☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

بعد از اینکه شبکهٔ اسرائیل «به فارسی» دربارهٔ اهدای طلا و وجه نقد برای حزب‌الله و مقاومت، دچارِ سوزش شد و حرفِ مفت ارائه داد؛ بعضی از خودخفن‌پندارها هم توی دلشون گفتن «بد هم نمی‌گه‌ها!» و شروع کردن به تعیینِ تکلیف کردن دربارهٔ این‌که فلان خانمِ تبــریزی یا فلان اقایِ شمالی اموالِ شخصی خودش رو چطور خرج کنه: «اره این خانمه که ترجیح داده طلاهایِ خودش رو صرف کمک به جبههٔ مقاومت کنه؛ اشتباه کرده! باید خرجِ فقرای خودمون می‌کرد! اره اون آقاهه که دیگه هیچی! به چه حقی خونهٔ خودش رو گذاشته برای فروش و کمک به جبههٔ مقاومت؟! باید پول‌ش رو می‌داد به فقرایِ خودمون!» درواقع دوستِ عزیزمون رفته خیلی فکر کرده؛ گفته خب الان تو این موقعیت که اسرائیل جلوی هرگونه کمک‌های بشردوستانه رو می‌گیره؛ و صداش از این کمک‌هایِ مردم ایران که بعد از فرمانِ رهبری موجِ تازه‌ای گرفته؛ دراومده! ما چی‌کار کنیم که متفاوت به‌نظر برسیم؟! پس بیایم دربارهٔ این‌که مردمِ داوطلب؛ اموالِ خودشون رو چطور و کجا خرج کنن تصمیم بگیریم و در صفحاتِ مجازی خودمون ابرازِ افاضات کنیم! به هرحال می‌دونید دیگه؟ «به هرقیمتی متفاوت بودن» عنصر جدانشدهٔ فضای مجازیِ امروزه. دریغ از این‌که: • اولاً مردم اختیارِ چگونه هزینه کردنِ اموالِ شخصی خودشون رو دارن. خیلی بدیهیه. و این‌که ترجیح بدی بخشی از اموالِ خودت رو در این دنیایِ «احتکار کن و دلار بخر که رفت بالا سود کنی» صرفِ جبههٔ مقاومت کنی؛ خیلی دلِ بزرگی می‌خواد. این دلِ بزرگ داشتن هم کمیابه. • دوماً از کجا می‌دونید این خیّرین خیلی وقت‌ها به نیازمندانِ اطراف خودشون نمی‌پردازن؟ خیلی از این افراد که امروز از اموال و تعلقاتِ مادیِ شخصی خودشون می‌گذرن؛ همون افرادی هستن که به‌موقعش به نیازمندانِ دور و برِ خودشون هم کمک می‌کنن! نمونه‌ش رو هم به شخصه می‌شناسم. فردی که امروز برای جبههٔ مقاومت سرمایه‌‌ش رو بخشید؛ و دوسال پیش هم بخش دیگه‌ای از سرمایه‌ش رو صرفِ ساختن مدرسه در مناطق محروم کرده بود! اگر شما نمی‌بینید؛ ایراد از این خیّرینی نیست که در هر برهه‌ای پایِ ثابتِ از خود گذشتن هستن. • سوماً اگر واقعاً دغدغهٔ شما از این افاضات، کمک به نیازمندان هست؛ از خودتون شروع کنید. طلا و خونه و ماشین و لباس و تلفن‌همراه و … خودتون رو صرفِ این عزیزان کنید و اعلام کنید. نیتِ ریا نداشته باشید ریا هم نمی‌شه و به نوعی فرهنگ‌سازیه. • چهارماً قبل از این‌که خیّرینِ امروز رو به ناحق متهم و قضاوت کنید؛ سراغِ یقه‌گیریِ افرادی برید که در همین مملکت پَروار شدن؛ و در بزنگاه‌ها به همین مملکت پشتِ پا زدن. اون افرادی که در ماه‌هایِ محرم و صفر از هیچ دُرّ پراکنی‌ای دریغ نمی‌کنن و معتقدن باید پولِ نذری‌ها و هیئت‌ها رو صرفِ فقرا کرد؛ اما وقتی از خودشون می‌پرسی «چرا بجایِ این‌که این‌همه خرجِ لمینتِ دندون‌ سگت کنی و عکسش رو هم منتشر کنی؛ به فقرا نمی‌رسی؟» لا به لایِ توییت و ریتوییت‌هایِ صفحه‌شون محو می‌شن. این‌ها از بدیهیاته. بعد از درکِ این بدیهیات؛ گوش دادن به این صوت هم پیشنهاد می‌شه؛ که «چرا به محورِ مقاومت کنیم می‌کنیم؟»

یکی برلیـن است و دیگری کانادا. حالا یحیی یک نماد است و راهِ او یک آرمان. زنده‌تر از همیشه. عجب قصه‌ای‌ست این قصّهٔ پرشکوه و نامیرایِ مقاومت. یحیی زنده‌ست و در میانِ آزادگانِ جهـــان تکثیر می‌شود؛ این ارادهٔ خداست. چه کسی می‌تواند جلویِ ارادهٔ حق را بگیرد؟ •یهود گفتند: «دستِ خدا بسته‌ست!» دستانِ خودشان بسته‌ باد…

سورهٔ محترم مائده. آیه ۶۴.

از این کارِ خیر «۴۰ سهم صدتومنی» باقی‌مونده؛ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَات.

راست گفت محمود دولت‌آبادی؛ دل و جُراتِ «مَــرد» از «چَشمهــایش» نمایان می‌شود‌.

اومبرتو اکو می‌گوید؛ «رسانه‌هایِ اجتماعی به انبوهی از احمق‌ها اجازه داده‌ مثلِ دانشمند‌ها صحبت کنند.» مصداق‌ش همین است. عده‌ای ساده‌لوح [خوشبینانه عـرض می‌کنم. تکلیفِ بدبینانه‌اش را دستگاهِ قضایی روشن کند] این روزها شده‌اند شیپورچیِ دشمن؛ هرچه که به دستشان می‌آید بنامِ تحلیل به خوردِ مخاطب می‌دهند و مخاطب هم می‌گوید که به‌به! فلانی اظهارِ فضل کرد. گفتند خون از دماغِ خاندان هنیه نیامده؛ دیدند بیش از ۶۰ تن از خانواده‌اش شهید شدند. گفتند نصرالله به ایران فرار کرده؛ دیدند در خطِ مقدم نبرد با صهیونیست‌ها ۸۵ تُن بمب بر سرش آوار کردند. گفتند آن سردارِ ایرانی که در کنارِ سیدحسن‌ بود،کو؟! پس پیکرش کجاست؟! دیدند پیکرش را دورِ حرم اباعبدالله و امیرالمومنین و امام‌رضا طواف دادند. گفتند سردار قاآنی کجاست؟! نبودن‌ش مشکوک است! نکند جاسوس است؟! دیدند شبانه‌روزی در حالِ جهاد است و در تشییعِ پیکر شهید نیلفروشان حاضر شد. گفتند سنوار طراحِ اصلی طوفان‌الاقصی بوده! پس جاسوس است. دیدند چه حماسه‌ای‌ آفرید؟ در غربت و تنهایی؛ با یک دست! با‌شکوه شهید شد.حالا نوبتِ کیست؟! چرا هِی از «اشتباه» خط می‌گیرید؟ چرا مُدام در اشتباه‌اید؟

خبرنگار تونسی نوشته بود: «نصراللهِ شیعه شهید شد؛ و عده‌ای از سعودی‌ها شادی کردند. السنوار سُنی شهید شد و برخی از سعودی‌ها باز هم خوشحال شدند. خب به ما بگو دینِ پدرت چیست؟ نکند از یهودیانِ خیبر باشد و ما نمی‌دانیم؟» ——————- او این‌ را خطاب به سعــودی‌هایِ بی‌رگِ بی‌غیرت نوشته. اما ما از عافیت‌طلبانی که در دلِ معرکهٔ جهادِ با دشمنانِ دین؛ یک‌گوشه‌ای نشستند و به اسمِ بی‌طرفی؛ لگد به مظلوم می‌زنند این سوال را داریم که در این شرایط که تمامِ جبههٔ باطل به جنگِ تمامِ جبههٔ حق آمده و شیاطین نامِ این نبرد را «جنگِ رستاخیز» می‌گذارند و درحالی‌که مجاهدان از قلبِ مقاومت در گردان جنین پیام می‌فرستند که «به یاریِ خداوند به زودی در قُدسِ شریف جشن خواهیم گرفت و حکومتِ امام‌مهدی(عج) را برپا خواهیم کرد» و فرماندهٔ مجاهدِ حماس- یحیی سنوار- و فرماندهٔ مُجاهدِ حزب‌الله- سیدحسن نصرالله- هر دو از کلامِ مولاعلی(ع) سخن می‌گویند و در برابرِ تمامِ جبههٔ باطل می‌جنگند و به دستِ شیاطینِ عصرِ ما به شهادت می‌‌رسند؛ شما کجایید؟ برنامه چیست؟ قرار است باز هزاران‌هزار نامه فرستاده شود اما مُسلِم تنها بماند؟

در نقطه‌ای از تاریخ ایستاده‌ایم؛ که پشتِ سرمان لشکرِ فرعون است و پیشِ رویمان دریا. آن‌ها که به آن وعدهٔ صادقِ آخرِ این قصّه «ایمان» نداشته باشند؛ همین‌جا «خوف» و «شَک» راهزنِ اعتقاد و اراده‌شان می‌شود و پاهایـشان را سُست خواهد کرد.

همه‌چیزِ زندگیِ مجاهدینِ امّتِ ما،به تنهایی یک نماد است. یک حماسهٔ تمام‌عیار! خانوادهٔ یحیی سنوار در ۱۹۴۸ آواره شده بودند؛ او در کمپِ پناهندگان خان‌یونس بدنیا آمد. شیخ ‌احمد یاسین که حماس را تاسیس کرد؛ ‌سنوار بلافاصله به آن پیوست. در سال ۱۹۸۸ دستگیر شد و به ۴ حبسِ ابد معادل ۴۲۶ سال زندان محکوم شد. ۲۳ سال از عمرش را در زندان‌هایِ اسرائیل گذراند. در سال ۲۰۱۱ در جریان مبادله ۱۰۲۷ زندانی اسیر فلسطینی با یک نظامی اسرائیلیِ اسیر به دست حماس، آزاد شد؛ صهیونیست‌ها می‌گفتند آزادی او بزرگترین اشتباهِ ما بود! بلایِ جان‌شان شده بود. اسرائیل با هدفِ ترورِ او، خانه‌ش را در خان‌یونس شناسایی و بمباران کرد. رسانه‌های عبری مطمئن بودند که او ترور شده؛ اما پس از چند‌روز سنوار در همان محل حاضر می‌شود و خنده‌کنان رویِ مبلِ خانه‌اش عکس می‌گیرد. سال‌هاست دنبال‌ش می‌گردند. صهونیست‌ها او را مغزِ متفکرِ عملیاتِ طوفان‌الاقصی می‌دانند. عملیاتی که فلسطین را برایِ دنیا معنی کرد. ‌گفت «صلح و مذاکره درکار نیست! یا پیروز می‌شویم یا کربلاء رخ می‌دهد؛ والسلام.» پرسیدند از ترور نمی‌ترسی؟ ‌گفت؛ «شهادت به‌دست دشمن اشغالگر برای من بهترین هدیه است؛ ترجیح می‌دهم با گلوله و موشک شهید شوم تا اینکه با کرونا، سکته یا تصادف بمیرم.» صهیونیست‌ها، عافیت‌طلبانِ جهانِ عرب و اَیادی فارسی‌زبانِ صهیونیست به تأسی از اربابان‌شان می‌گفتند سنوار اُسرا را سپرِ بلای خود کرده! هرجا می‌رود چند اسیر را با خود می‌برد تا سپرِ جان‌ش شوند؛ می‌گفتند در تونل‌ها پنهان شده! اصلا در غزه نیست؛ جاسوس است! عادت‌شان است؛ ترورِ شخصیتِ مجاهدانی که هرکدام‌شان یک‌تنه ابلیس‌ها را زمین‌گیر می‌کند. اما او در میدانِ نبرد، با جلیقهٔ جنگی، چفیه‌ای دورِ گردن، خشابِ گلوله بر گلو، با یک‌دست، رویِ زمین و نه داخلِ تونل؛ در یک رویاییِ مستقیم با ارتشِ دشمنِ صهیونیست تا آخرین لحظهٔ زندگی‌ش؛ عزتمندانه جنگید، تسلیم نشد، زانو نزد، شهید شد. همه‌چیزِ زندگی مجاهدین نماد است. تولدشان، زیستن‌شان، رزم‌شان، حرف‌هایشان، تنهایی‌شان، مرگ‌شان و خون‌شان. حماسه است و باشکوه! حماسه‌ را باید روایت کرد. شکوهِ این خون‌ها، چشمِ ابلیس و ابلیسَک‌ها را کور خواهد کرد.

برایِ عزیزانی که می‌خوان برایِ «سردارِ شهید نیلفروشان» نماز لیلة‌الدفن بخونن: شهید عباس نیلفروشان. فرزندِ مصطفی. •کیفیتِ‌نماز: مستحب است در شبِ اولِ قبـر دو رکعت نماز وحشت براى متوفی بخوانند. و دستور آن این است که در رکعتِ اول بعد از حمد، یک مرتبه آیة‏الکرسی و در رکعت دوم بعد از حمد، ۱۰ مرتبه سوره «انا انزلناه» بخوانند، و بعداز سلام نماز بگویند: «اللهم صل‌علی‌محمد و آل محمد و ابعَث ثوابها الى قبرِ فلان‌ابن‌فلان/ بنتِ فلان». بجاى کلمه فلان، اسمِ شهید را بگویند. بهتر است در اولِ وقت؛ بعداز نماز عشا خوانده شود.

دیگر چه توقعی از شهید‌نصرالله دارید؟! شما می‌دانید ریختنِ ۸۵ تن مواد منفجره بر سرِ یک انسان به چه معناست؟ او باید چه چیز دیگری برای شما به ارمغان می‌آورد ای امّتِ اسلام؟ ای امّتِ عرب! او چه چیز بیشتری باید تقدیم‌تان می‌کرد؟! او پسرِ زهرا(س)ست… - شیخ خالد الملا، از علمایِ اهل‌سنتِ عراق. خونِ سیدِ‌ شهید مُجاهــدِ امّت اسلام برکت دارد. شهید با خونِ خود عیارِ وفا را امتحان می‌کند؛ مردانگی به وقتِ ابتلائات شرطِ وفاست؛ وگــرنه «گوشه‌نشینی، بی‌طرفی در میانِ معرکه و ادعا» را که همه بلدند…

اینترنشنال و رسانه‌هایِ فارسی‌زبانِ صهیونیست دارن باهاتون چی‌کار می‌کنن؟ رازِ کنترل افکار عمومی؛ از زبانِ اوباما: «فقط کافیـه که ذهـنِ افراد رو با فاضلابِ خام- آلوده کردنِ افکـار عمومـی با شایعـات و اخبارِ دروغ- پُر کنید! اون‌وقت دیگه بازی تمومه.» - جنگِ روانی بخشی از یک جنگِ تمام‌عیاره و شما بی‌اینکه بخواین نقشِ یک سرباز جنگِ روانی رو ایفا می‌کنید. چطور؟ فردی خبری رو بدونِ صحت و سُقم و از رسانهٔ بدسابقه‌ای مثل اینترنشنال می‌شنوه؛ اونو برای اعضای خانواده بازگو می‌کنه؛ اون‌ها به دوستان‌شون می‌گن، و این زنجیره همین‌طور ادامه پیدا می‌کنه و می‌رسه به شمایی که حتی ممکنه مخاطب مستقیمِ رسانهٔ بچگانه‌ای مثل اینترنشنال هم نباشید! در شایعاتِ مضحکی که دربارهٔ سردار قاآنی منتشر شد؛ از ابتدا همه‌چیز واضح و روشن بود. دشمنی که در مِیدان به بن‌بست رسیده؛ ناچاراً بازویِ جنگ روانی رو تقویت می‌کنه و البته در نهایت هم با طمأنیهٔ حضورِ سردار -در کنارِ انجام ماموریت‌ها- رسوا می‌شه! اما روزانه هزاران شایعهٔ دیگه در حال انتشاره که بخشی از این خطِ جنگ روانی توسطِ افرادِ عادیِ زودباور انجام می‌شه.

سرت سلامت سردار! سردار قاآنی نه برایِ اثباتِ چیزی به اینترنشنال و میدل ایست‌آی و تحلیلگر‌هایِ آبدوغ‌خیاری که ساده‌لوحانه بر اساسِ شایعات این رسانه‌ها تحلیل می‌نوشتن؛ بلکه برایِ بدرقهٔ رفیق قدیمی‌ش- سردار شهید نیلفروشان- امروز حاضر شد، بدونِ هیچ ادعایی! بدونِ هیچ ژستی و بدونِ اهمیت به این مزخرفات. با اراده‌ای محکم و قلبی مطمئن از ادامهٔ راه. و مردم با دیدن‌ش نوای «حیدر حیدر» سر دادن. پیکرِ سردار نیلفروشان دیروز ‌دور ضریح مطهر اباعبدالله و امیرالمومنین طواف داده شد؛ و امروز هم در میدان امام ‌حسین(ع) تهران تشییع شد. درحالی‌که تا قبل‌ش این رسانه‌ها با لودگی این شهید رو به انواع دروغ‌ها متهم می‌کردن و عده‌ای هم در داخل گرچه با نیتی متفاوت؛ اما با بی‌انصافی قلم به تاخت می‌چرخوندن. اما اون با جانِ خودش سال‌ها حضور در خط‌مقدمِ جهاد رو تضمین کرد. اراذلِ فارسی‌زبانِ صهیونیست هیچوقت بابتِ این دروغ‌های شاخ‌دار عذرخواهی نمی‌کنن! وظیفهٔ اونا کاشتنِ بذرِ بی‌اعتمادی؛ دروغ، ترورِ شخصیتی و جنگ روانی در جامعه‌ست. اگه یه‌بار خطِ رسانه‌ایِ سربازهایِ صهیونیستی رو بشناسید؛ دیگه در دامِ این «تله‌های روانی هدف‌دار» نمی‌افتید.

از حقوق‌بشر و انسانیّت و رحم و منشور سازمان ‌ملل و … حرف زدن با این موجوداتِ وحشی؛ مثل اینه که از یه سگِ هارِ قلّاده‌پاره‌کرده بخوای برات سوت بلبلی بزنه! یک صهیونیست در حالِ تمسخرِ شهدایِ فلسطینی‌ که تکه‌هایِ بدن‌شون در کیسه‌هاست…

ساعتِ ۸ امشب| شبکهٔ یک| برنامهٔ جریان. «آیت‌الله میرباقــری» مهمانِ برنامه هستن. حتماً برنامه رو ببینید. صوتِ قسمتِ قبلی هم این‌جاست.

این چند‌ثانیهٔ گفتگویِ اعضای هیئت پارلمانی ایران در حاشیۀ نشست آی‌پی‌یو رو می‌بینید؟ امیرحسین‌ثابتی نوشته: -یکشنبه دکتر‌قالیباف در جمعِ هیات پارلمانیِ ایران در ژنو حاضر شد و نطــقِ مفصل و خوبی در حمایت از فلسطین ایراد کرد. همراه با دیگر نمایندگانِ حاضر به ایشان بابت سفرِ شجاعانه به بیروت خداقوت گفتیم. اما در دنیایِ مجازی بعضی از هوادارانِ این دو‌نفر معتقدن که باید همدیگه رو تیکه‌پاره‌کنن و اصلاً بدونِ تیکه و کنایه و اهانت به هم‌دیگه نمی‌تونن اظهارِ‌فضل کنن. در واقع فحش و توهین و کنایه رُکنِ اساسی «هواداری» در منظومهٔ فکریِ بعضی مجازی‌بازهاست! تازه اگه احیاناً اختلاف‌نظر و نقدی به سیاست‌ورزیِ هرکدوم وارد باشه -بعنوانِ یک مسئلهٔ کاملاً عادی- که دیگه هیچی! ماموریت اینه که از انسانیت ساقط‌شون کنن. دریغ از ذره‌ای درکِ موقعیت.