Echoes

Albinoni 🖤

دوستان را در دل رنجها باشد که آن به هیچ دارویی خوش نشود نه به خفتن نه به گشتن و نه به خوردن الّا به دیدار دوست ... #فیه_ما_فیه #مولانا @e_choes

مثل آهنگ خارجیایی که دوسشون داشتم اما معنیشونو نمی‌دونستم بودی برام، مثل وصله‌ی ناجور زندگی. آقاجون که هروقت با عزیز حرفش می‌شد می‌گفت: یه عمر گذشته اما هنوزم وصله‌ی ناجوری، هنوزم مثل همون روزایی و عوض نشدی... نمی‌دونم اون روزا عزیز چجوری بود اما شبیه تو بود گمونم، دوس داشتنش قطع و وصل می‌شد، رفت و آمد داشت، کم و زیاد داشت! وصله‌ی ناجور بودی اما ناجور بودنتم قشنگ بود، میومدی بهم، قَدِت به قَدَم، وَزنِت به وَزنَم، رنگِ چشات به رنگِ چشام اما دنیات... دنیات، رنگ دنیای من نبود، من می‌گفتم آبی تو می‌گفتی سیاه، من می‌گفتم دیوونه بازی تو می‌گفتی عاقل بودن، هی من می‌گفتم، هی تو میگفتی. انقدر گفتم و گفتی تا یه روز که آقاجون با عزیز دعواش شده بود و با بغض نگام کرد، تنم لرزید، یهو گفت: جایی که فهمیدی یکی وصله‌ی ناجور زندگیته ول کن برو، آدمارو به امید عوض شدنشون نمی‌شه نگه داشت، نمی‌شه چون نه عوض می‌شن و نه انصافه عوضشون کنی، با هیچ‌کس به امید عوض شدنش نمون باباجان، منو عزیزت وقتی ازدواج کردیم خیلی بهم میومدیم اما همه ظاهرمونو میدیدن، هیچ‌کس نمی‌دونست از دلِ من تا دلِ عزیزت چقدر فاصله‌ست، فاصله‌ای که هیچ‌وقت پر نشد! واسه من دیگه دیره این حرفا ولی تو که اول راهی، هرجا فهمیدی دل و دنیاتون دوره ول کن برو دختر، ول کن برو... آقاجون راست می‌گفت، من نمی‌تونستم عوضت کنم تا بشی وصله‌ی جور زندگیم، نمی‌تونستم چون دنیات به دنیام نمیومد، چون کنار هم بودن آدمایی که دنیاشون مثل هم نیست، زندگیشونو پشت هاله‌ای از غم حبس می‌کنه... حالا می‌فهمم گاهی واقعأ دوست داشتن کافی نیست، به چیز بیشتری نیازه، چیزی به اسم هم دنیا بودن... #نازنين_عابدين_پور @e_choes

عقل آنست که همواره شب و روز مضطرب و بیقرار باشد از فکر و جهد و اجتهاد نمودن در ادراک باری [تعالی]؛ اگرچه او مدرک نشود، و قابل ادراک نیست. عقل همچون پروانه است و معشوق چون شمع؛ هرچند که پروانه خود را بر شمع زند، بسوزد و هلاک شود؛ اما پروانه آنست که هرچند بر او آسیب آن سوختگی و اَلَم میرسد، از شمع نَشکیبد، و اگر حیوانی باشد، مانند پروانه که از نور شمع نشکیبد، و خود را بر آن نور بزند، او خود، پروانه باشد؛ و اگر پروانه خود را بر نور شمع میزند و پروانه نسوزد، آن نیز شمع نباشد. پس، آدمی که از حق بشکیبد و اجتهاد ننماید، او آدمی نباشد؛ و اگر تواند حق را ادراک کردن آن هم حق نباشد؛ پس، آدمی آنست که از اجتهاد خالی نیست و گرد نور جلال حق می گردد، بی آرام و بیقرار؛ و حق آنست که آدمی را بسوزد و نیست گرداند و مدرک هیچ عقلی نگردد. از مقاله «جهد در ادراک حضرت حق» فیه ما فیه #مولانا @e_choes

در ابدیت، جایی که هیچ زمانی وجود ندارد، هیچ چیز نمی تواند رشد کند، چیزی تغییر نمی‌کند. بنابراین مرگ زمان را خلق کرد تا چیزهایی که قرار است بکشد را رشد دهد! 📽 True Detective @e_choes

در واقع عشق می‌توانست یکی از چیزهایی باشد که انسان را تغییر می‌دهد. دومین پدیده‌ای که موجب تغییر انسان می‌شود و او را وادار می‌کند که در مسیری متفاوت با آنچه از پیش برنامه ریزی کرده بود، حرکت کند، ناامیدی است ... بله، شاید عشق قادر به تغییر سریع انسان شود، ولی ناامیدی، همین کار را بسیار سریع تر انجام می‌دهد ... #پائولو_کوئلیو @e_choes

من دوتا مغز دارم... یکی متجدد و مدرن، اون یکی عقب مونده و سنتی. اونی که مدرنه به آزادیت احترام میزاره، از گذشت و بزرگواریش سرمسته، با ظرافت از خودش شعور و درک نشون میده. اما اون یکی میخواد فقط مال من باشی، حاضر نیست با کسی شریک بشه.... این منم ژیل، حتی با کلاسهای فشرده و با دوهزار و پونصد سال تعلیم و تربیت نمیتونی از عشق، این جنبه ی سنتی و غریزیش رو جدا کنی ... اریک امانوئل اشمیت @e_choes

حرف نزدن دلهره‌ای بود و حرف زدن و درست فهمیده نشدن دلهره‌ایی دیگر ...! #رومن_رولان⁩ @e_choes

آیا بهتر نبود که می ‌رفت و در قبر خود می ‌خوابید و می ‌گذاشت رویش خاک بریزند؟! بدونِ وحشت از خدا می ‌پرسید که آیا واقعا خیال می کند مخلوقاتش از آهن درست شده‌اند که بتوانند این همه درد و بدبختی را تاب بیاورند؟! #گابریل_گارسیا_مارکز @e_choes

ناگزیر بود دست تنها یاد بگیرد، دست تنها بزرگ شود، با زور، با قدرت، دست تنها اخلاقیات و حقیقت خود را بیابد، تا این‌که سرانجام به‌صورت آدم به‌دنیا آید و سپس با تولدی سخت‌تر دیگر بار به‌دنیا آید، یعنی این‌بار برای دیگران. آدم اول #آلبر_کامو @e_choes

عادت دریا آن است که : تا زنده است، او را فرو میبَرَد... اکنون از اول خود را مرده ساز، و خوش برآب میرو! @e_choes