Don't join

سعدی‌‌خوانی ز دست رفتن دیوانه عاقلان دانند که احتمال نمانده‌ست ناشکیبا را در این بیت، چقدر بازی زبانی جذابی اتفاق افتاده. در مصرع اول از ز دست رفتن گفته شده و در مصرع دوم، موسیقی فعل نمانده‌است بگونه‌ای‌ است که نماندست تلفظ می‌شود نمان‌دست یا نماند دست را به گوش ما می‌رساند. و پشت‌بندِ این بیت می‌رسد به بیت: گرش ببینی و دست از ترنج بشناسی روا بود که ملامت کنی زلیخا را یعنی هم‌چنان سعدی، دست را رها نکرده و چنان به از دست رفتن واقف است که اگر احیانا دستی را که در بیت قبل رفت و نماند، دیدی، آن هم کجا؟ در مجلس زلیخا. و دست خودت را شناختی و آگاه بودی و تشخیص دادی، به مراتب عشق باید شک کرد. و بعد می‌آید به بیت بعد: چنین جوان که تویی برقعی فروآویز و گرنه دل برود پیر پای برجا را می‌رسد به پا. و این اجرای از دست رفتن محض در فرم شعر است. #سحر_هادیان @hadian_sahar