کانال اختصاصی عبدالله رمضان زاده (دغدغه)

📝📝📝بررسی پراکندگی جغرافیایی و ترکیب مدارس رتبه‌های برتر کنکور ۱۴۰۵؛ سهم مدارس دولتی عادی از رتبه های برتر کنکور ۷٫۹ درصد است ✍🏻آوش: بررسی نوعِ مدرسه ۳۸ نفر از ۴۰ رتبه برتر نشان می‌دهد حدود ۶۳ درصد از آنها دانش‌آموز سمپاد بوده‌اند، حدود ۲۶ درصد در دسته‌ای شامل مدارس دولتی عادی، نمونه دولتی و شاهد قرار گرفته‌اند و حدود ۱۱ درصد نیز از مدارس غیردولتی آمده‌اند. ✅اما برای فهم وضعیت مدرسه عادی، باید عدد ۲۶ درصد را باز کرد. این گروه شامل ۱۰ دانش‌آموز است که شش نفر از مدارس نمونه دولتی، یک نفر از مدرسه شاهد و فقط سه نفر از مدارس دولتی عادی هستند. بنابراین، سهم مدرسه دولتی عادی از ۳۸ رتبه بررسی‌شده، حدود ۷٫۹ درصد است؛ درحالی‌که نمونه دولتی‌ها به‌تنهایی حدود ۱۵٫۸ درصد و مدرسه شاهد حدود ۲٫۶ درصد سهم دارند. ✅در نقشه جغرافیایی، تهران با ۲۱ رتبه از ۴۰ رتبه، سهم ۵۲٫۵ درصدی دارد. این سهم از مجموع سهم تمام شهرهای دیگر بیشتر است و دو رتبه ریاضی، چهار رتبه تجربی، شش رتبه انسانی، هر پنج رتبه هنر و چهار رتبه زبان‌های خارجی به داوطلبان شهر تهران رسیده است. ✅اما تمرکز در پایتخت، در همه رشته‌ها شدت یکسانی ندارد. سهم تهران در ریاضی ۲۰ درصد، در تجربی ۴۰ درصد و در انسانی ۶۰ درصد است. ✅این عدد در زبان‌های خارجی به ۸۰ درصد و در هنر به ۱۰۰ درصد می‌رسد و بنابراین، عبارت کلی «نیمی از برترین‌ها تهرانی‌اند» تفاوت مهم میان گروه‌ها را پنهان می‌کند؛ در بعضی رشته‌ها امکان حضور شهرهای دیگر بیشتر بوده و در بعضی، صدر جدول تقریباً به پایتخت محدود شده است. ✅در کنار تمرکز تهران، مازندران الگوی متفاوتی دارد. شمارش فهرست نشان می‌دهد این استان شش رتبه از ۴۰ رتبه، معادل ۱۵ درصد، را به دست آورده است؛ پنج رتبه در ریاضی و یک رتبه در انسانی. عدد چهار رتبه که در یکی از گزارش‌ها آمده، با اسامی درج‌شده در همان متن سازگار نیست. ✅در نتیجه، نیمی از ۱۰ رتبه نخست ریاضی از سه شهر مازندران آمده‌اند. قائم‌شهر در مجموع سه نماینده، آمل دو نماینده و بابل یک نماینده دارد. این حضور نشان می‌دهد تمرکز موفقیت در پایتخت، در همه رشته‌ها به یک شکل تکرار نشده است. ✅مدارس غیردولتی یا غیرانتفاعی، اما مطابق درصدهای گزارش، حدود چهار نفر از ۳۸ رتبه بررسی‌شده را در اختیار دارند؛ سهمی نزدیک به ۱۰٫۵ درصد که به‌صورت گرد‌شده ۱۱ درصد اعلام شده است.این میزان از سهم مدارس عادی بیشتر است، اما فاصله زیادی با سمپاد دارد. ✅در ترکیب جنسیتی فهرست، ۲۳ رتبه به پسران و ۱۷ رتبه به دختران رسیده است؛ به‌ترتیب ۵۷٫۵ و ۴۲٫۵ درصد سهم دختران و پسران است اما این نسبت کلی، تفاوت رشته‌ها را می‌پوشاند. ✅در ریاضی و تجربی، در هر گروه ۹ نفر از ۱۰ نفر نخست پسر هستند و در مقابل، هر پنج رتبه هنر به دختران رسیده و در زبان‌های خارجی نیز چهار نفر از پنج نفر نخست دخترند. در انسانی، دختران شش رتبه از ۱۰ رتبه را در اختیار دارند. https://avash.ir/n/WaQ @emtedadnet

🔞تصاویر جدید و دهشتناک جنایت #مدرسه_میناب 🚨 #هشدار ویدئو بسیار دلخراش است 🎥فیلم منتشرشده برای نخستین‌بار از قربانیان مدرسه میناب، نشان‌دهنده اجساد با آسیب حرارتی بسیار شدید و سوختگی‌های عمقی گسترده است. ♨️بر اساس مشاهدات اولیه، بافت‌های نرم در بخش‌های قابل‌توجهی دچار سوختگی حرارتی شدید و تغییرات شدید ناشی از دمای بالا، فرآیندهای شناسایی و بررسی‌های دقیق کالبدشناسی را با محدودیت‌های جدی مواجه کرده است. #جنایت_آمریکایی_صهیونی ✅ @ahzab_online

‘We were praying for her to faint’.⁣ ⁣ Orthopedic surgeon Mark Perlmutter recounts amputating the leg of a five-year-old girl in Gaza without anaesthesia after supplies ran out during Israel’s genocidal war. He says doctors sang to her as she remained awake through the procedure. @AliNikjooneveshteha

احساس داغ بی‌پناهی محمد جواد کاشی بانوی زیبا اما پریشان ایران پا به ماه است. همه در انتظار یک زایش تازه‌اند. شیطان یا فرشته؟ کدام را باید انتظار کشید؟ علائم متعارضی از چهره این بانو مشاهده می‌شود. اشتیاق و ترس توامان روان و جان ایرانیان را تحت تاثیر قرار داده است. موتور سیکلت یک پیک موتوری آتش می‌گیرد. راننده‌ای که از مال دنیا چیزی جز همین موتور نداشت، سر در گریبان خود می‌برد و با صدای بلند می‌گرید. او خود نیز در آتش احساس داغ بی‌پناهی و غربت در آتش است. مردم گرد او جمع می‌شوند. کسی ایستاده در یک بلندا، شماره کارت او را می‌خواند و دیگران مشغول ارسال پول به حساب راننده‌اند. فضای شگفت جمع مردمان همدرد علامتی است شاید بانوی زیبای ایران آبستن فرشته‌ای است. دیری است فقر، تورم، تحقیر و بی‌پناهی احساس جمعی شمار گسترده‌ای از مردمان این دیار است. از درون این احوال پریشان، خشونت، خودخواهی، طرد و انکار انتظار می‌رود. اما این همه همزمان مستعد پروردن احساس همدردی میان مردمانی است که رنج مشترکی دارند. همدردی بانوی ایران را آبستن فرشته‌ای زیبا می‌کند. همدردی درمان خاطره‌های زخمی و آرزوهای بی‌مهار است. زمینی‌ترین و همزمان انسانی‌ترین امکان پیوند و آشنایی ساکنان این کره خاکی است. نقطه ذوب موقت همه گسل‌های اجتماعی و سیاسی است. همدردی نه مرز می‌شناسد، نه طبقه، نه دین، نه خط مشی سیاسی. مثل فرشته غیبی است که چهره‌ها را به نحوی معجزه آسا به تماشای خوب دیگری فراخوان می‌کند.

🔺موتورسواری زنان و وزارت کشور 🔹یکی از ویژگی‌های دیوان‌سالاری‌های (بوروکراسی‌ها) مدرن اصل تقسیم کار میان نهادها و سازمان‌هاست. این تقسیم کار هم میان سازمان‌های دولتی (حکومتی) و سازمان‌های غیرحکومتی و هم میان خود سازمان‌های خاص حکومت است. تفکیک قوا که شاخص‌ترین وجه این تقسیم کار است‌ از همین جنس است. بزرگ‌ترین سازمان قوه مجریه است که به دلیل کثرت وظایف، تقسیم کار گسترده‌ای‌ را شامل می‌شود. یکی از وظایف قوه مجریه تدوین آیین‌نامه‌ها و بخش‌نامه‌ها براساس قوانین مصوب‌ و ابلاغ آنهاست. تفسیر بخش‌نامه‌ها هم بر عهده خود قوه مجریه است مگر در جایی‌که قوه مقننه آن را منطبق بر قانون نداند یا دیوان عدالت اداری آنها را خلاف قانون بداند. 🔹نیروی انتظامی که عهده‌دار اجرای سیاست‌های تأمین امنیت داخلی‌ است، در اکثر کشورهای دنیا مجری سیاست‌هایی است که توسط وزارت کشور که سیاست‌گزار امنیتی است اتخاذ می‌شوند. (در برخی کشورهآ پلیس تابع شهرداری است) اما در هیچ کشوری سیاست‌گذاری امنیتی را به پلیس نمی‌سپارند. فرض بر این است پلیس مسلح است و ممکن است در سیاست‌گذاری، سیاست‌های مبنی بر اعمال زور را تدوین کند و در نتیجه آزادی‌های فردی و عمومی محدود شوند. 🔹در کشور ما نیز گرچه پلیس تحت کنترل قوه مجریه نیست، ولی به‌طور معمول اختیارات ولی فقیه در امور انتظامی به وزیر کشور تنفیذ می‌شود؛ بنابراین سیاست‌گذاری در امور انتظامی وظیفه وزیر کشور است و بسته به توان وزیر کشور سیاست‌های خاص اتخاذ و برای اجرا به پلیس ابلاغ می‌شود. 🔹بدیهی است که قانون اساسی در حصر تدوین و رهبری در حصر تفویذ در نظر داشته‌اند که سیاست‌گذاری را به نیروی مسلح واگذار نکنند، چون عواقب آن خطرناک است. تجربه محدودیت پوشش بانوان و اقدامات نیروی انتظامی در سیاست‌گزاری و اجرای هم‌زمان سیاست‌های مربوط به پوشش زنان و دختران (گشت ارشاد، حجاب‌بان، بازداشت دختران جوان و نگهداری آنان و...) منجر به فاجعه‌ای شد که همه از آن آگاهیم. 💢یادداشت عبدالله رمضان‌زاده را اینجا بخوانید👇 https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1127279 @sharghdaily sharghdaily.com

صفحه اول روزنامه شرق شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵؛ شماره ۵۴۷۲ @sharghdaily sharghdaily.com

سلام https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1127279

‍ ✔️یک لحظه مکث در میدان توپخانه ✍🏻سهند ایرانمهر در میدان تو‌پخانه، روبه‌روی دیوارهای آجری و قدیمی بانک شاهی، جایی که تهران هنوز تکه‌هایی از حافظه معماری خود را میان دود و بوق و رفت‌وآمد روزانه حفظ کرده، موتور یک پیک آتش گرفت. من در مسیر‌های روزانه‌ام این موتوری‌ها را زیاد می‌بینم و به قول یک راننده تاکسی آنقدر زیاد شده‌اند که چهارراه استانبول دیگر شبیه بمبئی شده است. برای بسیاری از پیک‌های تهران، موتور دیگر یک وسیله نقلیه نیست دو چرخ‌ پر سروصدایی است که زندگی را پیش‌می‌برد. آن پیک، با آن موتور و باری که هر روز بر دوش می‌کشد، گاهی بیشتر شبیه اسطوره یونانی «اطلس» است؛ که این بار به جای آسمان یا زمین، بارش اجاره‌خانه و قسط و نان و دارو و خرج زن‌وبچه و فرداست. موتور برای او فقط موتور نیست بلکه بر آن، وزن یک زندگی نشسته است. در خیابان‌های تهران می‌گردد، از میان ماشین‌ها می‌لغزد و بسته‌ای را از دستی به دست دیگر می‌رساند؛ از این زاویه که ببینی، موتور پیک تهرانی بی‌شباهت به دوچرخه آنتونیو در «دزد دوچرخه» ویتوریو دسیکا نیست؛ آنجا دوچرخه، شرط ادامه زندگی بود و اینجا موتور. این همه نوشتم که بتوانم کاملا جا بیاندازم که در ادراک آن‌هایی که وسط گرما و با هزار و‌ یک مشکلی که خودشان وسط روزهای سخت تحریم و جنگ دارند، چه می‌گذرد و چرا برای این مالباخته جمع شده‌اند و شماره کارت اعلام و برای خرید موتوری دیگر پول جمع می‌کنند. آنها مثل تقلای وصل لوله اکسیژن برای کسی که نفس کم آورده می‌خواهند امکان دوباره ایستادن، دوباره کار کردن و دوباره به خانه برگشتن را به او پس می‌دهند. معمولا وقتی فشار و ناامنی بالا می‌رود و اوضاع زندگی قاراشمیش می‌شود، انتظارمان این است که هرکس به فکر خویش باشد، رمان «سالار مگس‌ها»ی ویلیام گلدینگ، همین را می‌گوید، تصویر فروپاشی نظم گروهی از کودکان در جزیره‌ای دورافتاده، یکی از ماندگارترین روایت‌های ادبی همین بدبینی است یا در روان‌شناسی اجتماعی نیز «اثر تماشاگر» توضیح می‌دهد که هرچه شاهدان یک حادثه بیشتر باشند، ممکن است مسئولیت شخصی هر فرد برای کمک کردن کمتر احساس شود، چون هرکس گمان می‌کند دیگری مداخله خواهد کرد و به اصطلاح «تواکل»جای تعاون را می‌گیرد. اما این صحنه هر دو انتظار را برهم می‌زند. آدم‌ها از کنار سوختن موتور او عبور نکردند؛ جمع شدند، پرسیدند، شماره کارت گرفتند و پول فرستادند. در این صحنه هیچ‌کس قرار نبوده قهرمان باشد. کسی هم در آن میدان قرارداد اخلاقی امضا نکرده است. فقط برای چند دقیقه، یک قاعده قدیمی و خاموش میان آدم‌ها بیدار شده و هرکس توانسته خود را لحظه‌ای جای دیگری بگذارد و نتوانسته وانمود کند که رنج آن دیگری را نفهمیده یا صدایش را نشنیده. من از بینوایی‌ نیم روی زرد غم بینوایان رخم زرد کرد این صحنه البته سند قطعی سلامت یک جامعه و بهانه برای برداشتن سد اشک دم مشک نیست. از چند ده نفر که پولی برای پیک موتوری می‌فرستند هم نمی‌توان نسخه‌ای برای حال عمومی جامعه پیچید و باید در برابر وسوسه رمانتیک کردن این صحنه ایستاد اما درست به همان اندازه، نباید آنها را ناچیز شمرد. همین مردم در بسیاری از موقعیت‌های دیگر به یکدیگر اعتماد نکنند چون جنگ، تورم و تحریم فقط قدرت خرید را کاهش نمی‌دهند؛ میدان انتخاب‌های اخلاقی را هم تنگ می‌کنند و باعث می‌شوند هرکدام‌مان در مدار زندگی خودمان بچرخیم. وقتی هرکس نگران اجاره، دارو، آینده و معاش خودش است، طبیعی است که دیگری به‌تدریج از «مسئله من» به «مسئله خودش» تبدیل شود. در چنین شرایطی، کمک به غریبه هزینه دارد و به همین دلیل، رخ دادن این صحنه معنادار است. این چند نفر با کمک به یک پیک، فقر را از میان نبردند، اعتماد ازدست‌رفته را به جامعه برنگرداندند و جای نهادهای حمایتی که باید باشند و‌ نیستند را هم نگرفتند. فقط دیدند مردی وسیله کارش را از دست داده و تصمیم گرفتند بخشی از خسارت او را جبران کنند. اما همین «فقط» در جامعه‌ای که هر روز آدم‌ها را وادار می‌کند بیشتر به فکر دوام آوردن خودشان باشند، کم‌اهمیت نیست چون نشان می‌دهد هنوز میان ما چیزی هست که اجازه نمی‌دهد گرفتاری دیگری کاملاً به مسئله خودش تقلیل پیدا کند و البته که این همه را نمی‌شود با یک صحنه اثبات کرد، اما می‌شود مثل همان آدم‌ها که در میدان توپخانه مکث کردند و دست به جیب شدند، در این لحظه‌ها مکث کرد و به این فکر کرد که اگر از بهم‌پیوستگی همین «مکث‌ها»ست که هنوز زیر سنگ‌آسیاب زمانه، زنده‌ایم و‌ به دیگری هم فکر می‌کنیم پس این صحنه به چیزی بیش از یک مکث نیاز دارد. @sahandiranmehr

عزیزانی که بهتون گفتن بنویسید این بازی نتانیاهو برای انتخابات و هیچی هم نشد و اصلا هم درد نداشت و همش جنگ روانیه: عزیزان! علی الطاهر فقط ساختش 18 سال طول کشید، بهترین جوانان انجا برای ایجادش و انتقال تجهیزات شهید شدند. نکنید این کارها را با خون بهترین شیعیان امیرالمومنین در شامات و جبل عامل بازی نکنید خون شهدا لیز، هرکس با خون شهدا بازی کنه باید منتظر باشه تا با مخ به زمین بخوره برادرانه میگم نکنید این کار رو شب رو روز جلوه ندین برای دنیای دیگران، آخرت خودتون رو خراب نکنید. حتی برای دنیای خودتون هم نکنید این کار رو از ما برادرانه گفتن https://t.me/kriyaassess

✅سلیمی نماینده ۴ درصدی: دولت فکر کرده مجلس باید دائم در دهانش آب‌نبات بگذارد؛ به‌موقع گوشش را می‌کشیم! 🔸سلیمی، عضو هیئت‌رئیسه مجلس، با انتقاد از عملکرد دولت گفت: مجلس تاکنون همکاری «بیش از اندازه‌ای» با دولت داشته، اما دولت این همراهی را بدیهی تلقی کرده است. 🔸او با بیان اینکه دولت تصور می‌کند مجلس باید همچنان از آن حمایت کند، تأکید کرد: «به‌موقع گوش دولت را خواهیم کشید.» @Sahamnewsorg

روایت یکی از فعالان رسانه ای جنوب لبنان از انفجارات امشب تاسیساتی که دشمن منفجر کرد، یک مرکز خالی بود که مقاومت مدت‌ها پیش آن را تخلیه کرده بود. این مرکز در نزدیکی شهر کفر تبنیت واقع شده است. بزرگی انفجار شدید به دلیل بزرگی این مرکز نبود، بلکه دشمن عمداً از مقدار زیادی مواد منفجره برای ایجاد یک پیروزی دروغین و کسب امتیاز در داخل اسرائیل استفاده کرد. این موضوع از قطر انفجار آتشین به وضوح مشهود بود. خلاصه اینکه، دشمن یک نمایش شکست خورده و آشکار را به نمایش گذاشت و روزها و ساعات آینده حقیقت را آشکار خواهد کرد. منتظر نظرات تحلیلگران نظامی باشید. درود، رحمت و برکات خداوند بر شما باد. پ ن: فردا موضوع روشن میشه @taghaviniaa

پاسخ تند معاون رئیس‌جمهور به تد کروز: کردها سرباز پروژه‌های آمریکا نیستند عبدالکریم حسین‌زاده، معاون رئیس‌جمهور، در واکنش به اظهارات تد کروز، سناتور آمریکایی در توییتی با لحنی تند تأکید کرد که كردهاى ايران نه ابزار سياست خارجى آمريكا هستند ونه سرباز پروژه هاى شما! همه ايرانيان به‌ويژه كردها مى‌دانند كشورمان با اسلحه و مداخله خارجى ساخته نمى شود. ايران سرزمين ماست و آينده اش را مردم ايران رقم مى زنند، نه جنگ طلبانى چون شما از واشنگتن. @tiknews_ir

‏✅ داستان یک جنایت از زبان جان کریاکو بازرس اسبق کمیته روابط خارجی سنای آمریکا: آمریکایی‌ها به دنبال گسترش مواد مخدر در ایران بودند! ‎✅ @Saberinfa

گربه‌های خوش‌بختِ خیابانی ما! 🖌مهرداد خدیر/ معاون سردبیر 🔹روزنامه محوری اصول‌گرایی ایرانی با شعفی گرافیکی از ممنوعیت غذا دادن به گربه‌های خیابانی در برخی کشورها خبر داده است. 🔹این یادداشت البته به رغم تصوری که عنوان ایجاد می‌کند درباره حیوانات خانگی یا خیابانی نیست و این که غذا دادن به خیابانی‌ها تا چه حد درست است یا نه بلکه قضیه از منظری دیگر جالب است و آن هم علاقه اصول‌گرایی ایرانی به هر خبری است که درباره مقوله محدودیت و ممنوعیت اجتماعی در دیگر کشورها باشد 🔹به نظر می‌رسد علاقه خاص رسانه‌های دیداری و شنیداری و نوشتاری اصول‌گرایان به اخبار محدود کننده ولو درباره گربه خیابانی باشد از فقدان اعتماد به نفس کافی در اقناع افکار عمومی ناشی شود 🔹 احساس می‌شود آن قدر که از کلمات و اصطلاحاتی چون محدودیت و ممنوعیت و برخورد و مقابله احساس رضایت می‌کنند به مفاهیم دیگر خاصه ایجابی‌ها علاقه‌ای ندارند چندان که در هر مقوله یک واژه تکرار می‌شود: برخورد! ▫️ادامه مطلب در سایت هم‌میهن آنلاین 📌هم‌میهن را در فضای مجازی دنبال کنید: سایت ـ بله - تلگرام - روبیکا - اینستاگرام

سقاب اصفهانی، معاون رئیس جمهور: «هر دو جناح سیاسی کشور در قاچاق سوخت دست دارند و اگر بخواهم دکان آنها را تعطیل کنم، شیشه‌هایم را خرد می‌کنند.» @Squad_iran | #kamelat من آذر منصوری به نمایندگی از جمعی از اصلاح طلبان و مردمی که استخوان هایشان زیر فشارهای معیشتی در حال خرد شدن است، به آقای سقاب اصفهانی توصیه اکید دارم که نگران خرد شدن شیشه هایتان‌نباشید و با توکل به خدا همه آنها از جمله اصلاح طلبان را معرفی و دکان هایشان را تعطیل کنید. @azarmansouri