Book_tips

راما کریشنا دنیا را شوخی خداوند می‌دانست. او می‌گفت مانند یک بازی است که در آن هم خوشی است و هم اندوه، هم فضیلت و هم رذیلت. اگر رنج و گناه را از این آفرینش کنار بگذاریم، دیگر ادامهٔ این بازی ممکن نیست. #سامرست_موام @book_tips 🐞

یک روز بارانی، مثل یک شعر طولانی و آرام است که آسمان برای زمین می‌خواند. ابرها مثل پتوی خاکستری نرم، آسمان را می‌پوشانند و باران با انگشت‌های نازک و سردش، روی شیشه‌ها، روی برگ‌ها و روی سنگفرش‌ها می‌کوبد. صدای باران، آرام‌ترین موسیقی دنیاست؛ نه بلند، نه خشن، فقط یک زمزمهٔ پیوسته که انگار می‌گوید: «آرام باش، دنیا هنوز زنده است.» @book_tips 🐞

آنچه مهم است این است که تاب بیاوریم  و صبر کنیم تا به چشم خود ببینیم  که استعداد بی همتای انسان در اوج تلاش و کوشش چگونه یک پایان غم انگیز را  به یک  پیروزی عظیم و یک وضعیت بحرانی را به فتحی پیروزمندانه بدل می کند. ✍ #ویکتور_فرانکل 📙 #انسان_در_جستجوی_معنا @book_tips 🐞

هر آن‌جا که فرهنگ خاموش می‌شود یا خاموشش می‌کنند، جامعه‌ی انسانی می‌میرد و به همراهش زبان هم. 📚 روح پراگ ✍ ایوان کلیما @book_tips 🐞

گاهی یک دوستی تموم می‌شه، چون مسیر زندگی‌تون عوض شده. گاهی یک علاقه رو کنار می‌ذاری، چون دیگه با ارزش‌هات سازگار نیست. گاهی از موقعیتی بیرون میای که زمانی برای رسیدن بهش خیلی تلاش کرده بودی. همه‌ی از دست‌دادن‌ها، لزوماً شکست نیستن... @book_tips 🐞

سلام صبح بخیر🍒🌳 به کاشتن بذرها ادامه بده؛ یک روزی توی باغی که آرزوشو داشتی بیدار می‌شی @book_tips 🐞

با دقت بخوانید! ‌ دو کشتی، با فاصله‌ی چند ساعت، از یک بندر حرکت می‌کنند. هر دو یک مقصد دارند و هر دو باید از مسیری عبور کنند که در بخشی از آن، صخره‌ای خطرناک در زیر آب پنهان شده است. ‌ کشتی اول، آرام پیش می‌رود تا این که ناگهان صدایی مهیب کشتی را می‌لرزاند. چند ثانیه بعد، همه می‌فهمند چه اتفاقی افتاده است: کشتی به صخره برخورد کرده است. آب با سرعت وارد کشتی می‌شود. مسافران هراسان‌ هستند و بچه‌ها گریه می‌کنند و خدمه سراسیمه‌اند. اما کاپیتان نمی‌ترسد. با صدای بلند دستور می‌دهد: «همه آرام باشند. قایق‌های نجات را آماده کنید.» خودش به میان مسافران می‌رود. یکی را آرام می‌کند، دیگری را به سمت قایق نجات هدایت می‌کند و تا آخرین لحظه کنار خدمه می‌ماند. سرانجام همه نجات پیدا می‌کنند. کاپیتان هم، طبق سنت، آخرین نفری است که کشتی را ترک می‌کند. صبح روز بعد، داستان در بندر می‌پیچد. مردم برای استقبال می‌آیند، خبرنگارها صف می‌کشند و عکس کاپیتان روی صفحه اول روزنامه‌ها می‌رود: «قهرمانی که جان صدها نفر را نجات داد.» برای او مراسم تقدیر برگزار می‌کنند. لوح تقدیر می‌دهند و از او در رادیو و تلویزیون دعوت می‌کنند. کاپیتان درباره‌ی آن شب حرف می‌زند: «در آن لحظه فقط به یک چیز فکر می‌کردم؛ نجات جان مسافران.» و مردم بسیار تحت تاثیر قرار می‌گیرند. چند ماه بعد، از او برای سخنرانی دعوت می‌کنند و موضوع سخنرانی: «چه گونه در سخت‌ترین شرایط، رهبر بمانیم؟» کاپیتان معروف می‌شود. دوره‌های آموزشی برگزار می‌کند، کتاب می‌نویسد و داستان شجاعتش را برای مدیران و رهبران تعریف می‌کند. و اما کاپیتان دوم هم همان مسیر را طی می‌کند. او هم در همان شب به همان منطقه می‌رسد. چند کیلومتر پیش از رسیدن به صخره، افسر کشتی چیزی را روی صفحه‌ی ناوبری می‌بیند. کاپیتان نقشه را نگاه می‌کند. چند لحظه سکوت می‌کند و بعد فقط می‌گوید: «دو درجه مسیر را تغییر بده.» افسر می‌پرسد: «دلیلش چیست؟» کاپیتان جواب می‌دهد: «صخره.» کشتی مسیرش را کمی تغییر می‌دهد. چند دقیقه بعد، از کنار صخره عبور می‌کند. هیچ اتفاقی نمی‌افتد. نه کسی می‌ترسد، نه کسی زخمی می‌شود، نه قایق نجاتی به آب انداخته می‌شود و نه کشتی آسیب می‌بیند. صبح، کشتی سالم به مقصد می‌رسد. مسافران پیاده می‌شوند، خداحافظی می‌کنند و هرکدام دنبال زندگی خودشان می‌روند. کاپیتان هم به اتاقش برمی‌گردد، هیچ‌کس برایش جشن نمی‌گیرد. کسی به تلویزیون دعوتش نمی‌کند. هیچ روزنامه‌ای درباره‌اش نمی‌نویسد و هیچ‌کس برایش کف نمی‌زند. حتا مسافران نمی‌دانند که چند ساعت قبل، اگر او فقط کمی دیرتر متوجه می‌شد، ممکن بود همان کشتی به یک فاجعه تبدیل شود. ‌ این‌جاست که داستان عجیب می‌شود: کاپیتان اول در «مدیریت بحران» دیده شد؛ کاپیتان دوم در «پیش‌گیری از بحران» دیده نشد. ‌ این فقط داستان دو کاپیتان نیست. در کشورداری، اداره و سازمان‌ها هم همین اتفاق می‌افتد. مدیری که بحران بزرگی را جمع می‌کند، قهرمان می‌شود؛ اما مدیری که با یک تصمیم درست اجازه نمی‌دهد بحران شکل بگیرد، شاید هیچ‌وقت دیده نشود. کارمندی که اشتباه بزرگی را در آخرین لحظه اصلاح می‌کند، تحسین می‌شود؛ اما کسی که از ابتدا جلوی آن اشتباه را گرفته، اغلب دیده نمی‌شود. ما برای نجات‌یافتن جشن می‌گیریم؛ نه برای غرق‌نشدن! شاید به همین دلیل، بعضی از ارزشمندترین موفقیت‌های زندگی و مدیریت، قابل مشاهده نیستند. چون موفقیت‌شان در چیزی است که اتفاق نیافتاده است. شاید یکی از سخت‌ترین کارهای والدین ، مسوولین و مدیران همین باشد: کاری انجام دهند که همه‌چیز خوب پیش برود؛ آن‌قدر خوب که هیچ‌کس نفهمد چه فاجعه‌ای می‌توانست اتفاق بیافتد. @book_tips 🐞

زندكي درحقيقت مثل قهوه‌ست سياه، تلخ وداغ اما ميشه توش شير ريخت تا روشن بشه، ميشه توش شكر ريخت تا شيرين شه.. ميشه كمی صبر كرد تاخنك بشه... @book_tips 🐞

شاید معنی زندگی همین باشد، بدانیم ماندنی نیستیم، اما تا وقتی هستیم، واقعی زندگی کنیم... 💚 @book_tips 🐞

صورتم را به شانه اش گذاشتم و گفتم: دوست دارم ماه من و تو همیشه پشت ابر بماند و هیچکس از عشق ما باخبر نشود. آدم ها حسودند زمان بخیل است و دنیا عاشق کش است. #سال_بلوا #عباس_معروفی @book_tips 🐞

گاهی که صبح که از رختخواب بیرون می آیی با خودت می اندیشی که دیگر طاقت نداری ؛ اما از درون خنده ات میگیرد، چون تمام دفعات دیگری که این حس را داشته ای به یاد می آوری... #چارلز_بوکوفسکی @book_tips 🐞

💬 گاهی؛ بهترین راه برای پیدا کردن خود در زندگی، گم کردن خود در یک کتاب‌هایی...!!! ☺️📚 @book_tips 🐞

⏳️ اونی‌که با تنهایی‌ش راحته، فرامرز انسانه، چون خودشو صاحب خودش می‌دونه، چون از تایید نشدن و در سکوت و تنهایی موندن ترسی نداره. و در اون سکوته که ایده‌ها متولد می‌شن. ..!!🔥 @book_tips 🐞

قاعده چهلم(آخرین و زیباترین قاعده) – عمری که بی عشق بگذرد، بیهوده گذشته است. نپرس که آیا باید در عشق الهی باشم یا عشق مجازی، عشق زمینی یا عشق آسمانی، یا عشق جسمانی؟ از تفاوت ها تفاوت می زاید. حال آنکه به هیچ متمم و صفتی نیاز ندارد عشق. خود به تنهایی دنیایی است عشق. یا درست در میانش هستی، در آتشش، یا بیرونش هستی، در حسرتش. @book_tips 🐞

🍁 زندگی ، ممکن است آنچنان که تو میخواهی باشد، نباشد، و این خواستن، سبب رنج است. این نه گفتن ها به زندگی و عدم پذیرش همه اتفاقات در جریان زندگی، سبب تشویش و آشوب درونی ست. زندگی آنچنان است که باید باشد، و یکی شدن با جریان زندگی، پایان رنج است. بله گفتن به تمام اتفاقات زندگی و پذیرش آنچه هست و همچون ناظری شاهد بودن بر وضعیت خویش، به همان صورتی که هست، آغاز صلح و رفاه درونی ست. حالِ خوب می خواهی ؟! یاد بگیر رویِ پایِ خودت بایستی ، به خودت تکیه کنی و همه کاره ی دنیای خودت باشی . دلت که گرفت ؛ دنبالِ گوشی برایِ شنیدن و دستی برایِ نوازش نگردی و خودت درمان دردها و بی کسیِ خودت باشی . از هیچ کس توقعی نداشته باش ! توقع داشتن از آدم ها ، جز اینکه باعث رنجش ، و مانعِ ابتکار و خودباوری ات باشد نتیجه ی دیگری ندارد ! سعی کن فقط روی خودت ، و توانمندی های خودت حساب کنی. @book_tips🐞

ثانيه به ثانيه عمر را با لذت سپری کن، در هر کار و هر حال. زندگی، فقط در رسيدن به هدف خلاصه نشده. ما به اشتباه اينگونه ميانديشیم. مادامی که زنده هستيم و زندگی ميکنیم، هيچ فعاليتی تمام شدنی نيست، بلکه آغاز فعاليتی ديگر است. پس چه بهتر که در حين انجام دادن هر کاری، لذت بردن را فراموش نکنيم. لذت، باعث قدرتمند شدن ميشود و به طرز باور نکردنی، باعث بالا رفتن اعتماد به نفس ميشود. لذت بردن، هدف زندگی است. تا ميتوانی، همه کارها را با لذت همراه کن. حتی نفس کشيدن، که کمترين فعاليت توست! 📚 اثر مرکب ✏️ دارن هاردی @book_tips 🐞

با اینکه همه ما دنیا را به یک شکل نمی‌بینیم، با این وجود می‌توانیم در کنار هم از تماشای زیبایی‌های آن لذت ببریم ...!! ❤️ @book_tips 🐞