌شان روشن. این جماعت حتی حاضرند انسانی میان‌مایه و پس از او فرزندانش، صرفاً به اعتبار وراثت، برای همیشه بر آنان فرمان برانند و خود نیز در مقام دست‌بوسان و پابوسان، به دیدار آنان بشتابند. 💥 "ذهنیت بردگی، میان صورت‌های مختلف بردگی دست به مقایسه می‌زند." باید با این تعبیر منسوب به "روسو" همدل بود که "بردگان نمی‌توانند دربارهٔ آزادی استدلال کنند"؛ زیرا ذهنیت این جماعت اساساً از آزادی بیزار، از درک مواهب آن ناتوان و از تحقق آن هراسان است؛ پدیده‌ای که در روان‌شناسی سیاسی و اجتماعی نیز از زوایای گوناگون بررسی شده است. آنان صرفاً می‌اندیشند و می‌پرسند کدام ارباب بهتر، مهربان‌تر یا کم‌آزارتر است؛ اما ذهن آزاد، پیش از هر چیز، "خودِ رابطهٔ ارباب و بنده" را به پرسش می‌کشد. 💥 ما با کسانی طرفیم که آزادی را بیرون از افق تصور خود می‌بینند و خویشتن را شایستهٔ آن نمی‌دانند؛ ازاین‌رو، به‌جای مقایسهٔ "بردگی و آزادی"، ناگزیر میان "اربابان" دست به مقایسه و انتخاب می‌زنند. ✍ ایمان سلیمانی امیری @ngiran @imansoleymaniamiri
29 9月, 10:56

این مطلب را به عنوان سخن پایانی، برای کسانی می‌نویسم که در شبکه‌های مختلف اجتماعی، از دنبال‌کنندگان من هستند. "روشنگری"، به تعبیر مانکور اولسون، نوعی "کالای جمعی" است که تولید و تداوم آن نیازمند مشارکت همگان است. اگر هر کس بخواهد صرفاً از نتیجه تلاش دیگران بهره‌مند شود و به اصطلاح "سواری مجانی" بگیرد، این کالای جمعی اساساً تولید نخواهد شد. از این‌رو، اگر روشنگری را یکی از اولویت‌های جامعه خود می‌دانیم، میزان عزم و اراده علاقه‌مندان به آن را می‌توان در میزان مشارکتشان برای تولید و تداوم این کالای جمعی دید. اگر نتوانیم دست‌کم هزار نفر را پیدا کنیم که حاضر باشند با مشارکتی هرچند اندک، اما به‌صورت ماهانه، در پیشبرد این برنامه‌ها سهیم شوند، شاید بهتر باشد در اولویت‌های خود تجدیدنظر کنیم و روشنگری را صرفاً به‌عنوان یک "تفنن وسرگرمی" تلقی کنیم. روشنگری، اگر قرار است جدی و اثرگذار باشد، بیش از آنکه به مخاطب نیاز داشته باشد، به "همراه و مشارکت‌کننده" نیاز دارد.
17 8月, 23:18

این مطلب را به عنوان سخن پایانی، برای کسانی می‌نویسم که در شبکه‌های مختلف اجتماعی، از دنبال‌کنندگان من هستند. "روشنگری"، به تعبیر مانکور اولسون، نوعی "کالای جمعی" است که تولید و تداوم آن نیازمند مشارکت همگان است. اگر هر کس بخواهد صرفاً از نتیجه تلاش دیگران بهره‌مند شود و به اصطلاح "سواریمجانی" بگیرد، این کالای جمعی اساساً تولید نخواهد شد. از این‌رو، اگر روشنگری را یکی از اولویت‌های جامعه خود می‌دانیم، میزان عزم و اراده علاقه‌مندان به آن را می‌توان در میزان مشارکتشان برای تولید و تداوم این کالای جمعی دید. اگر نتوانیم دست‌کم هزار نفر را پیدا کنیم که حاضر باشند با مشارکتی هرچند اندک، اما به‌صورت ماهانه، در پیشبرد این برنامه‌ها سهیم شوند، شاید بهتر باشد در اولویت‌های خود تجدیدنظر کنیم و روشنگری را صرفاً به‌عنوان یک "تفنن وسرگرمی" تلقی کنیم. روشنگری، اگر قرار است جدی و اثرگذار باشد، بیش از آنکه به مخاطب نیاز داشته باشد، به "همراه و مشارکت‌کننده" نیاز دارد.
17 8月, 23:14
17 8月, ~23:18

موضوع: با دوستان 🎤 ایمان سلیمانی امیری @ngiran @imansoleymaniamiri
11 8月, 09:27