SevenHells

سعی کردن برای تغییر دادن کسی که نمیخواد تغییر کنه با اختلاف زیادی بیهوده تر از آب در هاون کوبیدنه.

میگوید من از آن آدم های دزدی نیستم که پست های بقیه ی کانال ها را بدزدم، اما وقتی ندانم نویسنده ی متن کیست، ناچارا بدون ذکر منبع کپی میکنم. با این استدلال و با وجدانی آسوده، صبح تا شب توی چنل هایی که نویسنده هایش را نمیشناسد میپلکد و پستکشی میکند.

اعتراف میکنم در تمام مدتی که گذشت، سعی کردم شاد باشم و شاد بمانم و دیگران را شاد کنم، ولی حقیقت این است که شادی انرژی میبرد عزیزم. امروز، روزی بود که از هم پاشیدم. امروز روزی بود که بغض گلویم را به درد آورد و تسلیم شدم و گریه کردم و گریه کردم و گریه کردم و گریه کردم. دوری ات سخت است عزیزم و تا اطلاع ثانوی من دارم از درد بی تو بودن تمام میشوم. خودت را برسان.

Let's tap dance :D

چرا آدم باید انقدر تلاش کنه و بخواد خودش رو از پایین ترین نقطه برسونه به جایی که بیشتر مردم آرزوشو داشته باشن ولی دستشون نرسه؟ فکر کنید زمان برای همه متوقف میشه به جز شما. و بهتون یه لامبورگینی میدن. حالا شما میتونین کل روزو توی لامبورگینی بشینین و از زندگیتون لذت ببرین در حالی که میدونین هیچکی شما رو وقتی پشت فرمون نشستین نمیبینه. آیا به لذتی که انتظارشو داشتین میرسین؟ فکر نمیکنم. بخشی از لذت بردن از چیزای ارزشمند اینه که بتونین به دیگران نشونش بدین. اما میخواین دل کسیو بسوزونین؟ چیزی که دیگران نتونن داشته باشنش چه بخواین چه نخواین دلشونو میسوزونه. نمیگم تلاش نکنین و یه بدبخت باشین که هیچی نداره. ولی وقتی به جایی میرسین که دیگران نمیتونن به راحتی ببیننتون و به چشم یه آدم عادی بهتون نگاه نمیکنن، چیز جدیدی رو به داشته هاتون اضافه کردین. تنهایی.

Sometimes no one understands, even the ones who used to...

چی میشد توی یک مزرعه زندگی میکردم و با دامن پفی میرفتم شهر و وقتی میخواستم سوار دوچرخه م بشم به همسایه م میگفتم روزت خجسته و اونم برام دست تکون میداد و پیپ میکشید؟

مدت خیلی زیادی هر جا رفتم گفتم تنهایی اونقدرا هم مسئله ی وحشتناکی نیست و آدم خودش به تنهایی هم میتونه خوشحال باشه همیشه. خب من چرت گفتم. بعد یه مدت تنها بودن، دیگه نمیشه خوشحال بود. فقط میشه تنها بود.

وقتی کسی رو میبینم که میگه دلتنگه، حس میکنم دلتنگیش مثل من نیست. انگار دلتنگی با بقیه احساسا فرق میکنه، هر کس دلتنگی منحصر به فرد خودشو داره. مثل اثر انگشت. واسه هر کسی که دلتنگ بشی یه جوره. توی هر رابطه ای یه جوره. واسه هر آدمی یه جوره...

همسایه ی ما اینجوریه که تا بچه ش میزنه زیر گریه، بچه شو رو دستاش بلند میکنه میگیره دم پنجره ی اتاق من، میگه آفرین مامان‌. بلند تر گریه کن. از انتهای وجودت فریاد بزن.

کاش من همه بودم، با همه پول ها لباس میخریدم... و یه کمد گنده برا لباسا البته.

از خواب دیروزم فقط یادم میاد یکی به یکی دیگه داشت میگفت «محدثه؟ همین محدثه؟ تورو خدا؟ نگووووو.» هنوز استرس دارم بابام بفهمه. معلوم نیست تو خوابم چه غلطی کردم.