التماس تفکر

همگی ما از دنیا، شرایط زندگی و نیز از کسانی که به آنها اعتماد کرده‌ایم زخم خورده‌ایم. اگر کسی مورد خیانت واقع شده باشد، اعتماد کردن برایش سخت خواهد شد. تجربهٔ عمیق خیانت منجر به پارانویا، یعنی تعمیم فقدان می‌شود. یعنی ممکن است از یک گربه خاطره بدی داشته باشیم و این خاطره را به تمام گربه‌های دنیا تعمیم دهیم. یا با یک رابطه خاطره و اندوه و آسیب سنگینی دریافت کنیم و این را به تمام روابط دنیا تعمیم دهیم. یا دچار الگوی "پیش‌گویی صادقانه" می‌شویم به این معنی که با هرکسی رابطه برقرار کنیم، خیانت را تکرار می‌کند و تأییدی بر این الگوی ذهنی ما می‌گردد. و یا از صمیمیت از دیگران اجتناب می‌کنیم. بخشش تنها حرکتی است که می‌تواند ما را از زنجیرهای گذشته رها سازد. بخشش خیانت گذشتگان و بخشش اشتباهات خود. ما بایستی از زخم‌هایمان درس بگیریم، امّا اگر این کار را نکنیم آنها به صورتی دیگر و در جایی دیگر تکرار می‌کنیم. پیام از دست دادن عزیزان و اندوه خیانت آن است که ما نمی‌توانیم به چیزی بچسبیم و وجود هیچ چیز و هیچ کس را بدیهی فرض کنیم و مهم‌تر این که نمی‌توانیم از آن درد شدید اجتناب ورزیم چون بخشی از سفر زندگی هستند. مرداب روح جیمز هالیس @mmoltames