Light Workers🔆

پسرش گفت: مرا وصیتی کن... گفت: چون جهانیان در اعمال کوشند تو در چیزی کوش که ذره‌ای از آن به از مدار اعمال جن و انس بُوَد و آن نیست الا علم حقیقت.... #ذکر_حسين_بن_منصور @lightworkers

پسرش گفت: مرا وصیتی کن... گفت: چون جهانیان در اعمال کوشند تو در چیزی کوش که ذره‌ای از آن به از مدار اعمال جن و انس بُوَد و آن نیست الا علم حقیقت.... #ذکر_حسين_بن_منصور @lightworkers

چو خویش جان خود جان تو دیدم ز خویشان بهر تو بیگانه گشتم ‌ ‌ فسانه‌ی عاشقان خواندم شب و روز ‌ ‌ کنون در عشق تو افسانه گشتم....... #حضرت_مولانا هشت مهر،روز بزرگداشت مولانای جان،مبارک باد.... @lightworkers ‌‌‌

دوستان گویند: سعدی خیمه بر گلزار زن... من گلی را دوست می‌دارم که در گلزار نیست.....! @lightworkers

عیسی دمی کجاست که احیای ما کند؟ @lightworkers

سواستفاده نکردن از کسی به دلیل بی‌اعتنایی، منزلت اجتماعی یا مشکلات مالی‌اش سواستفاده نمی‌کنم. دنبال فرصتی نیستم تا با استفاده از جادوی کلمات، بدن یا ذهن، دیگران را اغوا کنم یا گول بزنم. شاید متوجه شویم که در بعضی موقعیت‌ها دست بالا را داریم، چون بیشتر از طرف مقابل می‌دانیم. شاید هم مهارت بیشتری در ترغیب داشته و به دلیل مقام یا موقعیت اقتصادی خود، قدرت بیشتری داشته باشیم. ممکن است متوجه شویم فردی آسیب‌پذیر است، چون حالش خوب نیست، ‌افسرده است، با بحرانی از جمله گرفتاری مالی مواجه است. انسان باشخصیت و دارای استانداردهای معنوی، از هیچ کدام از این‌ها سواستفاده نمی‌کند. چنین کسی آماده نمی‌شود تا طرف مقابل را شکست بدهد، بلکه عقب‌نشینی می‌کند و از موقعیت بهره نمی‌برد. این تمرین، اقدام از جایگاهی است که به گرفتاری‌های دیگران اهمیت بدهیم، اینکه بخواهیم کمکشان کنیم دوباره روی پایشان بایستند، پیش از اینکه وارد مذاکره با آنها بشویم. خودمان را متعهد می‌کنیم که دنبال شرایط برابری باشیم. اکثرمان توانایی‌هایی داریم که می‌توانیم برای فریب دیگران یا کلاهبرداری از آنها استفاده کنیم. اکثرمان می‌توانیم به‌نحوی بقیه را، احتمالاً برخلاف میلشان، گول بزنیم یا متقاعد کنیم. وقتی در تمام رفتارهایمان صادق‌تر باشیم، برایمان مهم‌تر است که اصیل باشیم، تا اینکه چه چیزی می‌توانیم به دست بیاوریم. اگر فقط به همان شکلی که هستیم برای دیگران جذاب باشیم، راضی هستیم. اگر ناخواستنی یا غیرقابل‌قبول باشیم، اشکالی ندارد. هدفمان حقیقت است، نه نتایج سودآور. #دیوید_ریکو @lightworkers

در آدمی عشقی و دردی و طلبی و خارخاری* و تقاضایی هست که اگر صدهزار عالم،ملک او شود،او نیاساید و آرام نیابد. این خلق به تفصیل در هر پیشه‌ای و حرفتی،صنعتی و منصبی و تحصیل نجوم و طب و غیر ذلک می‌کنند و هیچ آرام نمی‌گیرند،زیرا آن‌چه مقصود است به دست نیامده است. آخر،معشوق را «دلارام» می‌گویند، یعنی که دل به وی آرام گیرد. پس به غیر،چون آرام و قرار گیرد؟! ‌*خارخار:کنایه از دغدغه و خواهش #فیه_ما_فیه @lightworkers

من بعد از هزار سال تمام باز حتی روزی مرده ام ، به خانه بازخواهد گشت... تو از این تنبوره زنان توی کوچه نترس... نمی‌گذارم شبهای ساکت پاییزی از هول و ولای سوزان باد بترسی... من هر کجا که باشم باز کفن بر شانه از اشتباه مرگ می‌گذرم... می‌آیم مشق‌های عقب مانده‌ی تو را می نویسم.... پتوی چهارخانه‌ی خودم را تا زیر چانه‌ات بالا می‌کشم  و بعد طوری پرده‌ی خانه را کنار می‌زنم که باد از شمارش مردگان بی‌گورش نفهمد که یکی کم دارد... #سید_علی_صالحی  @lightworkers

آفتاب به گیاهی می‌تابد که سر از خاک بیرون آورده ‌باشد ... #لئو_تولستوی @lightworkers

بارها این سوال را از خود پرسیده‌ام: که اگر به جای چهره‌ی انسان‌ها، نوای قلبشان رو می‌دیدم، از میانشان می‌گریختم؟ یا عاشق می‌شدم؟ @lightworkers

نمی‌‌توانستم راهی پیدا کنم که موجود ویژه‌‌ای در جهان باشم، ولی می‌‌توانستم راهی متعالی برای پنهان شدن پیدا کنم و برای همین نقاب‌‌های مختلف را امتحان کردم:خجالتی، دوست‌ داشتنی، متفکر، خوش‌ بین، شاداب، شکننده . این‌‌ها نقاب‌‌های ساده‌‌ای بودند که تنها بر یک ویژگی دلالت داشتند. باقی اوقات نقاب‌‌های پیچیده‌‌تری به صورت می‌‌زدم، محزون و شاداب، آسیب‌ پذیر ولی شاد، مغرور اما افسرده. این‌ها را به این خاطر که توان زیادی ازم می‌بردند در نهایت رها کردم.... از من بشنو: نقاب‌‌های پیچیده، زنده‌ زنده تو را می‌ خورند.... #جزء_از_کل #استیو_تولتز @lightworkers

رنجيدن از افراد نادان، خود نوعی نادانی است...... برخی از افراد كه در مسير عرفانی قدم بر می‌دارنند، بعد از اينكه قسمت اندكی از مسير را پيمودند، نسبت به افرادی كه در سطوح پايين‌تری از سطح آگاهی قرار دارند با ديده تمسخر يا نوعی ترحم آميخته با حماقت نگاه می‌كنند. اين نوع برخوردها به نوعی امتحان آن مرحله‌ای است كه فرد در آن قرار گرفته و اگر قبولی در آن مقام را بدست نياورد، مطمئنا از ادامه مسير جا خواهد ماند. نبايد انتظار داشته باشيم كه محيط و افراد حاضر در آن، دوشادوش ما و خواسته‌های ما پيشرفت كنند. ما نمی توانيم وارد هر سطحی از آگاهی كه می شويم، اطرافيان و آشنايان خود را نيز با آن سطح همسو كنيم. فراموش نكنيد كه شما برای رسيدن به اين مرحله، امتحانات روحی و فيزيكی گوناگوني را پشت سر گذاشته‌ايد كه باعث شده از لحاظ درونی ظرفيت بيشتری براي درك و شناخت حقايق پيدا كنيد.اطرافيان و دوستان شما هنوز ظرفيت درونی مناسبی براي پيشرفت در مسير ندارند و هر اطلاعاتی كه خارج از ظرفيت درك آنها باشد، همانند سمّ مهلكی برای آنان عمل خواهد كرد و نه تنها سبب پيشرفتشان نخواهد شد، بلكه باعث پسرفت‌شان نيز می‌گردد. افرادی كه در سطوح پايين آگاهی به سر می‌برند، اكثريت جامعه را تشكيل می دهند. اگر شما خود را جزو افرادی مي دانيد كه از لحاظ آگاهی در سطوح بالاتری از سطح عمومی جامعه قرار داريد، نسبت به افراد نادان، صعه صدر نشان دهيد. اگر نمی‌توانيد به آنها كمك كنيد كه خودشان را از لحاظ آگاهی بالاتر ببرند، برای پيشرفت آنها دعا كنيد. از خداوند بخواهيد كه به آنها ظرفيت درونی برای پيشرفت در مسير حقيقی را عنايت فرمايد. دعای شما دير يا زود برآورده خواهد شد. از افراد نادان نرنجيد. .... در هر مقام و مرحله‌ای كه قرار داريد، افرادی پايين‌تر و افرادی بالاتري از شما قرار دارند. اگر شما با ديده‌ای تحقيرآميز به افراد پايين دست آگاهی نگاه می‌كنيد، بايد انتظار داشته باشيد افرادی كه سطح آگاهی بيشتری از شما دارند نيز به همان شيوه به شما بنگرند. يادمان باشد كه ما در مقايسه با خود حقيقت، در مرحله‌ی بسيار پايين و پست تری قرار داريم. .... تمرین امروز آگاهی بر تمامی رنجش ها کوچک و بزرگ از خویش تا بیگانه یادداشت آنها و تفکر بر این نکته که هر رنجشی از توقع درک دیگران نسبت به ما بر می‌خیزد.... @lightworkers

رشد توانایی به تعویق انداختن لذت است... #فروید @lightworkers

‏ به‌شتاب تصمیم نگیر آنوقت یکی مثل دیگری خواهی بود. با مشاهده تکه‌ای از حیات کل را داوری مکن. حقیقت این است که سفر پایان‌ناپذیر است. پایان یک راه، آغاز دیگری است. دری که بسته شود، در دیگری گشوده شده است ... #لائوتسه @lightworkers

عادت و غفلت.... عادت و غفلت از علل و عواملی هستند که مانع درک ضرورت رهایی و آگاهی می‌شوند. واقعیت این است که ذهن به مرور؛ به رنجها، بدبختی‌ها و مصیبت‌های اسارت، عادت می‌کند، و حالت کرختی می‌یابد! به همین دلیل، اسارت و وخامت وضعیت خودش رو به وضوح و با صراحت درک نمی‌کند، و نسبت به آنها غافل می‌شود. این عادت، و غفلت، مانع ایجاد شور و شوق رهایی می‌شود. به همین دلیل ذهن روزها و سالها رنجهای خودش رو حمل می‌کند، بدون اینکه کاری جدی برای رهایی از آن ها انجام بدهد به تدریج زندگی در رنج و عذاب برای ذهن تبدیل به یه مساله عادی می‌شود؛ و تصور و درک حالت آرامش و آزادی، برایش ممکن نیست! و این فاجعه‌آمیزترین مساله ست! عادت به اسارت، و فراموش کردن ضرورت و شوق رهایی.... پس برای بیرون آمدن از کرختی عادتها و روزمره شدن از هم اکنون همه‌ی کارها را با هوشیاری و تأمل و حضور انجام دهیم از خوردن یک لیوان آب تا پخت خوراک و قدم زدن و کارهای روزانه هر کدام را با حسی عمیق از سپاسگزاری انجام می‌دهیم و با شوق قلبی گویا مشغول خلق بزرگترین اثر هنری جهانیم.... @lightworkers

ما از افکارمان ساخته شده‌ایم. مراقب افکارت باش! کلام بعد از فکر می‌آید. افکار باقی می‌مانند و به دوردست‌ها سفر می‌کنند! سوامی ویوک‌آناندا @lightworkers

انسانم ! ساکت ، چون درخت سیب ! گسترده ، چون مزرعه‌ی یونجه ! و بارور ، چون خوشه‌ی بلوط ! به جز خداوند ، چه کسی شایسته‌ی پرستش من خواهد بود ؟!  #حسین_پناهی @lightworkers

پرورش عطوفت همیشه دنبال راهی هستم تا با عطوفت تصمیم بگیرم، حرف بزنم و عمل کنم. طبق آیین بودایی، خوبی ذاتی ما چهار ویژگی دارد: عطوفت، شفقت، شادی و خویشتن‌داری. ذات ما به این شکل است، اما غالباً خودمان را در جهت اشتباه می‌بینیم. روش مراقبه عطوفت کمکمان می‌کند این موهبت‌ها را برای خودمان و دیگران پرورش بدهیم. مکانی پیدا کنید که بدون حواس‌پرتی، بتوانید در آرامش بنشینید و این گام‌ها را دنبال کنید: با چند دقیقه سکوت شروع کنید، نفس‌های عمیق بکشید و به هرگونه احساس یا حس در بدنتان توجه کنید. با صدای بلند بگویید: «باشد که عطوفت را تجربه کنم». این جمله را تا وقتی که راحت هستید، تکرار کنید. بعد همین خصوصیت را برای فرد دیگری که دوستش دارید در نظر بگیرید و بگویید: «باشد که [اسم کسی را بگویید که دوستش دارید] عطوفت را تجربه کند.» بعد، همین را برای کسی بگویید که احساس خاصی به او ندارید، بعد برای کسی که مشکلاتی با او دارید و در نهایت، برای کل مخلوقات. بعد می‌توانید این چرخه را تکرار کنید و هر بار بر روی شفقت، شادی و خویشتن‌داری متمرکز شوید. وقتی این تمرین را انجام می‌دهیم، چرخه عشقمان کامل، فراگیر و بی‌قید‌وشرط می‌شود. می‌توانیم هر روز یا در هر موقعیتی که لازم می‌شود، این تمرین را تکرار کنیم. می‌توانیم عبارت مورد استفاده‌مان را تغییر بدهیم، البته تا جایی که همچنان بیانگر دغدغه‌ای از صمیم قلب برای خودمان و دیگران باشد. این تمرین می‌تواند کمکمان کند از بند ایگو رها شویم، چون در موقعیت‌هایی آن را به کار می‌بریم که احتمالاً به طور معمول باعث بروز پرخاش می‌شوند. برای مثال، وقتی کسی در ترافیک جلویمان می‌پیچد، می‌توانیم نفسی بکشیم، سرعتمان را کم کنیم و با صدای بلند بگوییم: «به امید آنکه ایمن و بدون اینکه به کسی آسیبی برسانی، به مقصدت برسی. باشد که آرامش را در رانندگی اصولی پیدا کنی. به امید آنکه به آگاهی برسی.» #دیوید_ریکو @lightworkers