حسن دلبری

زدی لبخندی و بر گونه هایت هردو چاه افتاد چه بهتر سایه ای انگار زیر چشم ماه افتاد همان چاه است ما افسانه را وارونه فهمیدیم اگر بیژن اگر رستم اگر یوسف به چاه افتاد گناه بی گناهی کم گناهی نیست در دنیا گذار بی گناهان در بهشت از این گناه افتاد زمین  لرزید و جز بی خانمان ها مابقی مردند که بی سقفی فقط روی سر بی سرپناه افتاد پس از بازی همه در غربت یک جعبه می خوابند خیالی نیست سربازی اگر در پای شاه افتاد شبیه آدمیزادی خدایی می کنی اما خدا مرگم دهد یعنی خدا در اشتباه افتاد؟ کجا باید به دنبالت قدم بگذارم از حیرت که هر راهی که رفتی راه دنبال تو راه افتاد

✅رسم دلبری کانال سروده های حسن دلبری در ایتا اگر دوست دارید بپیوندید: https://eitaa.com/hdelbary

هم نوش من! هم دوش من! هم شیوه ی من! هم صحبت شب های رویایی! کجایی؟ وقتی مسیری را که با هم رفته بودیم؛ من اشک می ریزم به تنهایی کجایی؟ احوالپرس روزگار من تو بودی می آمدی گل می نشستی می شکفتی تو واقعا یعنی نمی‌دانی در این باغ تنها کلید قفل گل هایی؟ کجایی؟ یاد تو را از خاطرم از خاطراتم حتا اگر من برده ام خوابم نبرده است اما تو ای خاتون خوب خواب هایم! در خواب من حتی نمی آیی کجایی؟ جایی که هستی لطف اینجا را ندارد اینجاتر از جایی که هستی پیش من باش آنجا و اینجا هر چه می دیدم تو بودی حالا نه اینجایی نه آنجایی کجایی؟ وقتی دلم را شاد و شیرین می تکاندم زیر درخت خنده چادر می گرفتی رفتی کجا را قاب خوشبختی بگیری با دختران باغ بالایی؟ کجایی؟ دم نوش دارم اصل آب زندگانی نی می نوازم با نواهای شبانی تا گاه گوش جان به ساز من سپاری یا گاه نوش جان بفرمایی کجایی؟

تا پشت نقاب کس دیگر باشی او هیچ که از تو نیز کمتر باشی با بال کسی به آسمانی نرسی هرچند متکای پر از پر باشی

▪ پشت چشمک­زن هفتاد­ودوراهی   مانده از دار و ندارم سرِ بر دیواری چه سری؟ بر سر دیوار خرابی خاری نه درختی که بر آن لانه کند گنجشکی نه کلوخی که به رویش بنشیند ساری نه نگاهی به نمی­ بینمِ شاید دوری نه طنابی به نمی­ دانمِ شاید داری درِ تنهایی متروک مرا باز نکرد عنکبوتی که برایم بنوازد تاری سرد و سنگین و سبک بی­ سر و سامان و سیاه می کشم بر سر دوشم نه سری سرباری مثل سی ثانیه­ ی اول حلق­ آویزی است همه­ ی عمر قشنگم که تو می­ پنداری از خدایم طلب خانه تکانی کردم ناگهان زلزله­ ای آمد و ماند آواری پشت چشمک زن هفتاد و دو راهی مردم پیش سر در گمی­ ام سبز نشد دیواری مثل یک تکه یخ از روی دلت می­ گذرند روزهایی که خدا با تو ندارد کاری بدتر از دوزخ غم، برزخ سرگردانی است لطف اگر جنبه ندارم برسان آزاری زندگی نامه­ ی من را همه از بر شده­ اند روزدیوانه­ ی شبگرد سحربیداری

سرمایه ی علم رفت و در غربت ماند اندیشه ی هیاتی در این ملت ماند با رفتن بخش علمی از دانشگاه از هیات علمی اش فقط هیات ماند

اینجا آزادی ما دوبرابر شماست شما در آزادی بال می زنید ما بال بال می زنیم

  گرفتند از زمین رویای رنگین قشنگش را فقط خاکستری دیدند باغ هفت رنگش را   چه فروردین بی نوروزی از تقویم ما رد شد کجا بردند حس هفت سین و هفت سنگش را   هوای رایگان تقدیم رگ ها می شود هر چند که می گیرند پیش از مرگمان پول سرنگش را   سران از جنگ نام و ننگ برگشتند و آخر سر یکی افزود نامش را یکی کم کرد ننگش را   یکی از پوکه های جنگ، گلدان محبت ساخت یکی از چوب زیتون کرد قنداق تفنگش را   اگر پیغمبری این است بعد از این نمی خواهم نه کفرش را نه دینش را نه صلحش را نه جنگش را   ازآن روزی بترس ای گرگک بزدل که کوهستان بغرد شیر و برگیرد دهان بند پلنگش را حسن دلبری

❇️ اداره آموزش و پرورش فیروزه با همکاری گروه‌های ادبیات فارسی نیشابور، زبرخان و میان‌جلگه برگزار می‌کند: همایش علمی - فرهنگی 🔹 راز مُدام 🔹 به مناسبت نکوداشت حکیم عمر خیام نیشابوری با سخنرانی: 🔸 دکتر حسن دلبری (عضو هیات‌علمی دانشگاه حکیم سبزوار) 🔸 دکتر فاطمه مجیدی (عضو هیات‌علمی دانشگاه نیشابور) 🔹 برنامه‌های فرهنگی گوناگون: ✔️ خیام‌خوانی دانش‌آموزی ✔️ اجرای موسیقی زنده ✔️ شعرخوانی شاعران برجسته ✔️ خوانش دو زبانه‌ی رباعیات خیام ❇️ با حضور سرگروه‌های ادبیات فارسی استان خراسان رضوی 📆 چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ ⏰ ۱۱ صبح 🏠 شهرستان فیروزه - سالن همایش‌های اداره آموزش و پرورش 🔸 به فرهنگیان محترم حاضر در همایش، گواهی حضور ارائه خواهد شد.

بهار نیست فقط بغض خاک می شکند سر هزار گل سینه چاک می شکند صدای جمجمه ی عمر آدمیزاد است که زیر ثانیه ها تیک تاک می شکند برای بیلچه ی کودکان خیالی نیست که قلب مورچه ای زیر خاک می شکند شکستن دل آدم شبیه حرمت اوست که بی صداست ولی دردناک می شکند اگر شکست دلت پاک بیشتر خوش باش همیشه حرمت دل های پاک می شکند امیدوار جوابم ولی در این دالان فقط صداست که پژواک واک می شکند #حسن_دلبری @hassandelbari