3imar سیمار

‍ ...

ما هم همینطور رفیق! سخ

نگوی نچسب دولت با دار و دسته، هلک و هلک راه افتاده‌اند به سمت جنوب کشور که مثلا از قول رییس‌جمهور پیام «خدا قوت» برای اهالی ببرند. چیزی که حسابش را نکرده بودند اما، واکنش خنثی و رخوت‌زده این آدم‌ها بود؛ کسانی که به رزق حلال آراسته‌اند، نان از آب می‌گیرند و بر خلاف مهاجرانی و اطرافیان، نیازی به مجیزگویی و تملق ندارند. حضرات به اشتباه گمان می‌کنند مردم این سرزمین همان پنج درصدی هستند که صبح تا شب در صداوسیما به تصویر کشیده می‌شوند و دل به دل این قمیش‌ها می‌دهند؛ غافل از آن که انبوه ایرانیان، سال‌هاست از همه چیز بریده‌اند. آنها در سوگ رویاهای جوانی پیر شدند و همه عمر در حسرت یک زندگی معمولی سوختند، در کشور خودشان شهروند درجه دو بودند و هر روزشان دریغ از دیروز شد. چرا جنوبی‌ها؟ خدا قوت به خودتان که به جای رشد و رفاه و رونق، رنج و عذاب و محنت آوردید. خوب تماشا کنید؛ صورت سرد صیاد، حس و حال همه ماست. صدای این سکوت، بلندتر از همه فریادهاست؛ بلندتر از جیغ‌های بیست‌وچهار ساعته تلویزیون چهل هزار میلیاردی‌تان، بلندتر از جلدهای سری دوزی شده ده‌ها روزنامه بی‌مایه و رانتخوارتان، بلندتر از توییت‌های کپی- پیستی لشکر سایبری‌تان، بلندتر از نطق کارمندهای غیررسمی‌تان در آن همه شبکه ریز و درشت ماهواره‌ای که مثلا مال یک جای دیگرند، اما در عمل شعبه برون‌مرزی صداوسیما هستند و همین حرف‌ها را با چهار لاخ موی عریان و پاپیون و کراوات تکرار می‌کنند. همه ثروت‌مان را شما برداشته‌اید و محروم‌تر و محدودتر از آنیم که تلویزیون خودمان را داشته باشیم. رسانه ملی ما، شاید همین نگاه خسته و بیزار هموطن جنوبی باشد که هزاران بار تقدیم‌تان. #رسول‌_بهروش @simar50