☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

نمی‌دانم باید دقیقاً چه اتفاقِ دیگری بیفتد که جهان بیدار شود و از بیانه‌نویسی‌ها و محکوم‌کردن‌هایِ فرمالیته و ژست‌های اَدایی و تهوع‌آورِ حقوق‌بشری و سرگرمی‌هایِ حیوانی و دعواهایِ بی‌سر و تَه عبور کند. نمی‌دانم بشر به چه حدی از کثافت می‌تواند برسد که از کنار این صحنه‌ها بی‌تفاوت عبور کند، بخند‌د، بهانه بیاورد تا انسان‌نبودنِ خودش را به رخ بکشد؛ آنقدر حقیر و پَست شود که در فضای‌مجازی عکسِ آب و غذا منتشر کند و زیرش به تو طعنه بزند. نمی‌دانم فربه‌هایِ ذلیلِ امریکا که گنده شدنِ شکم‌هایشان هیچ دلیلی ندارد جز شهوتِ «دوشیده ‌شدن» به دستِ عاملانِ قتلِ تو؛ چطور شب و روز می‌گذر‌انند درحالی‌که تورا فراموش کردند. چطور سرِ سفره‌های چرب و رنگین‌شان می‌نشینند، عیش و نوش می‌کنند، همدست و هم‌پیالهٔ ابلیس‌اند اما خیال می‌کنند تمام کرده‌اند مسلمانی را! و عده‌ای هنوز رویایِ شبیه‌شدن به آنها را دارند… نمی‌دانم یک کیسه آرد، یک کاسهٔ نصفهٔ غذا در شبانه‌روز برایِ چند‌نفر، و حتی یه پوشک برای تو! چقدر برایِ پدر و مادرت حیاتی‌ست. من حتی نمی‌دانم آیا پدر و مادری داری که بی‌صدا برایِ مرگِ تدریجیِ تو اشک بریزند یا نه. نمی‌دانم! شرمنده‌ام…

نمی‌دانم باید دقیقاً چه اتفاقِ دیگری بیفتد که جهان بیدار شود و از بیانه‌نویسی‌ها و محکوم‌کردن‌هایِ فرمالیته و ژست‌های اَدایی و تهوع‌آورِ حقوق‌بشری و سرگرمی‌هایِ حیوانی و دعواهایِ بی‌سر و تَه عبور کند. نمی‌دانم بشر به چه حدی از کثافت می‌تواند برسد که از دیدنِ این صحنه‌ها بی‌تفاوت عبور کند، بخند‌د، بهانه بیاورد تا انسان‌نبودنِ خودش را به رخ بکشد؛ آنقدر حقیر و پست شود که در فضای‌مجازی عکسِ آب و غذا منتشر کند و زیرش به تو طعنه بزند. نمی‌دانم فربه‌هایِ ذلیلِ امریکا که گنده شدنِ شکم‌هایشان هیچ دلیلی ندارد جز شهوتِ «دوشیده ‌شدن» به دستِ عاملانِ قتلِ تو؛ چطور شب و روز می‌گذر‌انند درحالی‌که تورا فراموش کردند. چطور سرِ سفره‌های چرب و رنگین‌شان می‌نشینند، عیش و نوش می‌کنند و خیال می‌کنند تمام کرده‌اند مسلمانی را! و عده‌ای هنوز رویایِ شبیه‌شدن به آنها را دارند… نمی‌دانم یک کیسه آرد، یک کاسهٔ نصفهٔ غذا در شبانه‌روز برایِ چند‌نفر، و حتی یه پوشک برای تو! چقدر برایِ پدر و مادرت حیاتی‌ست. من حتی نمی‌دانم آیا پدر و مادری داری که بی‌صدا برایِ مرگِ تدریجیِ تو اشک بریزند یا نه. نمی‌دانم… اما شرمنده‌ام…

بوریس‌جانسون، نخست‌وزیر سابق انگلیس:

«شاهِ ایران برای خرید تانک‌ ۴۰۰میلیون پوند پرداخت کرده بود، اما ما تانک‌ها رو تحویل ندادیم. بعد از انقلاب همون تانک‌هارو به دیگران فروختیم. مثلا به صدام‌حسین. ما پول داشتیم، تانک‌ها رو هم داشتیم، ما همون شتر رو دو بار فروختیم، این یک‌ روش بریتانیایی کلاسیکه. مثل کاری که با فلسطین کردیم!»

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ خباثتِ بی‌وقفه. در ۱۳۲۰ متفقین به ایرانِ بی‌طرف حمله کردند، رضاخان تبعید و فراری، و ارتش فروپاشید. انگلیس یکی از عواملِ اصلی اشغالِ ایران در جنگ‌جهانی و قحطی‌بزرگ در ایران با چندمیلیون کشته‌ بود. یعنی دومین قحطیِ انگلیسی در ایران. یکبار در جنگ‌جهانی اول، یکبار در جنگ‌جهانی دوم. اما چند‌سال پیش، عده‌ای بعد از باختِ تیم فوتبال ایران در برابر این تیم، پرچمش رو در خیابان‌ می‌چرخوندن. این روباهِ پیر. من بعد دیدنِ این ویدیو، یاد یه چیز‌ دیگه هم افتادم. سردار حاجی‌زاده می‌گفت زمانی می‌شد ما موشک بخریم، اما رهبری مخالف بود. می‌گفت خودتون بسازید! امروز رو می‌دید. که چطور صنایع ‌دفاعیِ ساختهٔ فرزندانِ این سرزمین، دنیا رو متحیر می‌کنه؛ با رهبری در میدان.

بابا وطن امروز با اسلام یکیه… وطن، امروز با اسلام یکی است. اسلامیّت و ایرانیّت متضاد نیستند، یک حقیقتند. هر‌کسی سرباز اسلام شد، از هر ارزشی -از جمله ارزش میهن و وطن- دفاع می‌کند. ــــــــــــــــــــــــــــــــ «ای ایران بخوانِ» رهبری در شبِ عاشورا خطاب به حاج‌محمود کریمی، چیز جدیدی نبود. گرچه مثل همیشه در بهترین موقعیت و با بهترین نتیجه اتفاق افتاد اما جدید نبود. مدت‌ها قبل از کوبیدن بر طبلِ دوگانهٔ بیهودهٔ امّت-ملّت، رهبری پاسخ این نگاه‌های تفرقه‌افکنانه رو داده و در منظومهٔ فکری ایشون، این موضوع ثابت و روشنه. از دفاع‌مقدس ۸ ساله، تا ای ایران بخوانِ دفاع‌مقدس ۱۲ روزه. اما کمتر کسی این مجموعهٔ جامع از وطن‌دوستی و دین‌مداری رو از رهبرِ جمهوری‌ اسلامی، برای مردم روشن کرده. اما شاید یکی از ثمرات جنگ ۱۲ روزه این بود که خیلی‌ها به این حرف امام(ره) رسیدند: اگر کلِ تاریخ را بگردید کسی را پیدا نمی‌کنید که مثلِ سیدعلی خامنه‌ای متعهد به اسلام باشد و خدمتگزار، و بنای قلبی‌ا‌ش بر‌ این باشد که به این ملّت خدمت کند. پیدا نمی‌کنید!

- استاد راجی می‌گه یکی از مهم‌ترین شاخه‌های تبیین، مربوط به شخص و شخصیتِ رهبریه که طبیعتاً خود رهبری به این مورد اشاره نمی‌کنن اما مهم‌ترین شاخهٔ این موضوعه. واقعاً حیفه که وقت ‌و پتانسیلی رو که می‌شه صرفِ شناخت هرچه بیشترِ این مَرد و جهان‌بینی سیاسی، اجتماعی‌ و عقبهٔ اعتقادی‌اش کرد؛ صرف دعواها و اختلافاتِ سطحی‌ کنیم. شاید اگه بینش و منظومهٔ فکریِ رهبری در‌ موارد مختلف برامون روشن بود؛ این دعواها و کل‌کل‌های ناتمام دامن‌گیر جریانات سیاسی مختلف نمی‌شد! خبری امروز خوندم این بود که وزیر جنگ اسرائیل مجدداً در یک گستاخی، رهبر انقلاب رو تهدید کرده. آیا این تهدید برای ما -و فعالینِ مجازی- انقدر عادی شده؟ بجایِ سرگرم ‌شدن با این دعواهای سطحی، نمی‌شد یک موج اعتراضی رسانه‌ای و مجازی راه انداخت؟ یا کسی قرار نیست پاسخ این یاوه‌گویی‌ها رو بده؟ وقتی در پاسخ به تهدیدی که ترامپ کرده بود؛ یک‌نفر تو ایران متقابلاً از ادبیات تهدید استفاده می‌کنه یه تعداد از فعالین‌سیاسی سریعاً اعتراض می‌کنن که ای وای امنیت‌ملی به خطر افتاد! وقتی بزرگ‌ترین رهبر سیاسی و مذهبی در جهان اسلام رو حتی صرفا زبانی تهدید می‌کنن؛ امنیتِ ملی به خطر نمیفته؟ این فعالین جناحی و سیاسی، بر سر چنین چیزی دعوا نمی‌کنن؟ واقعاً اولویت‌بندی‌ و ضرورت‌شناسی حلقهٔ مفقودهٔ ماست!

سرمایه‌ای به اسمِ «آیت‌الله خامنه‌ای» این یادداشت رو حتماً بخونید. .

وقتی اولویتِ سازندهٔ یک سناریو‌‌ی خیالی‌ دیده‌شدن باشه و ذهنیت‌ مخاطب براش فاقدِ ارزش و اولویت باشه، اینجاست که بیننده داده‌هایِ تحلیلی-تاریخی ذهنش رو براساسِ این سناریوهای فانتـزی می‌سازه؛ نه براساسِ مطالعه مبانیِ واقعیِ تاریخی!برای همین وقتی ازش می‌پرسی منبعِ فلان حرفت چیه؟ می‌گه سکانسِ فلان سریالِ «تاریخی». درحالی‌که اون اثر در خوش‌بینانه‌ترین حالت، یک «تحـریف تاریخ» با چاشنیِ فانتزی‌های مثلاً عاشقانه‌ست. تقلیلِ بزرگ‌ترین انقلاب مردمی ایران به چند سکانسِ مناسب ویو، جفای بزرگی در حق تاریخه. انقلابی که میشل‌فوکو می‌گه نه تنهـا اَفیونِ توده‌ها نبوده، بلکه «روحِ یک جهانِ بی‌روح» بوده. و بیانگذارش رو اینطور توصیف می‌کنه: «شخصیتِ خمینی پهلو به افسانه می‌زند. امروز هیچ رئیس دولتی و هیچ رهبر سیاسی، حتی به پشتیبانی همهٔ رسانه‌های کشورش نمی‌تواند ادعا کند که مردمش با او پیـوندی چنین شخصی و چنین نیرومند دارند.» چه حماقتی که بنای ذهنی‌ت رو بر اساسِ توهّمات و فانتزی‌های سریالی بسازی! چون با اولین خشتِ کج، دیوار تحلیل‌هایِ آینده‌ت هم تعریفـی نخواهد داشت.

«به شما قول می‌دهم؛ چنانچه با همان نیتِ روزهایِ نخستین قیام شمشیر بزنید، پیروزید و بر دشمنِ مزور غلبه می‌کنید.در میانِ شما هستند کسانی‌که احیاناً قصدِ ‌تسلیم دارند. من بیعتم را از ایشان بر می‌دارم و اتمامِ‌حجّت می کنم. تزویر به شما امان می‌دهد تا مقاومتتان را بشکـند، پس از غلبـه شک نکنید؛ گردنتان را خواهد شکست.» - مختارنامه - دیالوگِ مختار- قبل از شهادت.

«در میانِ شما هستند کسانی‌که احیاناً قصدِ ‌تسلیم دارند. من بیعتم را از ایشان بر می دارم و اتمامِ‌حجّت می‌کنم. تزویر به شما امان می‌دهد تا مقاومتتان را بشکـند، پس از غلبـه شک نکنید؛ که گردنتان را خواهد شکست.» - مختارنامه - دیالوگِ مختار- قبل از شهادت.

«در میانِ شما هستند کسانی‌که احیاناً قصدِ ‌تسلیم دارند. من بیعتم را از ایشان بر می دارم و اتمامِ‌حجّت می کنم. تزویر به شما امان می‌دهد تا مقاومتتان را بشکـند، پس از غلبـه شک نکنید؛ که گردنتان را خواهد شکست.» - مختارنامه - دیالوگِ مختار- قبل از شهادت.

«آن‌روز که با سیاست دشمن را عقب می‌راندم؛ متهم نبودم که کذّابم، ساحرم، خون‌ریزم. متهم نبودم بد دینم. امروز فقط با ایستادنِ رو در رو می‌توانم تهمت‌هایی را که به من بسته‌اند را پاک کنم.» - مختارنامه - دیالوگِ مختار- قبل از شهادت.

- این عادتِ همیشگیِ انداختنِ بار پاسخگویی نسبت به کم‌کاری و سوءمدیریتِ خودشون روی گردنِ بقیه! مثلِ همیشه. یه روز گردنِ شعارهای روی موشک، یه روز رئیسی، یه روز جلیلی، یه روز تقصیرِ فلان قانونِ خوبِ مجلسه، یه روز توصیهٔ فرانچسکو! خیلی اتفاقی مواقعی که خودشون مسئولیت داشته باشن، «هُپ» می‌شن. بجای دور زدنِ مسئولیت‌پذیری و جا‌ خالی‌دادن‌هایِ همیشگی جهتِ عدمِ پاسخگویی؛ با بقیه که برای کمک به موفقیتِ شما در راستایِ منافع ‌ملی، امروز نجیبانه در برابرِ این ضعفِ مدیریتی فاحش سکوت کردن و همکاری می‌کنن و به سیاقِ بی‌اخلاقی‌هایِ رایجِ خرده‌رسانه‌-مجازی‌هایی که دروغ‌بافی و لجن‌پراکنی عادتشونه رفتار نمی‌کنن؛ «وفاق» کنید، افکار عمومی رو منحرف نکنید، مسئله رو بپذیرید و بالاخره یک «کارشناس» برای مسائل پیدا کنید.

«هفت تکلیفِ راهبردی.»♥️

«نام تمامِ کسانی که به پدرم تهمت زدند در خاطرم هست و اگر پدرم هم آن‌ها را ببخشد، من نخواهم بخشید…» این حرفِ فرزندِ شهیدِ بزرگوار فریدون عباسی، دانشمند هسته‌ایه که در حملهٔ اسرائیل به شهادت رسید. می‌دونستید به ایشون که یکی از دلسوزترین افراد برای صنعتِ هسته‌ای بود؛ تهمتِ جاسوسی می‌زدن؟ همون‌هایی که خطِ تخریب خیلی از افـرادِ دلسوزِ دیگه رو هم جهت‌دهی می‌کنن، تخریبِ شهید‌رئیسی، تهمتِ جاسوسی به یحیی‌سنوار و … که کماکان برخوردی باهاشون صورت نمی‌گیره. ترورِ شخصیت مقدمهٔ ترور فیزیکی‌ست. همیشه بوده. شما رو نمی‌دونم اما اگه من بعنوان یکی از اعضایِ جامعه -که در این جنگِ روانی آسیبِ فراوان دیده- حقـی داشته باشم؛ من هم این افـراد رو هرگز حلال نخواهم کرد.

…

«در پیروی از ولایت‌فقــیه و امام خامنه‌ایِ عزیز، عمل خالصانه، کسبِ بصیرت، مبارزهٔ بی‌امان با استکبار در راسِ آن امریکای جنایتکار و رژیم کودک‌کشِ اسرائیل، لحظه‌ای درنگ نکنید و دشمنیِ دشـمنان را جدی بگیرید.»

امضاء؛ امیرعلی‌حاجی‌زاده سـربازِ سیدعلــی.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ بخشی از وصیت‌نامهٔ سردار حاجی‌زاده که هنوز نوشتنِ عنوان «شهید» قبلِ اسمش، برام سنگینه. و نامِ خامنه‌ایِ‌عزیز، که فصلِ مشترک وصیت‌نامهٔ قهرمانان نامیرایِ عصـر ماست. از حاج‌قاسم و سیدحسن، تا امیر‌علی حاجی‌زاده..

یادم میاد وقتی شهید‌رئیسی برای اون سخنرانیِ معروف و عالی به سازمان‌ملل رفت، در برابرِ جنایات و تهدیداتِ امریکا و اتهامات بی‌اساسی که امریکا به مسئلهٔ هسته‌ایِ ایران وارد می‌کرد از یک عبارت فوق‌العاده استفاده کرد که بعد از اون توی بیشتر موارد منم ازش استفاده می‌کنم. گفت «امریکا، تنها مجرمِ اتمیِ جهان!» چنین عبارتی، در واقع پاسخِ همهٔ اتهامات بی‌اساس امریکا نسبت به خطرناک بودنِ صنعت هسته‌ایِ ایران، تنش‌آفرینی ایران در منطقه و ادعایِ دلسوزی‌ امریکا برای حقوق‌بشر بود. امریکا تنها مجرمِ اتمی جهان! که برای اولین‌بار از سلاح اتمی علیه ملت‌ها استفاده کرد و حالا با ادعای احمقانهٔ غیرصلح‌آمیز بودنِ هسته‌ای ایران، به تاسیسات هسته‌ای ما حمله کرد و مدام داره این ادعا رو هم تکرار می‌کنه. این جمله از سخنرانی شهید رئیسی در سازمان‌ملل رو هم بخونید:

«آمریکا باید با اعتمادسازی اثبات کند که دارای حسن‌نیت است و ارادهٔ واقعی برای عمل به تعهداتِ خود و نهایی کردنِ مسیر را دارد.»

صحیح، منطقی، پرسش‌گرایانه و در موضعِ قدرت. دلیل هم داره. چون اونی که به تعهداتش عمل نکرد و حتی به همون میز مذاکره هم احترام نذاشت و قائل به هیچ گفتگویی هم نیست، امریکاست، نه ما. حالا که امریکا وسط مذاکرات به ما حملهٔ نظامی کرده و گزافه‌گویی‌هاش ادامه‌داره، قطعاً این موضع باید صریح‌تر بیان بشه.

این ترامپ بود که با نتانیاهو تبانی کرد تا به ایران حمله کند، این‌گونه است که شما حقیقت را تحریف می‌کنید. نباید مرا دعوت کنید، چون به‌راحتی افشا می‌شوید! ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ در مصاحبه‌ با یک طرفِ خارجی، کمتر کسی رو مثل دکتر مرندی دیدم که در برابرِ یک «بازجوییِ رسانه‌ای» موفق عمل کنه. این بخش از مصاحبه با اسکای‌نیوز رو ببینید. مصاحبه‌شونده باید بلد باشه چطور توپ رو به زمینِ مصاحبه‌کننده‌ای که خودش رو در جایگاه بازجو فرض کرده بندازه، باید بلد باشه چطور ورق رو برگردونه و از موضع تهاجمیِ طرف علیه‌‌ش استفاده کنه. به ویژه وقتی کشورش مورد تهاجمِ نظامیِ کشورِ طرف قرار گرفته! بدیهیه که افراد با یک هدفِ‌خاص به این مصاحبه‌ها دعوت می‌شن، و اگه در جایگاه اتهامی قرار بگیرن و این‌طور برداشت بشه که تلاش در اثبات و توجیهِ خودشون و سیاست‌هایِ مُتقنِ خودشون دارن، فقط طرف مقابل رو به هدفش می‌رسونن. درحالی‌که شاید بازتابِ داخلی این قبیل مصاحبه‌ها از بازتاب خارجی‌ش مهم‌تر هم باشه.

- فرهیختگان نقدِ خوبی رو دربارهٔ مصاحبهٔ عراقچی با فاکس‌نیوز نوشته. بعد از دیدن بخش‌هایی از مصاحبه، نکات مثبتـی رو هم در مصاحبه دیدم، مثلِ غیرقابل مذاکره بودن حق غنی‌سازی و تاکید بر تقویت توان موشکی. اما این‌ موارد قابل‌نقد کاملا دیده می‌شد؛ کمااینکه من بعنوان مخاطبِ‌ عمومی «در‌جایگاهِ اتهامی بودنِ» طرف ایرانی رو در این مصاحبه احساس کردم. مصاحبه‌ای که مثل مصاحبه با پزشکیان شبیه به یک بازجویی رسانه‌ای بود! و طبیعتاً تو این موقعیت توقع می‌رفت بعنوان نمایندهٔ ‌کشوری که مورد حملهٔ‌نظامی یک کشورِ «همیشه ‌متجاوز» قرار گرفته؛ پاسخ‌هایی غیرِ توجیهی و طلبکارانه وجود داشته باشه، نه توضیحاتی شبیه دفاعیاتِ متهـم در یک بازجوییِ رسانه‌ای! وقتی دشمن حرف از حملهٔ مجدد به تاسیساتِ‌هسته‌ای می‌زنه؛ پاسخ‌های منفعلانه و توجیهیِ شما در برابرِ یک تهدیدِ ‌واضح، چطور می‌خواد مقابله با این تهدید در عرصهٔ عمومی رو مخابره کنه؟ پیشنهاد می‌کنم کاملش رو در سایت بخونید.

وضعیتِ زندگی و زنده‌ماندن آدم‌ها در غزه انقدر وحشتناکه که قابل‌توصیف با هیچ کلمه‌ای نیست! این گرسنگی دادنِ عمدی، یک ابزار کُشتار توسط اسرائیله و بیانیه‌نویسی‌ها هم دردی دوا نمی‌کنه… نمی‌دونم باید چه کرد! اما دوتا خیریهٔ معتبر برای کمک به غزه دیدم که حتماً شما هم دیدید، اما باز هم معرفی می‌کنم... یکی «ایران همدل» که تحتِ‌نظر دفتر رهبر‌انقلاب اداره می‌شه. یکی هم «خیریهٔ خدیجه‌الکبری(س)». اقای احمد اثنی‌عشران مدیریتِ خیریه هم نحوهٔ کمک‌رسانی‌ رو در شبکهٔ افـق توضـیح دادند. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ وقتی گرسنگی‌دادن ابزارِ دشمنه؛ باید در حد وُسع باهاش مقابله کنیم…