حــرفــــ دل

باید اینو میفهمیدم، که تهش خودم میمونم و خودم ، به امید بقیه آدما بخوام بمونم ، یه روز به خودم میام میبینم از همه متنفرم، چون اونی نبودن که من فکر میکردم و حس میکنم دیگه هیچ کس نمیتونه اون آدم باشه که من تو ذهنم ازش ساختم!!!! @gitmit

من آنقدر بزرگوار نبودم که از اهانت‌ها بگذرم، امّا سرانجام فراموش می‌کردم... و آن‌که گمان می‌برد از او بیزارم مبهوت می‌شد. آن‌گاه که می‌دید لبخندزنان به او سلام می‌کنم، غافل از این‌که علتِ رفتارم ساده‌تر از این حرف‌ها بود حتی نامش رافراموش کرده بودم... @gitmit

پائولو کوئیلو توی کتاب"انسان جدید، زندگی جدید" یه توصیه خیلی ارزشمند به مایی که همه ی وجودمون رو برای یه سری از آدما میزاریم که هیچوقت نفهمیدن و مدام خودمون رو بخاطرشون آزار میدیم میکنه و میگه : بسیار مهم است که بگذارید بعضی چیزها از بین بروند. خودتان را از آنها رها سازید و از دستشان خلاص شوید. منتظر نباشید تا قدر تلاش هایتان را بشناسند و عشق تان را بفهمند. دَر را ببندید، آهنگ را عوض کنید، خانه تکانی کنید، گرد و غبارها را بتکانید، از آنچه هستید دست بردارید و به آنچه که واقعا هستید روی آورید... @gitmit

براتون کسیو ارزو میکنم که: حامی باشه کسی که بتونید بدون ترس از قضاوت همه چیو بهش تعریف کنید! کسی که هیچوقت بهتون حس ناکافی بودن نده! کسی که جوری نگاهتون کنه انگار خوشگلترین موجود دنیایید! کسی که روزای خوب و‌ بد همیشه پیشتون باشه... کسی که پناهگاه باشه، کسی که وقتی دنیا آوار میشه رو سرتون بگید خداروشکر که دارمش! کسی که اگه کار اشتباهی کنید، اولین نفر به اون زنگ بزنید. کسی که بودنش بیارزه به نبودن همه. @gitmit